Walter en Vincent

Disco inferno -> Disco in furudal

2012-03-12T16:05:00.001+01:00

Helaas zijn er geen hockeywedstrijden meer op de vrijdagavonden dus ook geen kroegavonden meer. Daarom gaan wij nu zelf een kroegavond organiseren in de vorm van een discoavond. Een discoavond met alleen muziek uit de jaren 70, 80 en 90. De meeste inwoners van Furudal en omgeving hadden hun "wilde jaren" in deze jaren, dus goed gekozen lijkt ons! Toegangskaarten zijn in de voorverkoop 50 kroon en aan de deur 75 kroon. Tot onze verbazing (maar stiekem hoopte we er ook op) zijn er al 60 kaarten verkocht. In totaal kunnen er ongeveer 90 mensen toegelaten worden anders wordt het toch een beetje te krapjes. Voor deze avond hebben we een professionele DJ geboekt die de grote servering tot een grote disco maakt. Om zoveel mensen te kunnen ontvangen halen we uit deze servering alle stoelen en tafels zodat het een grote dansvloer wordt. Ook halen we alle gordijnen eraf zodat ze niet in een zatte bui met gordijnen en al op de grond flikkeren. De kleine servering richten we dan in als een soort van lounge. Daar is de muziek wat zachter, daar staan stoelen en tafels etc. etc. De avond is over twee weken, en iedere keer als we in de buurt komen van de drakenhandel slaan we het nodige bier en andere alcoholische dranken in. De sterke drank hebben nu maar veilig opgeborgen, niet dat er weer een idioot komt inbreken en de boel weer leeg rooft.

Verder is het bij de bakkerij de afgelopen twee weken leuk druk geweest. Dit in verband met de voorjaarsvakantie. Vanaf nu zal het wel rustig blijven tot aan de Pasen. Bij de B&B hebben we een wel erg leuke (lees: Erg makkelijke) gast. Leuk in de vorm van inkomsten, makkelijk in de vorm van dat we er (bijna) niets voor hoeven te doen. Het zijn twee gasten die om de nacht bij ons slapen omdat ze hier in het bos de kleine wegentjes weer berijdbaar maken. Deze gasten beginnen 's ochtends zo vroeg dat ze geen ontbijt willen, en zijn 's avonds pas om 22.30 terug waarna ze meteen in hun bed kruipen. Wat het voor ons super relaxt maakt. Waarschijnlijk blijven ze meer dan twee maanden gebruikmaken van onze B&B. Leuk toch!

Hejdå,
Vincent

Het dooooooooit....

2012-02-20T15:16:00.003+01:00

Het dooit! Huh???? Zou de winter nu al afgelopen zijn? Nee toch! We zijn namelijk kei druk geweest met een eigen langlaufparcours aan te leggen. Vanaf de veranda, door onze tuin, langs het meer de bossen in, achter de schuren langs en weer terug onze tuin in. Ideaal… Zo vanuit je bed de latten op!

Zoals jullie in ons vorige stukje konden lezen was/is onze auto dood en afgelopen weken zijn we druk op zoek gegaan naar een nieuwe exemplaar. Heel blocket (soort marktplaats) afgestruind. En yeps we hebben er een gevonden: Een Renault Kangoo! Net zoiets als we bij Kruimeltje hadden maar nu met raampjes erin. Ideaal om lekker veel boodschappen te doen! Gooi maar achterin, toch plek zat! :)

Afgelopen zaterdag zijn we naar de TV-opname/uitzending van het Zweedse songfestival in Leksand geweest. Nou ja een voorronde dan. Best wel weer een keer grappig om een TV opname bij te wonen. De liedjes waren niet echt super, maar het hele reilen en zeilen eromheen maakt het gewoon leuk. Het Songfestival is hier zo populair (in tegenstelling tot NL) dat ze hier 4 voorrondes en een halve finale hebben om uiteindelijk in de finale één liedje/artiest te kiezen, die Zweden mag vertegenwoordigen in het Eurovisie Songfestival. The Voice of Sweden, Idols, X-factor, Sweden got talent, Popstars, etc, etc, nixx is zo populair als het songfestival. 1/3de van de Zweedse bevolking hing zaterdag voor de buis om naar het festival te kijken. Omgerekend naar Nederlandse maatstaven zouden dat dus ongeveer 5.5 miljoen kijkers zijn. John de Mol zou er een moord voor doen, hahaha.
Vincent is weer ff crea geweest, dus hier een filmpje van die avond.

Doei Doei,
Walter

Een tijdje geleden…

2012-02-02T17:44:00.005+01:00

Het is al weer een tijdje geleden dat er vanuit ons weer iets is geschreven op de blog. Maar ja wat moet je schrijven? Bij de bakkerij/het café en de B&B is het erg rustig dus daar kan ik ook weinig nieuws over vertellen. Daarom hebben we besloten om er maar ff enkele weekjes tussenuit te gaan. De eerste week van onze vakantie zijn wij in Berlijn geweest. Heerlijk shoppen, uit eten, kroegje in, etc. etc. Helaas moeten we het goede voornemen om wat kilo-tjes kwijt te raden maar even opschuiven. We hebben ook culturele dingen gedaan zoals het bezoeken van de Muur en alle andere bekende bezienswaardigheden. Veel kende we al want tien jaar geleden zijn we er ook als eens geweest. De reden dat we terug wilde was omdat er in de buurt van Berlijn het concentratiekamp Sachsenhausen ligt. Het leek ons erg interessant het te bezichtigen. Het bezoek raakt je, dit is verder ook niet echt uit te leggen.

Na heel wat dagen in Berlijn zijn we verder gereden naar Nederland om daar weer de nodige familiebezoekjes af te leggen. Als we in Nederland zijn brengen we ook altijd een bezoek aan de Hema en Kruidvat. Het laatste weekend verbleven we in Amsterdam. Het was voor ons al weer enige tijd geleden dat we daar waren geweest. Het leek ons leuk daar te gaan shoppen, eten en stappen. En omdat we in Berlijn naar Sachsenhausen waren geweest wilde ik ook het Anne Frank huis bezoeken. Hier was ik zelf nog niet eerder geweest.

Nadat we in Nederland samen met Jan ons laatste avondmaal gegeten hadden (lees: friet en frikadellen) hebben we alle spullen in de auto gestopt om daarna vroeg naar bed te gaan want de volgende ochtend wilden we om 03:30 uur aanrijden naar Zweden. Om vervolgens 18 uur later te arriveren in Dalfors, althans dat dachten we… Maar dat verhaal laat ik over aan Walter.

Ja, nu kruip ik (Walter) ff achter de PC. Nou ja, eigenlijk voor de PC, maar waarom de uitdrukking "achter" is weet ik eigenlijk ook niet, maar goed, ik dwaal af… Half slaperig reden we dus om 03:30 weg uit Oss. Hoppa de snelweg op. Via Arnhem, Apeldoorn en Enschede de grens over. Nog niets aan de hand. Nou ja, onze auto doet al maanden "raar". Hij hapert/bokt wel eens (steeds vaker), maar verder rijdt die nog steeds prima. Maar goed, wij sjeeeeesen dus vrolijk en ondertussen toch al wakker geworden de Duitse autobahn op. Net voor Osnabrück begon de ellende. De auto sloeg gewoon plotseling af. Wij de vluchtstrook op, ff opnieuw starten, wat bokken en stoten en we konden weer verder. 10 KM verder gebeurde dat weer. We begonnen hem al een beetje te knijpen, maar goed… Hoppa de vluchtstrook op, hetzelfde ritueel en we reden weer. Dit gebeurde ergens tussen Osnabrück en Bremen nog een keer en vanaf toen deed de motor van onze auto toch wel erg raar. We konden niet meer echt lekker snel optrekken en dat rare geluid maakte die voorheen ook nooit. Maar goed, we waren allang blij dat de auto nog reed, dan maar iets minder snel, als we maar thuis kwamen. Nou niet dus!!! Net voor Hamburg zei de motor: "BOOEEM, ik kap ermee!". En daar sta je dan, achter de vangrails in de sneeuw…
"Gelukkig" stonden we net stil bij een praatpaal en kon ik in m'n -al zeg ik het zelf- vloeiende Duits (NOT!) de man in de praatpaal uit te leggen dat onze auto toch echt niets meer deed, en dat er toch ff iemand moet komen. Binnen een kwartier was er een mannetje van de ADAC (Duitse ANWB) bij ons en zijn conclusie was kort maar krachtig: "Der Motor ist komplett kaputt". Dit ADAC-mannetje sleepte ons daarom ook maar meteen de autobahn af naar de plaatselijke sleepdienst, vanwaar de auto en ook wij verder werden vervoerd naar de Citroën garage. Ook daar hadden ze na wat intensiever en grondiger speurwerk dezelfde conclusie: "Der Motor ist komplett kaputt". Eindconclusie: de totale kosten van een nieuwe motor zijn hoger dan de waarde van de auto, dus de auto was "totall loss". En daar sta je dan, met je propvol gepakte niet meer rijdende auto… Verdammte Scheiße!!! Na heel wat telefoontjes, zweetdruppels, zelfgecreëerde duits-engels-zweeds-nedelandse woorden, etc. etc. werd er bij de garage een huurauto afgeleverd waardoor we gelukkig onze terugreis konden voorzetten, met totaal 6 uur vertraging en een auto armer…

Het eindresultaat: 2 nummerborden en een sleutel...

Doei Doei,
Vincent en Walter

Happy 2012!

2011-12-31T13:38:00.000+01:00

STORM!

2011-12-27T14:21:00.002+01:00

'k weet niet of jullie het van 't weekend op TV hebben gezien, maar we (samen met 100.000den andere Zweden) hebben het Nederlandse nieuws gehaald. In Zweden zat een gebied groter dan Nederland zonder stroom. Wij dus ook. Het heeft hier, net zoals in Noorwegen en Finland, zo hard gestormd dat vele stroomkabels en hoogspanningskabels het begaven. Totaal hebben wij precies 12 uur zonder stroom gezeten. Je zou denken dat je wel zonder stroom kunt leven. Ja en Nee. Ja dat kan, Nee, dat is niet makkelijk. Geen stroom betekend in de meeste gevallen ook geen water. De waterpompen werken immers op elektriciteit. Gelukkig hebben wij een eigenbron en 300 liter warm en 100 liter koud water standaard op voorraad. Maar we waren wel super zuinig met dit water, want niemand wist precies hoelang deze storing ging duren. Dus maar even niet douchen! :( :( Volgens de berichten kon dit wel dagen gaan duren. Berichten? Ja, de berichten volgens een draagbaar op batterijen werkend radiootje van de buurman. Want we hadden natuurlijk ook geen TV, telefoon, mobiele telefoon, internet… Nixx werkt zonder stroom!

En dan het belangrijkste wat er niet meer werkt: VERWARMING. Leuk zo'n milieubewust bergwarmte systeem. Maar zonder elektriciteit, doet dit systeem het echt niet. De warmte in het buizenstelsel in de grond, moet toch echt door een klein elektrisch pompje worden rondgepompt. Gelukkig hadden we nog een gaskachel met een redelijk volle gasfles in de schuur staan, dus dat was ook weer te overleven. En gelukkig was het tijdens de Kerstdagen buiten maar rond het vriespunt en niet, zoals we al wel vaker gehad hebben MIN 30. Een lekker Kerstmaaltijd en een warm bakje koffie/chocomel zat er helaas dus niet in. Of toch wel...?

Tandenpoetsen met kaarslicht, je moet wat… :)

Maar al met al viel het bij ons in Dalfors wel mee hoor… Momenteel zitten er nog steeds vele huishoudens zonder stroom/verwarming. En wij… Wij zijn gisteren gewoon bij onze buurman gaan eten op 2e kerstdag. Zij hadden nog een ouderwets op hout gestookt fornuis. Wij hadden water en een zooi kaarsen en zo werd het toch nog gezellig… :)

Hejdå,
Walter

PS: De kranten staan vol met berichtjes over de storm en al zijn gevolgen. Hier zal ik jullie niet mee lastigvallen, maar wel met een klein berichtje over Dalfors. Als de telefoon het niet doet, kan je 112 ook niet meer bellen, dus wat doe je dan? Dan zet je maar een ziekenwagen enzo midden in het dorp neer, in geval van nood zijn ze in ieder geval in de buurt… :)

DALFORS: Kan inte ringa 112
På grund av skadorna efter stormen kan flera hushåll i Dalfors inte ringa larmnumret 112. Räddningstjänsten har passning i Dalfors vilket innebär att personer som behöver larma 112 måste bege sig till räddningstjänstens fordon som är uppställt i Dalfors vid affären.

DALFORS: Kan 112 niet bellen
Vanwege de schade na de storm kunnen vele huishoudens in Dalfors niet naar het alarmnummer 112 bellen. Rescue Service houdt nu de wacht in Dalfors, wat betekent dat mensen die 112 willen bellen nu naar de hulpdiensten moeten gaan, die staan opgesteld in het centrum van Dalfors.

Kerst drukte!?!?!?

2011-12-23T11:48:00.002+01:00

Zoals je ziet hebben we weer internet en telefoon, dus hier weer een berichtje vanuit Dalfors...

Van een kerstdrukte kunnen we in Furudal niet echt spreken. Begin December hebben we een tweetal grote groepen (50 pers.) gehad die bij ons een kerst maaltijd geserveerd kregen. Op deze avonden was het even flink aan poten met z'n tweetjes. De rest van de maand is erg rustig, dit ter vergelijking bij Kruimeltje in Arnhem, daar waren we lekker druk met kerststollen en oliebollen bakken.De kerstmarkt in Furudal was net zoals vorig jaar weer zeer groots opgezet. Hadden we verleden jaar wel geteld 1 hele kraam, dit jaar hadden we er nul. Het enige wat er wel stond, was een opengevouwen kartonnen doos, waarop stond gekliederd dat de kerstmarkt ergens binnen werd gehouden. Maar waar precies was voor bijna iedereen een raadsel.

Twee weken geleden is er bij de bakkerij ingebroken. Ja, jullie hebben het goed gelezen, bij ons is ingebroken. In Arnhem-centrum hebben we 5 jaar lang de bakkerij gehad zonder problemen, maar hier in dit "gat", pfff… Al met al hebben ze gelukkig maar 4 flesjes bier en het kassageld meegenomen. Dit moeten wel jongeren zijn geweest want alle sterke drank (wiskey, rum, wodka e.d.) is niet meegenomen. Helaas is de deur van ons magazijn zo erg vernield dat er een nieuw kozijn en nieuwe deur geplaatst moet worden. Gelukkig hebben ze binnen niets gesloopt. We hadden het "geluk" dat wij altijd de sleutel in de kassa-la laten zitten, anders hadden ze deze misschien ook wel gesloopt.

Nu de laatste weken van het jaar zijn aangebroken is het natuurlijk ook weer tijd voor een filmpje van het afgelopen jaar. Een zeer lange film is het deze keer niet geworden, daar wij in 2011 geen grote veranderingen hebben meegemaakt. Misschien volgend jaar weer…

Kram,
Vincent

En voor nu wensen wij al onze blogbezoekers hele fijne kerstdagen en een hele fijne jaarwisseling toe!

Vincent en Walter

Sneeuw!

2011-12-11T16:55:00.000+01:00

Eindelijk sneeuwt het! Lang gewacht en toch gekomen. Maar zo veel? Het heeft gisteren zoveel gesneeuwt in DalforsCity, dat onze telefoon-/internetlijn het begeven heeft. :( Door het gewicht van de sneeuw zij de kabel KRAK. We gaan morgen maar eens op onderzoek uit of we ergens een nieuwe kabel kunnen kopen…

Leuk hè, sneeuw…
Pfff...

Grtz,
Walter

PS dit berichtje komt van de bakkerij, daar hebben we nog wel internet en telefoon.

100% biologisch lamsvlees

2011-12-04T16:32:00.002+01:00

In het begin van de lente hoorden we in Dalfors ineens het vrolijke geluid van lammetjes. Toen we gingen kijken waar het was, bleek dat er aan de overkant van ons huis lammetjes waren uitgezet om het gras kort te houden. Dat spaart dus veel maaiwerk voor de overburen. De lammetjes zijn afkomstig van een ekologisch / biologisch boerderijtje die ook in Dalfors gevestigd is. Als de lammetjes hier hun dienst bewezen hebben worden ze naar een ander gebied in Dalfors geplaatst om daar ook het gras kort te houden, werd ons verteld.

Nu het eenmaal winter is geworden en er geen gras meer groeit zijn deze schattige lammetjes overbodig geworden. Daarom zijn de lammetjes geslacht (ook in Dalfors) en te koop aangeboden. Wij hebben dus nu ook ons eigen Dalfors lammetje, alleen nu in stukjes in de vriezer. Toch was het best nog wel een klus om al het vlees uit te benen. Dit koste me een avondje snijden. Van al het overige vlees hebben we gehakt gemaakt. Misschien een zielig verhaal maar het lammetje heeft in ieder geval een goed en vrij leven gehad. Dit is zeker niet te zeggen van dieren waarvan de kiloknallers afkomstig zijn. We kunnen in ieder geval zeggen dat wij 100% biologisch lamsvlees hebben. Een avond later heb ik van het lamsgehakt heerlijke Griekse gehaktballetjes gemaakt. Heerlijk met een stukje zelfgebakken brood en knoflooksaus.

In ons vorig bericht op de blog schreven we dat er nog steeds geen sneeuw is gevallen. Inmiddels heeft het al twee keer een beetje gesneeuwd. Als we de Zweden mogen geloven dan blijft de sneeuw na de derde keer pas echt liggen. Nu is het dus wachten op die derde keer. Wat mijn betreft mag die derde keer snel komen, want buiten is het vroeg donker, en met een sneeuwlaag wordt het een stuk lichter buiten. Zeker met de kerst voor de deur mag het best wel wit zijn.

Vincent

Hieronder het verhaaltje in "foto-strip-vorm"

Sneeuw? Waar...?

2011-11-20T15:25:00.000+01:00

Zooow, het is alweer een tijdje geleden dat we een berichtje hebben geplaatst, maar ja... er gebeurt momenteel niet zo veel hier in Zweden. En waarom gebeurt er zo weinig in FurudalCity en DalforsCity? We hebben hier crisis! Nee, geen bankencrisis. Nee, geen eurocrisis. Nee, geen Zweedse krooncrisis. Maar we hebben SNEEUWcrisis. Vorig jaar lag er vanaf oktober al een leuk laagje sneeuw en vroor het in november enkele graden en scheen de zon volop. SUPER WEER voor een (mini)vakantie in onze streek. Vorig jaar zat de camping en het stuga-park in Furudal leuk vol en hadden wij hier en daar wat B&B gasten. Maar nu? Het lijkt hier wel Nederland! Nou ja, het Nederland van "vroeger" toen het gewoon grauw, grijs en regenachtig weer was in de herfst. Het is hier dus echt K#T weer, en de toeristen en de mensen uit Stockholm met een 2e huisje in Furudal en omgeving blijven lekker thuis. En dat betekent dat er echt niets te doen is hier. De skihellingen staan er maar verlaten bij en het ergste van al: de bakkerij/lunchroom ook!

Leuk, dan wel niet leuk detail: Op een heleboel skigebieden hier in de buurt geven ze sneeuwgarantie vanaf 15 november. Dat betekend dat als er vanaf 15 november geen sneeuw ligt, de geboekte reizen/hotels e.d. kosteloos geannuleerd kunnen worden. Oeps…

Ondanks dat er geen sneeuw ligt (en volgens de experts gaat het pas vanaf januari sneeuwen) hebben we toch maar alvast de kerstsfeer in huis gehaald. De kerstboom enzo staat weer te stralen en te schitteren en vanaf volgende week wordt de bakkerij/lunchroom/café helemaal omgetoverd. In Nederland mag de boom en de rest van de zooi pas naar binnen als de Sint en zijn vrienden weer lekker in Spanje zitten, maar hier is het gebruikelijk om vanaf de 1e advent, da's volgende week zondag, je huis te versieren in Kerstsfeer. En wij doen daar natuurlijk graag aan mee… :)

Zo ongeveer 1 keer per maand hebben we "Pubkväll" of te wel "Kroegavond" bij de bakkeri. Als de ijshockeyclub thuis moet spelen, gooien wij daarna "Orebagar'n" open. Da's altijd super gezellig en goed voor m'n kassa-laatje. Maar afgelopen keer ging het er net wat heftiger aan toe dan normaal. Het was weer super gezellig en lekker druk tot net 5 minuten voor sluiting. We hadden de TL's al weer aangedaan. Dat werkt altijd zeer goed als je je tent leeg wilt hebben. Iedereen schrikt zich rot van dat felle licht en "vlucht" snel weg. En die leuke jongen / dat leuke meisje waar je de hele avond mee hebt zitten "babbelen" is ook een stuk minder leuk dan je dacht met al die TL's aan. Maar goed, ik dwaal af… Het was dus 5 minuten voor sluiting, de 2 zaaltjes waren bijna leeg en plotseling gingen er 2 half dronken "boeren" met elkaar op de vuist. Whaaaaaaaaaaaaaah, HELP, m'n meubels!!!!! Vincent en ik sprongen er wel tussen, maar probeer maar eens 2 lompe boeren ( 150KG per stuk) uit elkaar te halen, damn…. Met wat hulp van andere gasten is het uiteindelijk wel gelukt en hebben we ze buiten gekregen, maar toch… Eindresultaat: 1 kapotte tafel, 4 kapotte stoelen en vanaf de volgende keer hebben we toch maar wat extra bewaking ingeschakeld. Nu waren het maar 2 gasten, maar wat doe je als het er 6 zijn…?

Eerlijk is eerlijk, de vechtersbazen hebben de week erna met een knal-rooie-kop van de zenuwen hun excuses aangeboden en hebben de gesloopte meubels netjes vergoed, maar toch… Jammer van zo'n leuke avond!

Hieronder volgen nog wat foto's van wat onze buren, Ed en Willem Bever hebben uitgespookt.

Vi ses!
Walter

Filmpje!!!

2011-10-31T11:36:00.001+01:00

Zoals eerder beloofd hieronder het filmpje van Barcelona....

Vi ses,
Walter

Barcelona!

2011-10-22T15:53:00.000+02:00

Het heeft even geduurd, maar hier is dan toch eindelijk weer een blogje uit DalforsCity. Ja, we waren lekker 2 weken op vakantie dus er was helemaal geen tijd op lekker te typen. Onze vakantie begon volgens Vincent 's ochtends vroeg, maar voor mijn gevoel toch echt midden in de nacht. Maar goed, om 04.00 jumpten we in onze auto en maar slechts 16 uur later waren we in Oss. En nee, we hebben niet hard gereden! We konden omdat het weekend was, gewoon lekker doorsjeesen. Na even een paar dagen vol bezoekjes aan familie en vrienden zijn we door gevlogen naar Barcelona. Heerlijk een weekje vol shoppen, stappen, cultureel bezig zijn, op het strand hangen, terrasjes pikken, etc etc etc. LEKKER! We hadden een appartementje midden in de oude stad, met een privé zwembad(JE) op het takterras. Met gemiddeld 28 graden was dat natuurlijk wel afzien, hahaha :)

Nadat weekje Barcelona kwamen we als "duo penotti" (bruin en wit) weer in Nederland aan. Ook toen hebben we nog diverse familie/vrienden bezoekjes afgelegd en ook moest er natuurlijk nog het een en ander ingekocht worden. Tja, als we er toch zijn... :) Afgelopen maandag zijn we weer richting Zweden vertrokken. De auto was uiteindelijk niet zo volgeladen als de vorige keren, maar toch moesten we door het gewicht, net zoals een jaar eerder, voorzichtig en kruislings over de drempels rijden. 18 uur later, helaas niet zo snel als op de heenreis, waren we weer bij ons huisje aangekomen. Helaas hier geen 28 graden meer, 's nachts vriest het alweer en overdag komt de temperatuur ook niet meer boven de 10 graden uit. Op naar de winter!!!

Hierboven alsnog een klein filmpje van onze Loppis. Het filmpje van de vakantie wordt z.s.m. gemaakt, maar we moeten de programma's, die we voor het maken van de filmpjes nodig hebben, weer op onze PC zetten. In NL hebben we namelijk een nieuwe PC gekocht, dus we zijn druk bezig met alles weer goed werkend te krijgen. Kreun, steun, zucht... Waarom wij een PC in Nederland kopen? De euro is lekker laag (met de groeten uit Griekenland!), dus kost alles in Nederland niet zo veel voor ons. En... In Zweden heb je gemiddeld keuze uit 3 PC's. Model A, model B, of model C... Wil ik nou net model Z hebben! :) Ook willen ze in Zweden nog wellus de letters op het toetsenbord door de war gooien met hun Å Ä Ö-tjes... Daar wordt je niet vrolijk van! :)

Doei Doei,
Walter

Reklam i ishallen, kul va!

2011-09-29T00:23:00.000+02:00

Het kost een paar stuivers, maar dan heb je ook wat.
Reclame in de ijshockeyhal, cool hè!

Doei Doei,
Walter

Bakkerijbeurs

2011-09-19T14:48:00.003+02:00

Net als in Nederland heb je in Zweden ook een bakkerijbeurs, alleen hier is het een stukje verder rijden. De beurs werd namelijk in Stockholm gehouden. Zo’n drie uur rijden vanaf Dalfors (De gemiddelde Zweed doet hier 4 uur over, maar daarover later meer…). We hoopten daar dan ook wel een leuke beurs te verwachten. Na daar wat bekenden gesproken te hebben en het een en ander daar bewonderd te hebben, hadden we de beurs al naar een uur gezien. Gelukkig was daar in de buurt een groot winkelcentrum waar we heerlijk hebben kunnen shoppen.

Nadat we op het winkelcentrum lekker geluncht hadden, besloten we toch maar weer richting Dalfors te rijden. Omdat het een behoorlijk stuk rijden is besloten we toch maar weer een beetje harder te rijden dan 120km/u. De meeste mensen die over E4 rijden weten dat er op deze snelweg bijna niemand rijdt en erg breed is, dus je vormt geen gevaar als je iets te snel rijdt, vinden wij. Maar helaas dacht daar een vriendelijke mevrouw, die langs de kant van de weg stond, in haar politie autootje, toch anders over. We zagen de politieauto al staan in de verte en natuurlijk remde ik wel, maar de politieagente was sneller met haar lasergun. Shit! Nadat we aan de kant werden gezet liet ze mijn de gemeten snelheid zien van 145 Km p/u. Oef, gelukkig… Want bij 150 km/u is het bye bye rijbewijs… Dit keer wist de politieagente wel hoe ze met een Nederlands rijbewijs om moest gaan (zie een ouder blogje) en werd er een bekeuring uitgeschreven van SEK 2800 (= ± 305 euro). Zo werd een dagje bakkerijbeurs die eigenlijk niet de moeite waard was om te bezoeken toch wel een beetje duur.

Toen ik eenmaal geblazen had en alles verder in orde was, kreeg ik nog wel de tip om voorzichtig te verder rijden. In mijn optiek reed ik best voorzichtig maar alleen iets te snel. Wat in Zweden wel weer mag is tijdens het rijden sms-en, bellen, faxen, ontbijten en jezelf opmaken en als je dan eens per ongeluk heen en weer slingert over de weg en een bijna ongeluk veroorzaakt is het geen enkel probleem (voel de frustratie).

Dat het herfst is hebben we afgelopen weekend weer gemerkt. Toen ik was vergeten de auto onder de carport te zetten moest ik de volgende dag de voorruit krabben. Het had die nacht 3 graden gevroren. Had kan dus alweer gaan vriezen maar dit levert vaak wel heerlijke mooie zonnige dagen op met een strak blauwe lucht. De temperatuur stijgt dan naar een aangename 18 graden zonder regen.

Hejdå,
Vincent

PS Iemand nog zin in leuke spulletjes? A.s. zondag is onze rommelmarkt. Zie dit linkje)...

Loppis!

2011-09-05T17:18:00.000+02:00

Nu we het weer wat rustiger hebben met de bakkerij zijn we thuis eens flink aan het opruimen geslagen. Wat hebben we de afgelopen jaren toch veel spullen (rommel?) bewaard en verzameld. Tijd dus voor een flinke opruimbeurt. Natuurlijk gaan we de spullen niet zomaar weggooien, da’s zonde! Nee, we gaan een loppis (=rommelmarkt) houden in de oude school. Hopelijk kunnen veel van onze spullen verkopen. Bedden, koelkasten, tafels, stoelen, maar ook veel kleiner spul. We zijn al begonnen met alles naar de school te sjouwen. Het begint er al echt op een winkeltje te lijken. Een aantal mensen uit de buurt is al langs geweest, dus onze eerste opbrengst is al weer binnen. De totale opbrengst gaat mee naar Barcelona, zo hebben we weer een extra zakcentje voor onze vakantie. Ja, goed gelezen we gaan zeer binnenkort heerlijk op vakantie naar Nederland en Barcelona. Joepie! Zon, zee, strand, mooie gebouwen, gezellige terrasjes, lekker shoppen, wilde Spaanse mannen… Ja, we gaan het allemaal meemaken! Dat hebben we wel verdient na zo’n zomer hard werken, vinden we zelf...

Afgelopen week hadden we bezoek vanuit Nederland. Annie en Wim zijn weer eens langsgekomen maar nu samen met ome Tiny en tante Ida. Gezellig! Zij hadden een leuk cadeau meegebracht, namelijk Dalapaartjes van klein naar groot. Super bedankt daarvoor en natuurlijk ook voor de zak met Hollandse drop. :)

Vi ses,
Vincent

De zomer loopt ten einde… Eindelijk…

2011-08-20T19:04:00.001+02:00

De zomer loopt ten einde… Eindelijk…Na 68 dagen (net even zitten tellen) achter elkaar gewerkt te hebben, is het nu echt tijd voor WEEKEND!!! Morgen en overmorgen zijn we lekker vrij… Dat wordt uitslapen… Joepie! Afgelopen week werd het al weer een stuk rustiger en vandaag was ook de laatste dag dat de ijshockeyschool open was. Het was echt een SUPER zomer. Super weer ( en niet zoals de Nederlandse zomer was) maar echt veel hebben we er helaas niet van meegekregen, maar ja, mij hoor je niet klagen (denkend aan m’n kleine geldkistje, hahaha) Vanaf nu zijn we niet meer 7 dagen in de week open (3 dagen tot 18.00 uur, 3 dagen tot 21.00 uur en een dag tot 24.00 uur), maar lekker weer 5 dagen in de week (4 dagen tot 16.00 uur en een dag tot 21.00 uur). Om ons eerste weekend te vieren, gaan we morgen maar weer een lekker toeren door Härjedalen en Häsingland. Heerlijk!

Afgelopen vrijdag hebben we ook onze eerste ijshockeywedstrijd gezien. Zie dit filmpje:

IFK Ore - Mora IK from zippmunster+clients on Vimeo.

IFK Ore ( = Furudal ) tegen IK Mora. 3-2 was het resultaat! Op zich best leuk om een keer te zien. Echter begrepen we niet veel van de spelregels. Volgens ons het komt hier ongeveer op neer: Schaatsen onder, je helemaal inwikkelen in schuimrubber, stick erbij en kei lomp rammen maar…. Oow ja, je moet ook zorgen dat de puck in het doel van de tegenstander komt. Natuurlijk moesten wij, als “groentjes” natuurlijk wel bij de harde supporters kern gaan zitten Dat zijn stuk voor stuk klanten van ons (lees: sponsoren van onze drankomzet) dus daar konden we natuurlijk niet onderuit. Na de wedstrijd hadden we met de hockeyvereniging afgesproken dat we weer open zouden gaan, zodat alle kijkers (en uiteindelijk ook de spelers) van de wedstrijd nog wat konden eten of drinken na zo’n spannende (?) wedstrijd. Nou dat hebben we geweten… Wijn op, Wiskey op, Bacardi op, Päroncider op. Bijna alles op! GOH, wat vinden wij ijshockey toch leuk… :) :) :) :)

De zomer loopt nu langzaam ten einde, maar dat betekend ook dat de herfst langzaam begint. De bomen beginnen al een beetje te verkleuren, de paddenstoelen komen weer tevoorschijn en de struiken hangen weer vol met bessen. Dat wordt weer smullen. De eerste cantharellen gaan zo weer de pan in…

Vi ses,
Walter

Gratis reclame...

2011-08-13T09:14:00.002+02:00

Afgelopen donderdag op SVT1 (landelijke TV). Dat gaat over een nieuwe speler van de hockeyclub. Niet echt boeiend, maar wel ff opletten vanaf de 19e sec tot de 33 sec... :)

Vi ses,
Walter

Mailtje...

2011-08-02T13:53:00.000+02:00

Dit mailtje kregen we zondag binnen, leuk hè! :)

Grtz,
Walter

Hmmm, misschien iets te klein om te lezen.... Dan hierbij de tekst...

Hej alla glada och trevliga tjejer " damer " på det nyupptäckta fiket i Furudal ! På vår resa hemåt blev vi fikasugna när vi närmade oss Furudal. Vad möts vi av, jo två glada och trevliga damer som utan att tveka gör smörgås på ett färskt bröd jag med det pålägg som jag också önskar mig. Det borde finnas flera som dessa två tjejer. Inget besvärligt där inte, semesterns bästa smörgås och en servicevilja som man inte möter alltför ofta. Allt beröm åt denna personal. Nästa gång vi passerar Furudal är fikaplatsen given. Stort TACK och en skön fortsättning på sommaren.
Med vänliga hälsningar från Kramfors
Elma Christina
och
Jan-Olow Johansson

Werken, werken en nog eens werken!

2011-07-21T10:47:00.000+02:00

Voordat de zomer begon vertelden de zweden dat het echt druk ging worden in Furudal. Meestal als ze zeggen dat het druk wordt valt het best wel mee. Nu hebben ze toch echt gelijk gekregen, het is inderdaad verschrikkelijk druk. Het is nu de vijfde week van het hoofdseizoen en er komen er nog eens vijf aan. We zijn dus op de helft en het aftellen is begonnen.

Het aantal mensen valt wel mee die op vakantie zijn in Furudal, maar als er dan maar slechts 1 “normale” plaats is waar men kan eten en drinken worden het er echt wel erg veel. (anders moet met naar Rättvik 45KM, Orsa 35KM of Edsbyn 45KM) De Zweden eten tussen de middag warm dus wij bieden dan ook een aantal warme lunch gerechten aan. Dit zijn dan simpele gerechten. Maar gemiddeld verkopen wij toch zo´n 100 gerechten per dag. Dat is toch ff aanpoten. Als ze dan hun eten voorgeschoteld krijgen zijn ze erg verrast hoe netjes het er allemaal uitziet en we krijgen dan ook veel complementjes. Helaas zijn er hier (net als in NL) ook mensen die altijd wat te klagen hebben. Alleen hier kunnen ze nergens ander heen, ze hebben geen keus… :)

Als een Zweed klaar is met eten staan ze op en lopen direct weg. Van opruimen en stoelen aanschuiven hebben ze nog nooit gehoord. Van mij hoeven ze die stoelen ook niet aan te schuiven want meestal liggen er zoveel etensresten op en rond de tafel dat, dat het vegen weer makkelijk maakt. Echt na iedere keer als een tafel bezet is geweest kunnen we altijd vegen tafel afruimen en in het ergste geval ook nog eens dweilen rond de tafel.

Bij ons kun je ook heerlijk koffie drinken met iets lekker erbij. Denk bijvoorbeeld aan gebakwerk, koeken, en andere snacks. Deze producten lopen zo hard dat we de productie daarvan bijna niet kunnen bijhouden. Misschien denk je hoe heeft hij tijd gevonden voor dit stukje te schrijven, nou wij zijn iedere donderdag overdag vrij. We moeten iedere donderdagavond werken van 17:00 tot 00:00 uur (feest avond voor alle hockeytrainers). Die ene dag dat we kunnen uitslapen is echt lekker maar uitgerust wordt je er niet van, dat doen we weer naar het seizoen dan zijn we weer vijf dagen open van 08:00 tot 15:30 uur. Nu eerst nog ff een paar weekjes hard doorwerken.

Vi hörs,
Vincent

Hollen of stilstaan.

2011-06-28T10:35:00.000+02:00

Zoow de zomer is nu echt begonnen in Furudal en DalforsCity. De B&B zit wekelijks leuk vol en in de bakkerij annex café annex restaurant annex buurthuis annex gokhal annex bajaardenopvang annex… nou ja, je weet wel wat ik bedoel, is het ook een gekkenhuis. Bij Kruimeltje in Arnhem waren we helemaal jaloers op dat soort drukte en bijbehorende omzet. Een nadeeltje: het zomerseizoen duurt hier maar 10 weken, dus het is nu 10 weken "Niet zeiken maar doorhollen" En na die 10 weken… agh, dan komt de zweedse rust weer terug in de dorpjes… We hebben ook besloten dat als de drukte voorbij is, de B&B en de bakkerij 2 weken dichtgaan om lekker zelf op vakantie te gaan. Barcelona en omgeving wordt het dit jaar. Zon, zee, strand en een mooie stad. In Arnhem was het ondenkbaar om 2 weken volledig dicht te gaan, maar hier is het de normaalste zaak van de wereld. Sommige bedrijven en zelfs de gemeente presteren het gewoon om 2 hele maanden totaal niet bereikbaar te zijn. Dus wat zijn nou die 2 weekjes van ons… :o)
Ja, meer heb ik nu eigenlijk niet te liegen, we zijn alleen maar aan 't werk nu… ‘k ga de B&B gasten eruit gooien, de boel opruimen in de B&B, ’t gras maaien (Fuck bah! Wat hebben we toch een veelste grote tuin…) en dan hoppa naar de bakkerij...

45 minuten later...
De B&B is weer aan kant en dit stond in ons gastenboek vandaag: "feels like heaven!" Pfff, een beetje overdreven, maar toch bedankt. En uhm… Als dit de hemel is, wie ben ik dan? God? Nou ja, goddelijk dat dan weer wel, hahahaha Oké, dom gelul weer, ik ben weg...

Bye,
Walter

Lente? Zomer? Nou ja... lekker weer!!!

2011-06-04T19:43:00.004+02:00

Afgelopen weken zaten vooral vol met bezoekjes uit NL en echte gasten. Jan en Annemarie zijn weer eens in DalforsCity op bezoek geweest en hebben flink meegeholpen met de tuin, zodat deze er ook weer een beetje beter uitziet. Langzamerhand begint de puinzooi van de vorige bewoners te verdwijnen en ontstaat er een echte bostuin. Onze roeiboot ligt weer in ’t water bij de stijger, alle bloembakken zitten weer vol met frisse bloemetjes. De rabarber, de bessenstruiken, de appel- en kersenbomen en al het andere komt weer helemaal tot leven. Lente,zomer, leuk! Jan en Annemarie zijn afgelopen zondag vertrokken en een paar uur later stonden Berry en Michel al weer op de stoep. Zij waren nog nooit in Zweden en DalforsCity geweest, dus hebben we de “standaard” Zweedse bezienswaardigheden, gebruiken etc. etc. laten zien. Na 3 leuke dagen zijn zij ook weer vertrokken richting NL.
Gelukkig hadden/hebben we tot en met woensdag geen gasten en dus nu konden we dan eindelijk de laatste bovenste puntjes van het huis afmaken. Afgelopen woensdag hebben we de skylift opgehaald. Al het witte schilderwerk is ondertussen klaar en aan de voorkant zitten de rode planken er ook al weer tegen aan... Morgen beginnen we de achterkant met rood te bekleden en dan maandag nog even de zijkant en dan is echt alles EINDELIJK klaar…. JIPPIE!!!! Pfff, het kost anderhalf jaar, maar dan heb je ook wat! :) Een nadeel, wat gaan we nu dan met onze vrije tijd doen…?In Furudal begint het ook echt lekker weer te worden. De camping, de vakantiehuizen, hotels etc. etc. stromen vol en dat betekend… Lekkere drukte in de bakkerij! Vanaf volgende week worden onze openingstijden daarom ook uitgebreid. Nu zijn we van dinsdag tot en met zaterdag open van 08.00 tot 15.30 uur, maar vanaf volgende week iedere dag van 08.00 tot 18.00. En in de maand juli zelf iedere dag tot 21.00 uur…. Pfff, da’s toch niet normaal… Gelukkig hoeven we nu niet na te denken wat we met onze vrije tijd gaan doen, hahaha.
Vi ses,
Walter

PS Sinds deze week lopen er ook weer 30 lammetjes in het dorp. Momenteel zijn ze druk aan het grazen bij de Herrgård. Super schattig! Maar uhm… We hebben er al eentje besteld, dat wordt smullen met de kerst… :)

How sweet!!!!!

2011-05-21T16:10:00.009+02:00

Vandaag in de tuin... Wat lief!
Idag i trädgården... Så sött!

(Klik op de foto voor een vergroting / Klicka på bilden för att förstora)

Hejdå,
Walter

De lente begint nu echt....

2011-05-14T18:14:00.007+02:00

Toch wel stil in huis zonder Lupo…

De lente begint eindelijk op gang te komen. Heerlijk… Afgelopen weken hebben we eigenlijk alleen maar “buitendingetjes” gedaan. We wonen al anderhalf jaar in Dalfors, maar aan de tuin hadden we nog steeds niets tot bijna niets gedaan. Dus dat werd nu echt wel eens tijd. Voor onze binnenplaats hebben we nu eindelijk siergrind gekregen. Gekregen? Nou ja… gekocht bedoel ik dan. In de tuin zijn we voornamelijk druk geweest met opruimen en snoeien en opruimen en snoeien en opruimen en snoeien en je raad het al… opruimen en snoeien. Daarnaast hebben we al weer een stuk of 70 nieuwe bomen, boompjes en struiken geplant. Berken, sparren, dennen, coniferen, bessenstruiken etc. etc. om zo de tuin ook wat knusser en gezelliger te maken. Nu is het alleen nog wachten op heel veel zon zodat alles ook mooi kleurig gaat bloeien, want momenteel is alles voornamelijk groen, groen en groen… Wordt vervolgd!

Ook bij de bakkerij zijn we buiten aan de slag geweest. De raamkozijnen zijn geschilderd. We hebben (deels) nieuwe terras meubels, nieuwe vlaggen, nieuwe plantjes etc. etc. Ook daar ziet het er al weer een stuk gezelliger uit.

Oow ja, de familie gans (zie het filmpje op Amungegarden.com, vanaf minuut 1.55 ) heeft ons tuintje ook weer gevonden. Gezellig! :) Zouden er weer kleintjes geboren worden…?

Vi ses,
Walter

Lupo: 14-05-2001 - 03-05-2011

2011-05-03T23:17:00.003+02:00

Lupo had 3 weken geleden na een te wilde boswandeling een uhm… vrij vertaald… een acute hernia in zijn rug/nekwervel waardoor hij zijn hoofd niet meer zonder pijn kon bewegen en waardoor hij steeds minder gevoel in zijn poten kreeg. Na vele bezoekjes aan diverse dierenartsen en uiteindelijk ook het dierenziekenhuis in Falun bleek dat opereren geen optie was. De kans dat hij de zeer zware operatie zou overleven was minimaal (sinds zijn geboorte had Lupo namelijk al een zwak hart) en dan was het ook nog maar de vraag wat er na de operatie zou overblijven. Zijn leven lang verlamd? Zijn leven lang nog steeds pijn en aan de medicijnen? Sinds gisteren zat Lupo aan de morfine maar zelfs dat hield de pijn niet meer tegen…

Vanmiddag om 15.30 uur is Lupo overleden en vanavond hebben we hem bij ons in de tuin begraven, bij z’n “lievelingsrots”.

Vincent en Walter

Trosa of trasa?

2011-04-18T22:57:00.010+02:00

Na iedere dag alleen maar Zweeds te spreken kan ik al best van mezelf zeggen dat ik al aardig wat Zweeds spreek. Schrijven wordt lastiger omdat ik alleen maar Zweeds praat. Gelukkig heb ik dan weer Walter die wel Zweeds kan lezen en schrijven. Zo kunnen wij samen prima praten, lezen en schrijven.

Soms brengt het beetje Zweeds wat ik kan ook nog wel zijn komische momenten met zich mee. Zo gebruik ik de woorden trosa en trasa nog al eens door elkaar. Zo is trasa een doekje en een trosa een dames slipje. Soms vraag ik dan aan ons personeel of ze even de tafels af kunnen vegen met een trosa, een dames slipje dus. Meestal aan de blik van hun gezicht kan ik meteen merken dat ik toch weer het verkeerde woord heb gebruikt. Hahaha.

We krijgen elke week onze bakkerij goederen geleverd door een bedrijf dat kåkå heet. In de volksmond wordt dat woord echter weer gebruikt voor als een afkorting voor “knulkompis”. Wat weer vrij vertaald “neuk vriendje” betekend. Het leukste komt nog. Laats waren wij bij de kapster en zij vroeg aan ons of we weer over vier weken een afspraak wilden op maandag. Walter vroeg toen aan mij: “Men kommer Kåkå inte den dagen / Maar komt kåkå die dag niet?” Waarop de kapster ineens heel vreemd stond te kijken. Ik heb meteen maar ff uitgelegd dat het om een leverancier ging, maar of ze dat geloofde…?

Afgelopen week hebben we in onze vrije uurtjes weer aan het huis geklust. De sneeuw is inmiddels bijna verdwenen en de temperaturen zijn eindelijk weer boven de 10 graden, dus prima klus weer. Wij zijn nu begonnen aan het afwerken van de overkappingen/uitbouwen die we op de veranda hebben geplaatst. Verleden jaar hebben we dat net niet meer voor de winter kunnen redden. Alleen de dakgoten en de regenpijpen moeten nog, maar ik heb vernomen dat er een loodgieter in de maand mei naar Zweden komt, hehehe. Op de 2 hoogste puntjes na is ons huis dus echt klaar… Alleen nog even een weekendje een sky-lift huren en KLAAR!

Vandaag zijn we met Lupo naar het dierenziekenhuis geweest. Het arme beestje had al de hele week last van zijn nek en kon amper lopen en zijn hoofdje bewegen. We hadden om kwart over negen een afspraak en werden om half tien geholpen. Dat ging redelijk snel dachten we. Maar we werden eerst naar een assistente gebracht die ons allerlei vragen stelden en zei toe dat die arts snel kwam. Naar 40 minuten in een klein hokje gezeten te hebben wat ook nog een erg stonk, kwam de arts er eindelijk aan. Ondertussen had Walter geprobeerd de airco uit te zetten maar in plaats daarvan ging dat ding alleen maar harder en harder. Uiteraard kwam net op dat moment de arts binnen. Lupo krijgt nu pijnstillers en over twee weken mogen we terug komen voor controle. Wordt vervolgd…

Omdat we helemaal naar Falun moesten rijden voor Lupo, besloten we meteen maar een flink aantal coniferen te kopen voor in de tuin. Die waren immers in de aanbieding. Van te voren gebeld of ze er nog genoeg hadden, en JA NATUURLIJK was het antwoordt. Daar aangekomen hadden ze helemaal niets. Grrr… Hadden wij dus voor niets de aanhangwagen meegenomen. Toen wij naar 7 uurtjes weer thuis waren zijn we maar achter ons huis het bos ingereden en hebben een 30 tal bomen vanuit het bos meegenomen en in onze eigen tuin geplant. GRATIS!

Hejdå,
Vincent

Een weekje NL...

2011-03-31T23:42:00.010+02:00

Vorige week was ik wegens familieomstandigheden in Nederland. Vincent moest de bakkerij en de B&B draaiende houden en ik had een weekje vakantie in NL. Ja, uhm... verschil moet er wezen hè! ;o) Het was geen leuke reden waarom ik naar NL moest (m’n oma is overleden), maar na de begrafenis had ik ook nog mooi tijd voor een paar daagjes vakantie. ‘k heb veel familie, vrienden en kennissen bezocht. Lekker geshopt. Lekker wat kroegjes bezocht. En natuurlijk ook heerlijk op terrasjes gezeten in de zon…. Damn, dat mis ik echt wel! Maar ja… zo heb je overal wat, want na 10 minuten in Nederland rond gecrost te hebben, stond ik al weer in de file. Nou en dat mis ik dus ff totaal niet! :o) Onderstaande foto maakte ik vorige week op de snelweg. Kijk de temperatuur was SUPER, de snelheid echter niet…

Voordat ik naar NL ging lag hier nog super veel sneeuw, zeker wel een meter, maar tijdens m’n afwezigheid heeft de dooi zich ook hier eindelijk ingezet. JOEPIE DE POEPIE! Eindelijk begint het hier ook lente te worden. Overal zie je langzaam weer stukjes gras tevoorschijn komen, je kan weer zonder te verdrinken in de sneeuw ’s ochtends je auto bereiken… HEERLIJK! Oké, het is nog geen 20 graden, maar ’t is een beginnetje hè!

In Zweden eet men best vaak een Smörgåstårta (een soort brood taart). Gezond en lekker!!! Deze taarten worden ook best vaak besteld bij de bakkerij (natuurlijk nog niet vaak genoeg, maar goed…). Afgelopen week ook, en toen hebben Vincent en Jenny, onze bakkerij medewerkster, de boel maar eens gefilmd. Misschien leuk om dit thuis ook eens te maken…??? Het volledige recept vind je aan het einde van de film: “Smörgåstårta, the movie”

Doei Doei, Walter

Even een klein berichtje...

2011-03-07T23:03:00.012+01:00

Even een klein berichtje...

Vorige week hebben we weer 2 pallets vol bakkerijgrondstoffen uit Nederland gekregen en dit is wat onze chauffeur tegenkwam onderweg. Leuk hè!

En ja, ik ben (eindelijk) geslaagd. JOEPIE! M'n eerste, echte zweedse diplomaatje is binnen. Is m'n Zweeds stiekum toch beter dan ik dacht. :o) Met een beetje geluk en medewerking van de gemeente Rättvik kunnen we vanaf 1 april biertjes, wijntjes, cidertjes, smirnoffjes etc etc etc verkopen.... Proost!

Oow da's wel heel klein. Nou ja, er staat dus: Alkoholpolitik 100%, Tillsyn 100%, Mat och Utrustning 83.3% en Servering 90.6%.

Vi ses,
Walter

Vroem vroem zei het bulldozertje.

2011-03-02T18:07:00.009+01:00

Ja, 'k kan natuurlijk weer gaan zeuren dat er weer meer sneeuw ligt, maar agh… dan krijg ik toch alleen maar de reacties van “dan moet je maar niet in Zweden gaan wonen hè!” Dus deze keer zal ik er niet om zeuren… :o) Maar begin vorige week lag er zoveel sneeuw dat de tractor er helaas niet meer doorkwam. Daarom hadden we in de buurt maar een bulldozer geleend om alles weer een beetje sneeuwvrij te krijgen. Zie de foto’s…

Het “Alcohol-examen"
Pfff… ik ben gezakt en Vincent ook. Snik, snik, snik… De eerste keer in m’n leven dat ik gezakt ben voor een examen, belachelijk! :o( Nou ja, en voor m’n rijexamen dan, 5 keer... maar daar hebben we het maar ff niet over, hahaha. Sinds 1 januari 2011 is er een nieuwe alcohol-wet van toepassing. Er werden TE VAAK en TE VEEL diploma’s/vergunningen afgegeven en daarom hebben ze in Stockholm verzonnen dat de duimschroeven maar eens aangedraaid moesten worden. Eerst werden de examens centraal in Stockholm afgenomen, maar vanaf heden gebeurt dit lokaal bij de gemeente zelf. Zo kan de gemeente zelf het aantal diploma’s en de daaraan gekoppelde vergunningen (mede)bepalen. Hartstikke leuk... NOT!!!! De examens van voor de wetswijziging halen we met gemak, maar de nieuwe examens, damn…. :o( En het ergste van alles was ook nog dat degene die over de vergunningen gaat (wij noemen haar “de heks” omdat het lijkt alsof ze zo van haar nimbus 2000 af is gestapt) , tijdens het examen continu naast me ging zitten… Aaaagh, daar wordt ik helemaal nerveus en hyper van…

A.s. maandag mag ik voor de tweede keer examen doen en haal ik het dan weer niet, dan wordt er ergens vandaan een tolk ingevlogen. We hebben natuurlijk lopen zeiken dat de vragen wel in belachelijk moeilijk Zweeds worden geformuleerd… :o) Kijk zeiken en zeuren dat lukt ons wel, hahaha. Kort samengevat: Tot op heden mogen we nog geen biertjes en wijntjes bij de bakkerij verkopen, helaas...

Sinds 20 februari is onze B&B ook helemaal 100% volgeboekt. Goed hè! :o) Alleen niet met B&B gasten. Sinds 20 februari hebben we tijdelijke bovenburen, Suzan, Marcel en hun 2 kids. Zij woonden nog veel noordelijker in Zweden dan wij, maar Susan kon in het ziekenhuis van Mora een betere baan krijgen en ze wilden ook heel graag in de buurt van Furudal (liefst Furudalsbruk) wonen. Die baan heeft ze daarom dus ook aangenomen, maar een huis hier in de buurt hadden ze nog niet. Vandaar dat ze nu tijdelijk in onze B&B wonen, totdat ze een geschikte woning hebben gevonden. Gezellig, weer wat meer leven rondom het huis!

Trouwens, vorige week was het nog MIN 25 maar kijk eens…
Het wordt lente, JOEPIE!!!

Kram,
Walter

Al weer sneeuw...

2011-02-11T17:50:00.012+01:00

Whaaaah, vanochtend vroeg werden we wakker… ‘k moest Vincent naar de bakkerij brengen, maar de grote steden, Dalfors en Furudal, lagen midden in een sneeuwstorm. We kregen met pijn en moeite de auto onder de carport vandaan. Er lag een vers pakje sneeuw van een dikke halve meter. BAH! BAH! BAH! We kwamen met veel slippen en glijden onze straat/oprit af richting de 301 (de grote weg). Op de 301 ging het ook niet super snel, continu windvlagen en het was vaak zoeken waar de weg precies lag. Nadat ik Vincent in Furudal had afgezet en weer richting huis reed kwam ik de eerste sneeuwschuivers al weer tegen. Hartstikke leuk zou je zeggen... Nou niet dus! De sneeuwschuiver had mooi onze straat/oprit dicht geschoven. Er lag gewoon een kei dikke en hoge sneeuwmuur voor onze straat/oprit. Grrr, kon ik gaan sneeuwruimen ook nog, om 5 uur ’s ochtends... K#T!

IK WIL LENTE!!!!!

Trouwens wat doe je, als je als brandweerman in Rättvik nixx te doen hebt in de winter?
Juist! Creatief zijn met je brandslangetje...

Afgelopen week ben ik een paar dagen naar Stockholm geweest. ‘k had daar “Alcohol-cursus”. We willen vanaf de lente ook drank (wijn, bier, cidertjes etc etc) verkopen, dus ja, daar moet net als in NL een diplomaatje voor gehaald worden. Geen probleem hoor, alleen jammer dat alles in het Zweeds is, hahaha. Over 2 weken heb ik het examen. Eens kijken of ik alles een beetje begrepen heb, wat ze me hebben proberen wijs te maken… Vast wel!

Ik moest dus ook een paar dagen een hotelletje hebben. Nou, ‘k had er één gevonden hoor, echt midden in ’t centrum, hartstikke mooi en centraal gelegen. Een botel, een hotel op een boot dus. Maar damn… ‘k heb nog nooit zo’n kleine hotelkamer gezien. Klein… echt superdepuper klein (nagemeten: 170 breed, bij 240 lang), en ze noemde het ook nog een 2 persoonskamer, hahaha. Echt geen idee waar ik die 2e persoon dan moest laten, onder het bed ofzo? Maar goed, even een paar dagen in Stockholm was wel lekker hoor. Lekker shoppen, stappen, eten… Even in de “bewoonde moderne wereld”! Ik had er een soort van “De Slegte” gevonden, dus onze boekenkast staat ook weer wat voller. Kunnen we weer lekker lezen... Daar kwam ik ook een boek van Loesje tegen. ‘k wist helemaal niet dat het Arnhemse meisje ook een Zweeds zusje had. Grappig! Vlakbij m’n hotel zat ook een Hollands kaaswinkeltje, dus Vincent was ook weer helemaal blij met de oude kaas!

Uitzicht vanuit m'n kamertjetjetjetje Stadhuis van Stockholm.

Trouwens, ‘k hoor net dat het vannacht zoveel gesneeuwd heeft dat de ijshockeyhal momenteel gesloten is. Instortingsgevaar… Dus ‘k heb echt niet overdreven met m’n sneeuwstorm verhaal.

Vi ses,
Walter

Vanzelfsprekend!

2011-01-23T22:29:00.010+01:00

In Nederland zijn heel veel dingen vanzelfsprekend. Over een aantal dingen denken we niet meer bij na. Neem bijvoorbeeld de warmte. Toen wij nog in Nederland woonden, konden wij de temperatuur regelen door middel van een simpele thermostaatknop te draaien naar de gewenste temperatuur. Nu wij bergwarmte hebben hoeven wij hier ook niets meer te regelen. Maar veel mensen staan gerust het hele voorjaar weer hout te kloven om er in de winter er warmpjes bij te zitten. Ook is het erg vanzelfsprekend dat als je de waterkraan open draait er heerlijk, helder en fris niet ruikend water uit komt. Nou zo vanzelfsprekend was dat bij ons deze week niet…

Een week geleden wilden we ‘s ochtends tanden poetsen om even de lekkere zure lucht van een nachtje slapen er uit te krijgen. Maar als je de badkamerkraan opendraait en er komt alleen maar bruin, stinkend roestwater uit, dan wil je daar je tanden echt niet mee poetsen. Na de kraan even flink door te spoelen, met de hoop dat het minder werd, werd de kleur alleen maar donkerder. Na een tijdje had water een kleur van sterke thee. Ik heb niet geaarzeld en meteen de telefoon gepakt en het bedrijf gebeld die de waterbron heeft geboord. Hij vertelde dat hij een dag later meteen langs zou komen en de benodigde spullen mee te nemen.

Normaal begint mijn dag met koffie, dus ben ik maar naar buiten gegaan, heb wat verse sneeuw gepakt, ontdooit in de magnetron en daar koffie van gezet.

Zoals gezegd kwamen een dag later twee mannen van het boorbedrijf aangereden met een grote aanhangwagen. Het was dinsdag dus ik was bij de bakkerij en Walter was thuis gebleven. Ze vroegen dat ze graag bij het boorgat wilden zijn en het dekseltje te openen met als doel de pomp die 60 meter in de grond zit op te hijsen. Omdat er in deze tijd van het jaar nogal wat sneeuw ligt en onze buurman met een grote bulldozer veel sneeuw naar die kant heeft geschoven was het wel even zoeken naar de bron. Na wat graafwerk in de sneeuw werd de bron al snel gevonden. Bij het openen van het dekseltje kwam er flink wat overdruk vrij en zagen ze direct het bruine water er uit spuiten. Toen de druk weg was besloten ze de pomp op te gaan hijsen. Je moet je voorstellen dat de pomp 60 meter diep in de grond hangt en dat er aan de pomp een flexibele buis zit van een doorsnede van 6 cm. Normaal wordt de pomp opgetakeld met een speciale katrol, maar die waren ze vergeten. Dus werd Walter er bij gehaald om die lompe buis en pomp omhoog te takelen. Toen het boorgat helemaal leeg was werd de vermoedelijke oorzaak van het bruine water bekend. Tijdens het boren wordt er zolang ze nog niet in een berg zijn een metalen buis in de grond geplaatst van 20 cm doorsnee. Deze buizen zijn telkens 4 meter lang en worden dus aan elkaar gelast. Het doel van deze buis is dat er geen oppervlakte water bij het bergwater kan komen. Oppervlakte water zit vol met zand, ijzerdeeltjes enz. enz. Het is daarom niet de bedoeling dat die zich vermengen. Waarschijnlijk is een van de lasnaden gebarsten door de temperatuursverschillen (+30 naar -30) en stroomt er dus telkens een beetje oppervlakte water in het bergwater zodat wij geen zuiver bergwater uit de kraan krijgen. Dit hebben ze opgelost door in die stalenbuis van 60 meter een speciale PVC buis te plaatsen van ook 60 meter. Het laatste stuk van de buis is gemaakt van een speciale kunststof die uitzet tegen de rand van de stalen buis als hij vochtig wordt. Na vier dagen zou hij helemaal zijn uitgezet en zal het oppervlakte water zich niet meer vermengen met het bergwater. Inmiddels zijn we nu bijna een week verder en is ons water weer bijna helder.

Zo nu eerst even koffie zetten met lekker vers en schoon water uit de kraan…

Afgelopen weken, terwijl ik druk aan het bakken was, heeft Walter ons 2e zaaltje (met bar!) verbouwd en is deze nu ook klaar om gebuikt te worden: als extra zitruimte als onze grote zaal vol zit of om te verhuren voor feestjes en/of vergaderingen. Zie hier het resultaat:

Lekker, een vers bakje koffie!

In een advertentie zagen we dat er in Rättvik een 70-80 party werd gegeven met hits uit die tijd. Dus hadden we besloten daar heen te gaan, afgelopen zaterdag. Er gingen ook bekenden van ons naar Rättvik en zij zouden voor vervoer zorgen zodat wij konden “drinken”. Vooraf hebben we eerst gebowld en zijn daarna de "nachtclub" in gegaan. We hadden verder geen idee hoe het eruit zou zien dus hadden we niets verwacht. Maar eenmaal binnen zag het er echt mooi en verzorgt uit. Het was helemaal ingericht door Simon en Tomas (de Zweedse gay versie van Jan de Bouvrie maar dan wel met kleur) Totaal niet Zweeds dus en het zou zeker niet misstaan aan de Rijn- dan wel Waalkade in Nederland. Na een paar uur gedanst en gedronken te hebben waren we ook zo ongeveer blut. We vonden een avondje stappen in Nederland al belachelijk duur maar hier gaat het echt nergens meer over. Een biertje kost 65 kroon (ongeveer 7 euro) en een glaasje wijn 75 kroon (ongeveer 8 euro) maar dat mocht de pret niet drukken, zo vaak gaan we immers ook niet stappen dachten we. Maar dat ze dan reclame maken met de tekst: “70/80 jaren feest met muziek en prijzen uit de jaren 70/80”. Nou ik weet niet hoor, ik liep nog in de poepluiers rond eind jaren 70, maar ik weet zeker dat ze in de jaren 70 niet 16 gulden (65 kroon = 7,28 euro = 16 gulden) voor een biertje betaalden…

Gelukkig waren er ook een aantal bekenden uit Dalfors en wordt ons Zweeds steeds beter, dus een avondje lekker ouwehoeren was het zeker… In ieder geval hebben we echt een hele leuke avond gehad en gaan er zeker vaker heen.

Shit, nu is mijn koffie al weer koud, ik ga nieuwe zetten.

Kram,
Vincent

2011 wordt het jaar van de nieuwe ervaringen…

2011-01-07T22:07:00.008+01:00

Op 1 januari was er nog weinig nieuws te beleven. ’s Nachts om 00.00 uur vrolijk ABBA met “Happy New Year” aangezet om daarna, hoppa, met het familiepakketje vuurwerk naar buiten te gaan. En knallen maar! De nieuwe ervaringen kwamen pas op 2 en 4 januari te voorschijn….

2 januari: IJsvissen

Nou, had ik in mijn hele leven nog nooit gevist. Dat leek me ook niet echt een “sport” voor mij. Vissen vind ik namelijk een beetje heel erg saai. Maar goed, ijsvissen klinkt dan wel weer een stuk stoerder, dus op de 2e dag van dit jaar was het zover. Wij zouden, samen met onze buurtjes, gaan ijsvissen. Speciaal bij de Dollarstore (soort Action meets Euroland) hengeltjes gekocht en aas gehaald. De buren hadden een ijsboor, dus dat zou helemaal goed komen. ‘s ochtends om 11 uur stonden we start klaar. Helemaal dik ingepakt, 3 paar sokken aan, sexy lang ondergoed aan, skibroek, jas, muts, wanten… De gevulde koelbox (in dit geval warmhoudbox) en de visserskrukjes stonden al in de auto. Dus kom maar op met die vis, ik lust ze rauw… Ik had al helemaal zin in een lekkere vissoep ’s avonds, of een gebraden snoek, baars of zalmforel. Heerlijk… Maar NIETS van dat lekkers. Na enkele uren in de winterse kou, midden op een meer, pal in de wind, naar een dobbertje getuurd te hebben, werd de hoop op een superverse vismaaltijd kleiner en kleiner… Kort samen gevat: Het was alleen maar koud, koud en koud en we hebben maar een zalmpje uit de vriezer getrokken. Wel zo makkelijk… :o)

Van de zomer ga ik het wel weer eens proberen. Dobberend in een bootje, lekker bakken in de zon, hengeltje uit…
Misschien is dat toch meer iets voor mij…

4 januari: Vijfendertig

Op 4 januari ben ik 35 geworden. Ikzelf heb een schurfthekel aan verjaardagen, zeker die van mezelf, dus dit probeer ik altijd heeeeeel stilletjes voorbij te laten gaan. Wie haalt het ook in zijn hoofd om zijn aftakeling te vieren… Maar goed, ieder zijn ding….
Maar ja, 35, damn… NU ben ik dus echt geen 30PLUSSER meer. Nee, nu kom ik richting de 40MIN. Help!!! Dertig klinkt, bij gebrek aan twintig, nog wel een beetje jong, maar veertig… Veertig is gewoon oud. Shit… M’n badkamerkastjes staan nu al vol met liters anti-rimpelcrème, Nivea met extra Q10, Roc met Retinol, anti-wallenonderdeogencreme, en weet ik veel wat nog meer… Ja, ik ben zo’n sukkel, ik koop het allemaal! Maar wat moet ik dan wel niet kopen als ik echt 40 ben????

Nu red ik het nog (nou ja, ik heb de illusie) met enkele kleurspoelinkjes per jaar om m’n hier en daar opkomende grijze haartjes te verdoezelen, maar hoe gaat dat straks? Moet ik dan wekelijks met m’n kop in de verf hangen? Of is er dan überhaupt geen haar meer op m’n kop om te verven??? Damn…

Gelukkig is het al weer 7 januari. De op mijn verjaardag gekregen spelcomputer is ondertussen geïnstalleerd en ik kan dus zo weer lekker spelen… Komt het kind in me toch weer een beetje naar boven!

Vi ses,
Walter

God Jul och Gott Nytt År!

2010-12-22T13:32:00.016+01:00

Wij wensen iedereen (nou ja... alle leuke mensen...) een fijne Kerst en een goed, gezond, leuk, spannend, liefdevol, kinky, prachtig, bruisend, mooi, grappig, zonnig en vooral ook een SUPER 2011!

En eindelijk hebben we weer eens een filmpje "Jaaroverzicht 2010"

Kram,
Vincent och Walter

2010-12-12T23:44:00.009+01:00

Zooow, de eerste 2 “Orebagar’n weken” zitten er weer op. Maar wat een verschil met onze eerste 2 “Kruimeltje weken”. Toen was alles hectisch, gestrest, nieuw, spannend, groots, blunder op blunder… Maar nu, heel relaxt! :o) Nou ja, de eerste dag was toch wel spannend, maar na een paar uur hadden we zoiets van: Hmmm, dit komt bekend voor, nixx spannends aan, gewoon gaaaaan met die handel… :o)

Maar misschien ligt het niet alleen aan onze “ervarenheid” dat het nu zo relaxt gaat, maar misschien ook wel aan de tijd, de plaats, het weer en de grootte. In hartje Arnhem (ongeveer 147.000 inwoners) gingen we midden in de zomer (PLUS 21 graden) open, met totaal 86 zitplaatsen, 64 buiten en 22 binnen. Nu, 6.5 jaar later, zijn we op 1 december (MIN 16 graden) opengegaan in hartje (kuch, kuch) Furudal. Furudal heeft ongeveer net zoveel inwoners als Arnhem, als je 2 nullen wegdenkt en het getal ruim naar beneden afrond, en wij zijn nu ook maar met iets minder zitplaatsen begonnen. Geen 86, maar slechts 38 plaatsen. 30 zitplaatsen in de lunchroom, 6 in de lounge (klinkt duurder dan dat het is) en 2 buiten (Sorry, rokers… )

Nu blijkt al wel dat 38 zitplaatsen te weinig is, dus ben ik al weer druk bezig om lunchroom 2 (servering två) te renoveren. Want op sommige momenten zaten we gewoon helemaal VOL. Mensen moesten maar gewoon blijven staan. En dat in Furudal, niet te geloven… :o)

Kerstsfeer bij de bakkerij

De eetgewoontjes:
We wisten al dat de Zweden rare eetgewoontes hebben. Nou ja, ik zeg het verkeerd… Ik bedoel IN ONZE OGEN rare eetgewoontes. Want na 2 weken zitten wij nog steeds opgescheept met dozen vol amandelspijs (voor banketstaven, kerststollen e.d.) en vele kilo’s oliebollenmeel. Dat vindt de gemiddelde Zweed dus gewoon niet te vreten. Wij dachten: “Zoet en vet, dat moet toch aanslaan.” Maar nee… Kruidnootjes daarentegen vinden ze wel weer helemaal super. Erg lekker bij de glögg (soort glühwein). Een vreemde combinatie vinden wij, maar who cares! Als ze het maar kopen… :o)

De Kerstmarkt:
Afgelopen zaterdagmiddag was er een Kerstmarkt in het dorp. Overal werd het groots aangekondigd. Reclameborden langs de weg, advertenties in de krant, etc etc etc. ’s ochtend vroeg, toen de bakkerij deuren opengingen was er nog niets te zien. “Nou ja, het is koud, ze zullen zo wel beginnen met het opbouwen van de kramen”: dachten wij. Na een paar uur, nog niets te zien. Een paar uur later nog niets. Hmmm, vreemd. Maar ja, het zal wel… Alle medeondernemers en bewoners wisten het zeker, dat kwam allemaal goed en ’s middags zou het heel druk worden. Er werd ons zelfs geadviseerd om extra personeel in te schakelen (jaja, eerst zien dan geloven...). Anderhalf uur voordat de Kerstmarkt begon, kwam er een hele grote truck de straat in rijden. De marktkramen kwamen er eindelijk aan. Wel 2 hele marktkramen. Huh? Ja echt, TWEEEEEEE! Whahahah, we lagen echt in een deuk. Overal reclame gemaakt, voor werkelijk waar 2 hele kraampjes… Welkom in Zweden! :o)

Vi ses,
Walter

PS onder dit linkje en ook hiernaast staan alvast enkele foto’s van onze bakkerij.

Pusselbitarna föll på plats i Dalfors

2010-11-29T18:57:00.004+01:00

We staan weer eens in de krant. Nu 2 pagina's groot. Leuk hè!
Betere en goedkopere reklame is er haast niet...

Lees maar eens even... :o)

Hejdå,
Walter

"Pusselbitarna föll på plats i Dalfors"

DALFORS/FURUDAL

Vincent Zaalmink och Walter Janssen tröttnade på stress och trängsel i hemlandet Holland och flyttade till Dalfors med ungefär 40 invånare.
I somras öppnade de ett Bed & Breakfast och på tisdag öppnar de café och bageri i Furudal.
De trivs med all skog, vatten och den totala tystnaden. Nederländerna har en befolkning som omfattar cirka 16 miljoner människor på en yta inte så mycket större än Dalarna. Vincent och Walter tröttnade på att trängsel och stress.
- Vi drev ett café och bageri i Holland i Arnhem, nära gränsen till Tyskland. Det var en stad lika stor som Uppsala ungefär. Att leva i Holland tar otroligt mycket energi. Här är allt mycket lugnare och vi får energi i stället, säger Walter och Vincent.
Walter och Vincent besökte en immigrationsmässa i Holland. Informationen på mässan handlade i huvudsak om Sverige. På mässan träffade Walter och Vincent en kvinna från Holland. Hon hade bott i Sverige i åtta år. De talade med henne om Sverige och hon berättade hur det var att leva i landet.
Innan de flyttade till Sverige hade de gjort tre semesterresor i Sverige.
- Vi reste runt överallt. Vi tittade och på olika platser. Vi koncentrerade oss på Gävleborg, Dalarna, Värmland och Uppsalatrakten. Snart uteslöt vi Värmland. Det är alldeles för mycket Holländare där. Vi vill bo i Sverige inte där vi hela tiden möter folk från vårt gamla hemland, säger Walter.
De hamnade i Ludvika och bodde i en lägenhet där, men de letade efter ett hus och på internet hittade de det gamla skolhuset och lärarbostaden i Dalfors.
- Huset var fult men platsen bra. När vi fikade med den förre ägaren på bryggan vid dammen här utanför, bestämde vi oss.
- Vattnet, sjön, all natur, det är tyst på kvällen, vattnet går att bada i. Vi fick Amunge Gården mitt i skogen.
Efter bara ett och ett halvt år i Sverige har Vincent och Walter jobbet mycket hårt. De har lärt sig svenska, totalrenoverat den gamla lärarbostaden i Dalfors och både byggt en egen bostad och ett Bed & Breakfast med åtta sängplatser. De har renoverat allt själva. Det enda de inte gjort är installationen av bergvärmen
Första sommaren, i somras har Vincent och Walters Bed & Breakfast varit fullbelagt hela tiden, något de inte väntat sig.
- Gästerna kommer både från Europa och Sverige, unga, gamla, olika människor. Vi serverar frukost, men kvällsmat får gästerna göra själva i det köket i vandrarhemmet.
Från början hade de tänkt bygga den gamla skolan också och anlägga en camping.
- Men när vi fått frågan ungefär tio gånger om att ta över caféet och bageriet i Furudal, sa vi till slut ja. Nu får renoveringen av skolan vänta.
Bageriet, konditoriet och caféet är Furudals anrika Orebagar´n Vincent och Walter har Vincent fått tillgång till recept på den äkta Orelimpan och Orebagar´ns tekakor och bullar. De kommer också att baka surdegsbröd och bröd från den Europeiska brödkulturen.
- Vi provar oss fram och ser vad kunderna vill ha. Vi ska göra tårtor och smörgåstårtor, wienerbröd, säger Vincent och tittar på den långa listan av olika bakverk i sortimentet.
I caféet är det nymålat och städat. Hela bageriet och caféet har renoverats och städats under tre månader. I dag är det smygöppning och invigningsfest för vänner och bekanta, men på tisdag är det stor öppning för alla.
Varje dag ska även dagens lunch serveras med två olika rätter. Vincent och Walter visar runt i de nya lokalerna. Orebagar´n är en av Furudals samlingspunkter. Där ska också serveras vin och öl efter Vincent och Walter genomgått erforderlig utbildning, vilket krävdes även i Holland, men enligt bestämmelserna måste de även ha svenskt certifikat.
De trivs i sitt nya hemland.
- Dalforsborna har välkomnat oss jättebra.

De puntjes op de i of de i onder de puntjes.

2010-11-25T22:57:00.006+01:00

Nog een paar daagjes en dan is het zover: Ons 2e bakkerijtje gaat open. Spännande… :o)

A.s. zaterdag hebben we eerst een openingsfeest voor genodigden (Jullie zijn ook allemaal uitgenodigd hoor!) en dan is het dinsdag ECHT zo ver. Dan gaan we voor de klanten open. We zijn erg benieuwd hoe het gaat lopen. Worden de eerste weken bij Orebagar’n net zo hectisch als bij Kruimeltje Stadsbakkerij? Of gaat het er hier een stuk relaxter aan toe? We gaan het meemaken…

Ja sorry, dit tekstje wordt/is niet lang, want zoals altijd en overal… op het laatste moment moet er nog van alles geregeld worden. De puntjes op de i of de i onder de puntjes. Geen idee eigenlijk. Maar kort samengevat, nog ff een paar dagen druk, druk, druk.

Hmmm… Waren wij niet voor de rust en het relaxte leven naar Zweden gekomen??? Hahaha

Wel even enkele foto’s van afgelopen week…

Min 17.9 buiten. Heerlijk!

Vi hörs,
Vi ses,
Walter

Bara tre veckor till utan bageri!

2010-11-08T19:02:00.004+01:00

Zo vanavond wordt het boerenkoolstamppot met rookworst, heerlijk! :o) Het vriest hier weer vol op, dus daar is het dan wel weer tijd voor. Zojuist (17.30 uur), toen we van de bakkerij terug naar huis reden was het al weer MIN 13, brrr…

Over de bakkerij gesproken… Het schiet al weer aardig op, al zeg ik het zelf. De verbouwing, het rigoureuze schoonmaken (lees: ontsmetten en afbikken), het schilderen etc. etc. is nu zo ongeveer klaar, op de winkel na. Nu kunnen we dus eindelijk beginnen met het inrichten van alle ruimtes. Joepie! Want da’s toch wel het leukste van de gehele klus. Gisterenavond is ook de eerste levering van grondstoffen aangekomen. Uit Nederland, dat dan weer wel… Hier in Zweden hebben ze gewoon niet alle grondstoffen die wij graag willen hebben of deze grondstoffen zijn hier belachelijk duur. Dus ja, wat doe je dan…?

We hebben trouwens ook weer het plaatselijke nieuws gehaald, met wederom een prachtfoto. Zie onderstaand berichtje:

Bara tre veckor till utan bageri!

Skrivet av Torbjörn Lektell, Oreboden
Söndag 07 november 2010

Tisdag den 30:e november återuppstår bageriet igen, nu som Orebagar´n, och kommer under vintern ha öppet tisdag till och med lördag. Under högsäsongen blir det givetvis öppet alla dagar i veckan. Sedan Vincent och Walther tog över verksamheten har det varit stängt snart tre månader och all tid har ägnats åt att genomgripande städa, renovera och bygga om lokalerna. Den trogne besökaren kommer knappt känna igen sig när han stiger in genom dörren, många års användning hade gjort att ALLT behövde gås igenom, bytas ut, byggas om eller snyggas till och de nya ägarna har gjort ett jättejobb som nu går in i en intensiv slutfas innan nypremiären. Det har varit tyst och stilla utan bageriet, och jag törs säga att hela Furudal ser fram mot den 30:e!

En kunnen jullie (NL-ers) het een beetje lezen? Vast wel hè! Zoniet, dit is de (zeer)korte samenvatting: Morgen over 3 weken is het zover, dan gaan we onze eerste verkoopdag beleven. Spännande...

Vi hörs, vi ses!
Walter

Vijf propvolle dagen Nederland.

2010-10-31T18:34:00.009+01:00

We zijn alweer ruim een week terug van vijf propvolle dagen Nederland. Een vakantie was het wederom niet te noemen. Altijd als we naar Nederland gaan, zijn het de bezoekjes aan de familie en vrienden die de “mini vakantie” propvol maken. En dit keer hebben we ook heel veel spullen gekocht voor de bakkerij (diverse verpakkingen, oliebollenmix, etc etc etc). Deze spullen zijn hier in Zweden gewoon veel te duur. Dus uitgerust na zo´n bezoekje aan Nederland is helaas weer niet gelukt…

Op onze terugreis naar Zweden begon het in Zuid-Zweden te sneeuwen. Normaal gesproken geen probleem maar wij hebben nog steeds onze zomerbanden onder de auto liggen dus dat werd niet harder rijden dan 70 op de snelweg. Gelukkig ging de sneeuw na zo’n 50 kilometer al snel over op regen en konden we weer normaal rijden. Eenmaal thuis aangekomen bleek toch dat het ook hier gesneeuwd had, want alles was bedekt met een vers wit laagje en de temperatuur was ondertussen al gezakt tot min 7. Momenteel is de sneeuw weer verdwenen en schommelt de temperatuur weer rond de nul graden.

Toen we ’s avonds laat de auto hadden leeggeruimd, stond de hele keuken en woonkamer vol met spullen. De volgende dag hebben we alles weer netjes opgeruimd. Pfff, wat gaan er toch veel spullen in onze auto. Nou maar hopen dat we de spullen en lekkernijen een beetje kunnen verkopen in de bakkerij. Een dag later zijn we naar de bakkerij gegaan om weer verder te klussen. De afgelopen week hebben we veel kunnen doen. Zo is nu de lunchroom, op het inrichten na, helemaal af. We vinden het zelf erg professioneel ogen. Walter´s idee met de plafondlampen ziet er zeer goed uit.

De keuken is ook al klaar.

En de banketbakkerij ook.

Ik ben deze week begonnen aan de broodbakkerij. Ik zag er als een berg tegenop, want alles was zo verschrikkelijk ranzig en stond zo vol met spullen dat ik even niet wis waar ik moest beginnen. Eerst heb ik alle schappen en plankjes van de muren gehaald. Ze hadden werkelijk voor ieder dingetje wel een plankje opgehangen. Toen de hele broodbakkerij leeg was ben in begonnen met het schoonmaken van het plafond boven de oven. Ik wist dat het RvS platen (moesten) zijn, maar nu waren het pikzwarte platen die onder het vet en roet zaten. Uiteindelijk het ik ze weer helemaal schoon en blinkend gekregen. Later heb ik ook de rest van het plafond schoongemaakt. In totaal ben ik 4 volle dagen aan het poetsen geweest. Eer van m´n werk heb ik zeker. Toch rest mij de vraag hoe mensen het voor elkaar krijgen koffie en boter en ander ranzigheid tegen het plafond te krijgen. Nu alle wanden geschilderd zijn oogt de bakkerij weer fris en schoon. Zo als het hoort.

Nog twee en een halve week en dan wil ik met het proefbakken beginnen. Tot die tijd is het nog even flink door schilderen en klussen.

Kram,
Vincent

Werner und Betsie

2010-10-13T19:59:00.003+02:00

De afgelopen maanden krijgen we regelmatig gasten uit Duitsland, zo ook afgelopen zondag. Dachten we…

Zondagavond zouden we twee gasten krijgen uit Duitsland. Zij hadden ons gemaild dat zij met het vliegtuig vanuit Weeze kwamen en een late vlucht hadden. De aankomsttijd in Dalfors zou ongeveer 23:00 uur zijn, dus dat betekende niet vroeg naar bed gaan. Op woensdag (vandaag dus) zouden ze weer vertrekken om 06:00 uur in de ochtend. We vroegen ons echt af wat deze twee Duitsers in hemelsnaam maar twee dagen in Zweden kwamen doen. We hielden het er maar op dat ze bekenden van hun gingen opzoeken.

Om klokslag 23:30 uur reed er een auto de oprit op en wij dus naar buiten om ze te verwelkomen. Toen de autodeur openging zei ik meteen op mijn allerbeste Duits “Guuten aaabunt” waarop een antwoord volgde “Hallo Vincent en Walter”. Meteen werd alles duidelijk. Het waren geen Werner en Betsie. Het waren oom Gerard en tante Beppie. Wat een ongelofelijke leuke verassing was dat, totaal niet verwacht. Na twee dagen bij ons te zijn geweest en in korte tijd nog veel gezien te hebben zijn ze vanochtend weer vertrokken richting Nederland.

Helaas is het mijn daarom nog niet gelukt om een leuk filmpje van de bakkerij te maken. Dus dat houden jullie nog te goed. Hier wel alvast 2 “zoek de tien verschillen"foto's van de servering.

Vi Hörs!
Vincent

Dieren

2010-10-03T23:14:00.007+02:00

Dat wij echt midden in de bossen wonen, bewijst afgelopen weekend maar weer. Vandaag waren we druk aan het klussen, ja soms klussen we een beetje, en ging ik even plassen in de bosjes. Als je eenmaal buiten bezig bent ga je dat natuurlijk niet binnen doen, schoenen uit, jas uit, etc etc. Maar goed, aangekomen bij de struiken zie ik ineens drie elanden heerlijk door het ven achter ons huis lopen. Ik meteen weer mijn gulp dicht gedaan en Walter gehaald met een fotocamera. Gelukkig waren ze er nog, toen we de foto’s wilden maken. Even later hadden de beesten ons ook gezien en renden ze van ons vandaan.

De vorige keer vertelde Walter over onze nieuwe buren, de twee beren. Helaas zijn ze binnenkort geen buren meer. Orsa berenpark gaat de zorg van de beren overnemen. Waarschijnlijk zijn de beren nog niet bezig om hun winterschuilplaats te graven. Zonder dit te doen overleven ze de winter niet en zullen zij sterven. In het berenpark krijgen ze de zorg die ze nodig hebben. Beren ik zal jullie missen, jullie waren fijne rustige buren, jammer dat ik jullie nooit goed heb gezien.

Genoeg over de beesten bij ons in de tuin. Ik ga het nu over het welbekende onderwerp “verbouwen” hebben. Dit weekend is eindelijk de eerste zijkant van ons huis helemaal klaar. Eindelijk! :o) We zijn zelf best wel trots op het resultaat. We hebben er dan ook wel even aandachtig naar gekeken. De verbouwing in de bakkerij is nu ook in volle gang. De banketbakkerij is al klaar. Het ging daar vooral om schoonmaken en schilderen. Deze ruimte ziet er dus weer fris uit. Morgen, maandag gaan we weer verder in de bakkerij dan is het de bedoeling om de keuken te schilderen zodat die ook klaar komt en we gaan in de lunchroom een voorzetwandje plaatsen. Dit om wat meer sfeer te krijgen in deze grote zaal. Tevens ga ik morgen alle ruimtes filmen zodat ik daar weer een leuke film van kan maken en op de blog plaatsen. De film komt de volgende keer online. Zodat jullie een indruk krijgen van het hele gebeuren.

Zo ziet het er NU uit, en onder dit linkje zie je hoe het was...

Vi ses,
Vincent

Nieuwe buurtjes.

2010-09-22T23:52:00.013+02:00

Zooow, het waren me de drie weekjes wel… Continu volk over de vloer… Heel veel familie (Ma, Wim, Antwan, Karin, Jan, Oma, Henk en Thea), en als die er niet waren hadden we wel gasten…. Maar nu, heerlijk… Lekker even met zijn 2-en op de bank… rust… :o)

Maar echt rust hebben we niet hoor, want we hebben ook nog een soort van onverwacht bezoek… Er zijn 2 bruine beren gesignaleerd in en rondom ons dorp. De kranten staan er vol van (zie bijv. hier, hier en hier. Twee jonge beertjes zonder moeder. Men weet niet of de moeder nog leeft, gewond is geraakt of evt. is gedood. De beertjes (nu 1 tot 1.5 meter groot) zijn afgelopen winter geboren en men weet niet of ze de aankomende winter wel overleven zonder moeder. Lukt dat niet, dan worden ze opgenomen in het berenpark in Orsa, maar hopelijk lukt het ze wel… Toch leuk 2 nieuwe buurtjes… :o)

Een van onze twee nieuwe buurtjes...

Burgerlijk? Wat is nou echt burgerlijk? Huisje? Boompje? Beestje? Nou dat hebben we allemaal al.. en nu kunnen we nog wat op het lijstje erbij zetten. Een caravan! Van onze eerste B&B winst hebben we een caravan gekocht. Nu kunnen we in onze vrije weekenden (huh?) er mooi op uit trekken met de sleurhut. Je kan en mag hier overal vrij kamperen, dus… De sleurhut achter de auto koppelen en rijden maar… We zien wel waar we uitkomen, waar het leuk is, en wat ons bevalt, pootjes uitdraaien en ons mini huisje staat. Het is geen splinternieuwe maar alles zit erin. 2 persoonsbed, tafeltje, bankjes, keukentje, badkamertje. En met de hulp van Oma en Thea zitten er ook nieuwe gordijntjes in en nieuwe bekleding om de kussens. Alles is weer spik en span. :o)

Tja., en wat is er verder nog gebeurd? Tja, gewoon het standaard verhaal hè... KLUSSEN, VERBOUWEN en RENOVEREN. Is het mooi weer? Dan zijn we thuis druk bezig met de nieuwe rode façade. Regent het? Dan zijn we bij de bakkerij druk bezig. Het huis wordt gelukkig steeds roder en roder, en de bakkerij (winkel, lunchroom, etc.) steeds kaler en kaler. Enkele ruimtes zijn al gereed om weer geschilderd en heringericht te worden. Ondertussen zijn we ook vaste klant geworden bij de vuilstort. Jezus, wat komt er toch veel zooi uit zo’n bakkerijtje… :o)

Bye bye,
Walter

Het laatste nieuws uit Dalfors en Furudal…

2010-09-08T22:23:00.011+02:00

Skolan (de school):
De school is weer begonnen. Hartstikke super natuurlijk! Maar uhm... we zijn uiteindelijk pas een keer geweest. Een beetje fout, maar ja… De ene keer hebben we de sleuteloverdracht van de bakkerij, de andere keer hebben we een afspraak bij de gemeente over onze eventuele EU-subsidie, en dan hebben we weer wat anders… Maar ja, zoiets gaat toch wel ff voor… :o)

Ombyggnaden (de verbouwing):
De verbouwing van ons huis gaat natuurlijk ook vrolijk door. De nieuwe veranda is redelijk klaar, de buitenmuren worden roder en roder, de nieuwe entrees beginnen vorm te krijgen. Ik kan er natuurlijk heel veel over lullen, maar foto’s zeggen vaak veel meer, dus hier komen ze.

Klik op de foto voor een vergroting.

Hierboven zie je duidelijk dat ons huis EINDELIJK een rood kleurtje te krijgen. We hopen voor eind september klaar te zijn, zodat we daarna aan een stuk door kunnen buffelen in de bakkerij. Zoals jullie kunnen zien op deze foto's moet daar ook nog heel wat werk verzet worden. Onze geplande openingsdatum is eind november, dus dat wordt haasten... Of te wel, nog 3 weken thuis hard aan het werk en dan 2 maanden in de bakkerij klussen en dan….

Dan kunnen oliebollen het vet in… :o)

Hejdå,
Walter

De eerste echte Nederlandse gasten

2010-08-25T21:19:00.007+02:00

Verleden week kregen we spontaan bezoek van onze eerste echte Nederlandse gasten. Zij waren op verkenningstocht in Dalarna met het idee om te emigreren naar zweden. Na een tijdje met hun gesproken te hebben, herkenden we onszelf in deze jongens. Zij wonen nu midden in Amsterdam, hebben net hun bedrijf verkocht en willen graag wat “rustiger” gaan wonen. Nou, dat gaat wel lukken in Dalarna!

We hebben echt al van heel veel landen gasten gehad zoals: België, Zweden, Noorwegen, Italië en gisteren ook een heeeeeeeele leuken jongen uit Duitsland. Hij was hier samen met een vriend op de motor in Zweden aan het toeren. Toen ze gisteren aankwamen waren ze doorweekt van de regen. Het had namelijk de hele dag super hard geregend. Zo hard dat ik voor de garage deur de plassen water moest weg halen, anders zou het water zo de garage instromen. Maar gelukkig... Vandaag scheen de zon weer volop!

Volgende week begint voor ons ook weer de school. Joepie! Na een vakantie die begon in eind mei hebben wij er ook wel weer zin in. Het zal maar voor enkele maanden zijn want dan begint voor ons het bakkerij avontuur. De overdracht van de bakkerij is per 1 september en we hopen eind november open te gaan.

Hoe het met de verbouwing van ons huis is gesteld, kun je zien in het filmpje.

Kram,
Vincent

Delicatessen uit Dalfors!

2010-08-12T19:20:00.008+02:00

Verleden week werden we gebeld door onze buurman, hij had bij ons in het meer (Amungen) zoveel vis gevangen dat wij er een mochten hebben. Het was een gädda (snoek). Om een lekkere smaak te krijgen had hij deze vis gerookt. Wij hoefden hem alleen maar op te warmen in de oven. Over de smaak kunnen we twisten. Het was een droge vis met weinig smaak, maar de vis hebben we wel volledig opgegeten.

In onze tuin groeien ook superveel aalbessen deze zijn erg zuur en ik heb besloten om daar jam van te maken. Met veel suiker moet dat wel aangenamer gaan smaken. Hoe ik de jam gemaakt hebt zie je binnenkort op een filmpje. Toen Walter gisteren door de tuin liep dacht hij cantharellen gezien te hebben. Omdat wij geen idee hebben of het daadwerkelijk cantharellen waren hebben wij maar besloten hulp in te schakelen van onze buurvrouw Gaby. Onze kennis was toch beter dan we dachten, want het waren daadwerkelijk cantharellen. Gaby, tack för informationen om kantarellerna! De var jättegod. Op de film (volgende week) zie je ook hoe ik de cantharellen bereid. Na al dat lekkers voor ons hebben we besloten voor Lupo een klein bodje te kopen. En blij was hij er zeker mee!

Lupo in onze nieuwe keuken, die eindelijk bijna af is...

Tussen het gekook door schilderen we al het hout aan de buitenkant van het huis en vanaf volgende week gaan we eindelijk beginnen aan de nieuwe facade. De laatste fase van de verbouwing en ook meteen de grootste klus. We hebben er echt zin in. Dan pas zal ons huis eruit zien zoals wij dat graag willen. We laten jullie de vorderingen zeker zien.

Vi ses!
Vincent

Luchtfoto

2010-08-02T09:08:00.005+02:00

Had ik al verteld dat de oud-bewoner van ons huis in onze B&B heeft geslapen? Nee? Nou, bij deze dan, hahaha. Hij keek echt zijn ogen uit... Van binnen (boven en benedenwoning) is echt niets meer hetzelfde dan wat het in oktober (bij de overdracht) was, en de buitenkant wordt nu ook onder handen genomen. En we hebben ook nog een cadeautje gekregen: een oude ingelijste luchtfoto van ons huis. We denken dat deze foto ongeveer uit de jaren 70 is.
Kijk maar eens…

Afgelopen week werden we ook gebeld door de (deel)burgermeester. Vraag me niet om de logica, maar de gemeente Rättvik heeft, als ik het goed begrepen heb, 3 burgemeesters (Ambtenaren cultuurtje!). Maar goed, hij belde dus op dat hij gehoord had dat wij de bakkerij nieuw leven in gaan blazen, etc. etc. etc. En of hij nog iets voor ons kon betekenen? Behalve het feit dat hij ook een bouwbedrijf heeft, dus zijn bedrijf wilde ook graag enkele klussen voor ons doen. (Belangenver-strengeling? ) Maar natuurlijk kon hij iets voor ons doen. Een kleine financiële bijdrage is altijd handig! :o) Een dag later werden we al gebeld door een medewerkster van de gemeente dat er waarschijnlijk nog wel ergens een (EU-)subsidie los te peuteren valt. Onder het mom van: "Bedrijvigheid/economie stimuleren in kleine dorpen". Geen mega bedragen, maar toch… Lang leve de EU!

Vi ses,
Walter

Het begint met een B…

2010-07-28T22:06:00.006+02:00

Ja, wat kan dat nou zijn? Vele van jullie hebben natuurlijk wel een vermoeden maar weten het niet zeker. Vanaf 1 september zijn wij eigenaar van een bakkerij/konditorij annex café in het plaatsje Furudal. Furudal ligt op 17 kilometer van ons huis vandaan. Voor Zweedse begrippen erg dichtbij dus. Al vanaf september verleden jaar ben ik daar aan het werk en is mij vele malen gevraagd of ik het bedrijf wilde kopen. En na lang twijfelen hebben Walter en ik besloten dit avontuur aan te gaan.

De bakkerij in Furudal, wel even totaal wat anders dan "Kruimeltje"

Er waren een aantal factoren die ons deden besluiten het bedrijf niet over te nemen. Een grote factor was de taal. Wij zijn van mening dat als je een taal niet beheerst ook geen bedrijf kunt overnemen. Dat wil niet zeggen dat wij nu vloeiend Zweeds spreken maar we kunnen ons goed verwoorden. Andere factoren hadden met de gemeente en de staat van het bedrijf te maken.

Maar nu even verder met de bakkerij…

1 September a.s. is de overdracht en vanaf die datum gaan wij de bakkerij drie maanden sluiten. Dit omdat wij daar het een en ander moeten “updaten”. Zeg maar gewoon ALLES moeten “updaten” d.m.v. schoonmaken, opruimen, schilderen en nog eens schoonmaken, opruimen en schilderen. Het bedrijf verkoopt naast brood en banket ook vele maaltijden. Van pannenkoeken tot schnitzels, ze verkopen echt alles. Wij gaan dit zeker niet doen. Wij houden ons zo veel mogelijk bij brood en banket en belegde broodjes . We gaan ook maaltijden verkopen maar dan heel beperkt. Meer info over de bakkerij volgt later… Onder dit linkje vind je een aantal foto’s van de bakkerij.

Verbouwen? Ja, dat doen we er ook nog even tussendoor. Verleden week waren mijn ouders een week in Dalfors voor een welbekende werkvakantie. Er hangen nu overal nieuwe dakgoten en ook kunnen we het sanitair in de keuken gebruiken. Verder zijn er een aantal radiatoren op gehangen in de kelder en is er aan de afvoer gesleuteld . In de week dat mijn ouders hier waren hadden we ook continu gasten. Daardoor hoefde mijn moeder zich niet te vervelen en deed elke dag de kamers verzorgen. Bedankt voor de hulp! :o)

In die week kwam er plotseling een auto aanrijden met journalisten van de Dala-demokraten (= krant). Zij hadden het interview op de radio gehoord en wilde een artikel over ons schrijven. De krant is een van de grootse kranten van heel Dalarna. Hier is het artikel (Noot van Walter: Fijn dat ik me ook nog ff kon omkleden enzo voor de foto, NOT!)

Vi ses!!!
Vincent

Van alles wat...

2010-07-14T18:51:00.007+02:00

Zooow, is het bij jullie ook zo heet? Nou hier wel, maar volgens mij had ik dat al verteld hè…

De was:
En wat spoken we hier nu uit met dit lekkere hete weer? Nou, lekker een beetje dobberen in ons bootje op het meer, en… tja… gasten ontvangen natuurlijk! Ontbijtjes verzorgen, dekbedden wassen, lakens wassen, handdoeken wassen, we lijken wel een wasserette… :o)

De verbouwing:
Zoals ik al verteld had wordt ons huis rood, met witte accenten. Als eerste zijn we nu begonnen met het plaatsen van een nieuwe veranda met nieuwe “huisjes” voor bij de voordeuren. We zijn al aardig ver met de veranda en hij is eigenlijk wel een beetje groot uitgevallen, maar ja, toch plek zat! Kijk maar eens op de onderstaande foto's. Volgende week komt de houtboer een voorraadje houd brengen, dus dan kunnen we ook gaan beginnen met de nieuwe rode facade.

We hebben afgelopen week ook 45m3 grus ( = steen en zand) gekregen voor ons binnenpleintje… Hartstikke leuk om dat weg te scheppen met 30 graden, echt heeeeeeeeeeeeeeel leuk. NOT!

(klik op de foto's voor een vergroting)

Radio:
Gisteren was het Dalforsdag. Een soort mini-koninginnedag in Dalfors. Helaas konden wij daar niet bij zijn, omdat we elders “verplichtingen” hadden. Maar plotsklaps werd Vincent gebeld door Radio P4 Dalarna (Ter info: Een radio station voor heel Dalarna). P4 was ook aanwezig op de Dalforsdag en je raadt het al. Zij wilden een interview met ons. Waarom wij als NL-ers naar Dalfors verhuisd waren, etc etc. Ja, waarom niet hè. Gratis reclame voor onze B&B heel Dalarna door… :o)

Klink maar op dit linkje en je komt op de site van P4 terecht. Als je dan klinkt op"Dalfors del 2" Dan komt Vincent voorbij...

Nieuwtje:
Gisteren hadden wij niet zomaar “verplichtingen” elders, we moesten namelijk het een en ander regelen en weten. Naast onze B&B (straks waarschijnlijk ook camping) willen we ook wel wat anders doen…. We zijn met een nieuw projectje bezig, zeg maar... En meer kan ik er eigenlijk ook nog niet over vertellen, want niets is nog zeker. Zeker in Zweden niet! Maar het nieuwtje begint met de letter B.

Zoow, ik ga ff roeien…

Hejdå,
Walter

Zoek de verschillen...

2010-07-05T22:41:00.005+02:00

Zoek de verschillen tussen de onderstaande foto's. De ene foto is afgelopen januari gemaakt en de andere afgelopen week. De verschillen... nou ja, dat zijn er een hele hoop, I know! Maar het grootste verschil valt misschien helemaal niet op. Dit moet je gewoon voelen...

Het is namelijk een verschilletje van 67 graden...

Pfff, ik raak aan de kook...

Even afkoelen in het meer...

Doei doei...
Walter

De eerste gast!

2010-06-29T22:56:00.012+02:00

Het grote reclame bord aan de weg is nog niet helemaal af, de internetsite ook nog niet helemaal, maar de eerste gast (een fietsende italiaan) ligt boven al lekker te slapen. Ook hebben we een verzoek uit de USA binnen. Lekker international ook!
Zou het toch wat gaan worden...?
We wachten af...

Amunge Gården - Amunge Gården - Amunge Gården

De verbouwing van de B&B / het appartement is helemaal klaar, op naar het volgende project... In ons eigen huis is de keuken, de 2e badkamer en de receptie nog steeds niet klaar, maar het is nu zo'n mooi weer (20 tot 28 graden), dus gaan we lekker buiten aan de slag. Momenteel zijn we druk bezig me de tuin op te ruimen, de schuren in de verf te zetten en de grote reclameborden te fixen. Maar dat zijn maar "klusjes" vergeleken met ons nieuwe projectje: "De buitenkant van ons huis aanpassen". Het huis gaan we opnieuw c.q. beter isoleren en daarna wordt het bekleedt met Falu-rode panelen met witte hoeken, kozijnen, accenten etc. Vandaag zijn we alvast begonnen met het storten van het beton voor de nieuwe veranda / entree.

Hieronder zie je hoe het pand er nu uitziet en hoe het ongeveer moet gaan worden.

Hejdå,
Walter

midsommarafton

2010-06-26T15:38:00.004+02:00

Gisteren was het Midsommarafton, of te wel groots feest in het dorp.

En nu…
Een kater…

Meer tekst volgt snel, maar hier is alvast wel een filmpje over "Amunge Gården".

Doei Doei,
Walter

OPEN en SCHOON!

2010-06-21T08:33:00.017+02:00

SCHOON water…
Sinds afgelopen week hebben we eindelijk water. Water hadden we natuurlijk al, maar nu hebben we schoon drinkwater uit de kraan i.p.v. een geel-/bruinachtig sap. Vers bronwater diep uit de grond. Heerlijk! Het heeft in totaal anderhalve week geduurd, 193 meter diep de grond in, 100.000 kroon armer, maar dan heb je ook wat. Het is een extra diepe c.q. grote bron geworden, zodat we straks ook onze camping en de overige appartementen er op aan kunnen sluiten zonder weinig drukverlies als iedereen bijv. tegelijkertijd gaat douchen.

Nieuw en oud water

De B&B is OPEN…
Zojuist hebben we de borden “Bed & Breakfast” aan de weg gezet. Of te wel, we zijn OPEN! Eindelijk… Kom maar op met die hordes gasten! De hele bovenverdieping (huur appartement en B&B) is helemaal klaar. Schoon, mooi, netjes en fris. Vorige week waren 2 motormuizen uit Loenen hier op (werk)vakantie en zij hebben mee geholpen met de laatste puntjes op de i te zetten. Nog even dit, nog even dat, dingetje zus, dingetje zo… maar nu is het echt helemaal af. Klaar voor gebruik.

En nu de gasten… Iedereen is welkom, dus kom maar langs… :o) Momenteel zijn we bezig met de internetpagina in SE, NL, EN en DE. De site is nog niet helemaal klaar, maar voor een voorproefje en foto’s kan je alvast kijken op http://www.amungegarden.com/. Yeps, zo gaan we heten "Amunge Gården". Amungen is het meer waar Dalfors aan ligt en Gården betekend zoiets als: hoeve, erf, boerderij, landgoed, binnenhof. Vorige week zijn ook onze folders binnen gekomen, dus morgen gaan we alle “Tourist Informations” hier in de buurt langs, om ons voor te stellen en om natuurlijk folders te droppen, dus wie weet…

Voor meer info en boekingen mail naar: info@amungegarden.com...

Vi ses,
Walter

PS Had ik al verteld dat het hier midden in de nacht niet meer donker wordt...?

Water!

2010-06-05T20:01:00.005+02:00

Water is een grote levensbehoefte. We willen het allemaal en graag ook zo schoon mogelijk. Dat laatste is helaas bij ons niet het geval. Omdat wij nogal ver uit het dorp wonen, zijn wij niet aangesloten op het gemeente water. Wij beschikken daarom dus over een eigen bron. Deze bron is zo ontzettend oud en poreus, dat er allemaal dingen in onze waterbron stromen die er niet in thuis horen. Ons water is momenteel geelachtig van kleur met stukjes ijzer en humus er in. Dit water is prima te drinken (officiëel getest) maar het tast wel het sanitair aan en ook kunnen wij geen "witte was" wassen. Doen wij wel de "witte was", ja je raad het al… dan wordt het "gele was". Daarom hebben wij besloten een nieuwe bron te laten boren.

Vroeger deden ze een bron graven, men kwam daardoor niet echt diep. Vandaar ook het smoezelige water. Tegenwoordig wordt een bron altijd geboord, meestal zo’n 60 meter diep en dan heb je schoon grondwater. Alleen wij hebben de grote pech dat ze bij ons geen water hebben kunnen krijgen op 60 meter. Uiteindelijk hebben ze 193 meter diep geboord (langer was de boor niet) maar toen kwamen ze midden in het graniet terecht. Graniet is zo compact dat het geen water doorlaat dus… Nog steeds geen schoon water. Verder en dieper boren heeft geen zien meer. Na het weekend komen ze terug en gaan ze op een of andere manier (ik weet nog niet hoe) water in boorgat laten lopen en dan zetten ze ontzettend veel druk op het boorgat zodat het graniet vernietigd wordt. Op deze manier kan het water wat zich in de grond bevind naar het boorgat stromen en krijgen wij uiteindelijk water. Volgende week ga ik alles filmen en komt dit uiteraard op de blog te staan.

Ondertussen werken wij natuurlijk hard door om de boven verdieping (B&B etage) klaar te krijgen. Het is nog een kwestie van alles schoonmaken, inrichten en de laatste puntjes op de i zetten. Volgend weekend is de hele bovenverdieping klaar om verhuurd te worden. Ook dit zal ik uitgebreid filmen en op de blog plaatsen.

Vi Hörs!
Vincent

Gras zaaien

2010-05-23T20:11:00.004+02:00

Verleden week zijn Henk en Thea op bezoek geweest. Meestal als er bezoek komt vanuit Nederland wordt er flink geklust. Zo ook deze keer. Wat er allemaal geklust is kun je zien in het onderstaande filmpje.

Afgelopen week zijn Walter en ik druk bezig geweest om buiten de boel een beetje netjes te maken. Na de winter en na het vele graafwerk (bergwarmte) is er niet veel meer over van ons mooie grasveld. We hebben daarom zo veel mogelijk geprobeerd alle open gegraven stukken weer te dichten en daarop nieuw gras te zaaien. Nou, is op zich een grote tuin hartstikke leuk maar als je dat opnieuw moet gaan inrichten is dat een hele klus. Daarom doen we het maar stap voor stap. We zijn aan de voorkant begonnen met het zaaien van gras en planten van bloemen en struiken. Zo ziet deze kant er, als het gras er door komt, weer netjes uit. Nu blijft er ongeveer nog 1 hectare over om netjes te maken. Pfff… Iemand zin om mee te helpen…? :o)

Op school hebben we de laatste lesdag gehad. We zijn geslaagd voor de nationale toets en mogen volgende jaar dus door naar een hoger niveau. JOEPIE!!! De laatste les dag hadden we een knytkallas. Dit werd bij de lerares thuis gegeven. Het was een lunch waarbij iedereen iets zelfgemaakts mee moest nemen. We konden tijdens deze lunch dus genieten van Thaise, Duitse, Russische, Italiaanse, Poolse en Nederlandse gerechten. Na de zomer worden we weer verwacht op school. De lerares wist nog niet precies wanneer, dat kregen we nog wel te horen…

Als men in Zweden zomervakantie krijgt, wensen ze elkaar een hele fijne zomer en zeggen tot slot : “Tot in de herfst”. Dan denk ik bij mezelf: “De sneeuw is net 6 weken weg en jullie zeggen al tot in de herfst”. Dit betekent dat de Zweden dus heel erg lang vakantie hebben. Geef ze eens ongelijk, de winter is meestal lang en koud dus willen ze lekker en lang genieten van de zomer. En daar doen wij maar al te graag aan mee.

Vi hörs,
Vincent

Valborg

2010-05-04T19:52:00.015+02:00

De lente is begonnen… Joepie!
En tegelijkertijd is het ook weer gaan sneeuwen… Brrr!

Afgelopen week hebben in ons dorp officieel de lente welkom geheten. Op 30 april was het Valborg (officieel: Valborgsmässoafton). Op deze dag wordt de terugkeer van de lente gevierd. Overal in Zweden, dus ook in DalforsCity, worden enorme vuren aangelegd, die er van oorsprong toe diende kwade geesten terug het bos in de jagen. Rond 8 uur was het halve dorp aanwezig bij het vuur. De bbq stond aan, vele biertjes erbij en klaar… Ja, veel meer dan dat was het ook niet :o) Kijk maar eens op onderstaande filmpje voor de details…

En wat hebben we verder gedaan….

M’n moeder en Wim waren enkele dagen in Zweden, dus hebben m’n ma en ik samen de bovenverdieping c.q. de toekomstige B&B behangen. En hebben Wim en Vincent een van de schuren (deels) gesloopt om er een grote carport van te maken. Het dagelijks sneeuwschuiven van je auto zijn we na een winter al spuug en spuug zat, hahaha… Ook hiervoor geldt: Kijk maar eens op onderstaande filmpje voor de details…

School / Skola

Nog ongeveer een maandje en we zijn klaar met school. En kan de vakantie beginnen… Jammer, want ik vind het eigenlijk best wel leuk en wil nog veel meer leren. Wat een stuudje hè! Als we over een maand de laatste test halen (Vast wel!) Dan zijn we officieel ingeburgerd, Joepie! Maar volgend schooljaar gaan we gewoon weer verder hoor. Dan beginnen we met de SAS. Ik denk dat je dat een beetje kan vergelijken met ongeveer de Havo in NL.

Zo, ik ga kappen want GTST begint…

Hier komt de film…

Kram,
Walter

Familie Flodder

2010-04-24T19:15:00.012+02:00

Zooow, weer 2 weekjes verder. En wat is er nu weer allemaal gebeurd en verbouwd? Nou uhm… eigenlijk geen ruk! :o) We zijn namelijk een weekje naar NL op vakantie geweest. Nou ja, vakantie?!?!?!? Het leek wel een werkkamp, hahaha, we stonden de 7 dagen dat we in NL waren helemaal vol gepland. Even daar langs, even dat doen, even dat halen, even die bezoeken, even zus, even zo… Maar al met al hebben we wel genoten hoor, ‘k overdrijf ook een beetje (Joh!?!) . Na 7 dagen familie/vrienden/ex-collaga’s bezoeken en inkopen doen, waren we toch wel weer blij dat we heerlijk in Dalfors aankwamen. Lekker rust! Maar Jezus… we leken de familie Flodder wel onderweg. We hadden zoveel dingen gekocht c.q. gekregen, dat onze auto haast door zijn veringen brak. We kwamen bij m’n vader (waar we geslapen hebben) haast niet meer de wijk uit. Wat een k#t drempels ook overal…

Zoek de hond...

Verschilletje 1: De temperatuur.

In Antwerpen konden we al heerlijk genieten van de zon op diverse terrasjes. Bij m’n vader in de tuin waren er al jonge vogeltjes geboren. Maar hier in Zweden… NOPPES! Gisteren heeft het zelfs nog een beetje gesneeuwd. BAH! Nu ben ik de sneeuw echt wel weer beu. Weg ermee, hoppa, laat de lente nu eindelijk maar eens beginnen…

Nieuw leven...

Verschilletje 2: De lucht.

Nu we al weer 8 maanden in Zweden wonen kunnen we echt wel merken dat de lucht hier echt stukken schoner is. Het klinkt misschien overdreven, we hebben immers zelf 30 jaar in NL gewoond, maar als wij in nu in Nederland zijn, kunnen we de “ranzigheid” gewoon ruiken. En ook zien trouwens! Hier in Zweden wordt de lucht bij mooi weer echt FEL blauw en in Nederland hangt er altijd een grijze gloed overheen. Hoe zou dat nou komen…

Arnhem centrum - Dalfors centrum.

Zo, dat was het weer, ‘k ga ff schilderen…

Vi ses,
Walter

Wachten

2010-04-12T23:25:00.027+02:00

Nu we beneden bijna klaar zijn, is het nog steeds wachten op het bedrijf die bij ons de muren en de vloeren in de badkamers gaan bekleden. Eerst zouden ze eind maart komen, maar helaas niemand gezien… Dus heb ik deze week maar eens gebeld met het bedrijf. Daar kreeg ik te horen dat ze erg druk zijn en dat het wel halverwege mei kan worden. Nou, dat dacht ik dus niet! Deze week gaan we maar eens opzoek om dit ergens anders te bestellen. Kijken of dat lukt…

Verleden week hadden we in de buurt "Påskafton". Dat is een feestje de avond voor Pasen. Met natuurlijk diverse loterijen, eten en de benodigde alcohol, want daar zijn de Zweden dol op. Helaas hadden wij dit keer niets gewonnen. Jammer, geen 4 kilo paardenbiefstuk dit keer! Op eerste paasdag zijn we wezen eten bij onze Russische overbuurvrouw. Zij zit ook bij ons op school en had ons uitgenodigd voor een etentje. Dat was super gezellig. Afgelopen zomer had haar man een serre bij het huis aangebouwd met een bar er in. Je raad het al: dat willen wij ook! Maar laten wij eerst maar eens zorgen dat wij het huis en de school af krijgen.

"Windmolen bij Dalfors"

Bij ons in de buurt staan een aantal windmolens. Misschien hebben jullie ze al eens gezien op een filmpje. Deze windmolens wekken elektriciteit op. Dat weten jullie wel, maar omdat ze (naar verhouding) dicht in de buurt staan, krijgen de bewoners een soort schadevergoeding van X procent van de omzet. Dit jaar was dat ongeveer 16.000 euro. Dit bedrag krijg je natuurlijk niet zomaar. Je moet een goed idee hebben voor het dorp waar je in woont. Walter en ik hebben een aanzoek ingediend voor diverse vlaggen aan de lantaarnpalen en twee leuke welkoms borden. Wanneer we bericht krijgen of ons aanzoek is goedgekeurd weet niemand. Laten we maar zeggen dat ,dat op de Zweedse manier gaat. Erg langzaam dus! We hebben er in ieder geval mee in de krant gestaan.

Over ongeveer drie weken komen Anny en Wim de boven verdieping behangen. Tot die tijd zijn we flink aan het werk om alles op tijd behangklaar te maken. Nieuwe gipsen muren stuken, plafonds erin en alles moet in de verf zitten. In het filmpje hieronder worden de vorderingen weergegeven.

Kram,
Vincent

Bezoek uit Nederland

2010-03-29T19:26:00.015+02:00

Het was alweer een hele tijd geleden dat we bezoek hebben gehad vanuit Nederland, maar deze week was het zover. Weer enkele familieleden kwamen een kijkje nemen. Normaal gesproken zouden zij landen op Skavsta (Stockholm Zuid) maar net toen ze tegen elkaar zeiden “Kijk we zakken al” trok het vliegtuig weer naar boven. Na een rondje vliegen werd de landing herhaald, maar ook toen ging het vliegtuig tijdens het dalen weer snel omhoog. Er bleek zo’n dichte mist te zijn, dat landen helaas niet mogelijk was. Het vliegtuig is toen op Arlanda (Stockholm Noord) geland. Dit is het grote internationale vliegveld van Zweden. Nadat ze hun huur auto opgehaald hadden, scheelde het toch mooi twee uur rijden. Arlanda ligt immers 150 KM dichterbij ons huis dan Skavsta.

"Herrgården i Dalfors"

De familie had ons huis al wel van buiten gezien, maar nog nooit van binnen gezien. Dus ze konden hun ogen de kost geven. Na vele oohh en aahh’s wat mooi, waren we twee uur later klaar met de rondleiding. Normaal gesproken gaan we flink klussen als er bezoek uit Nederland komt, maar we waren zelf ook wel toe aan een paar dagen vrij van het klussen. Dus we zijn met z'n allen o.a. naar Borlänge (Kupolen) geweest om weer eens lekker te kunnen winkelen. Helaas gaat dit niet echt lukken in Dalfors. Borlänge is de grootste stad van Dalarna met een kleine 40 duizend inwoners. Dus daar kun je aardig terecht om je weer eens helemaal in het nieuw te steken.

We zouden ook gezellig gaan uit eten maar omdat sommige buikgriep hadden, ging dat helaas niet door. Na een middag en nacht flink heen en weer rennen naar de wc was het de volgende dag gelukkig weer helemaal over. Toch weer mooi een paar kilootjes afgevallen moet je maar denken! Met z'n allen hebben we de schuur opgeruimd, daar stonden allerlei houten spullen die nog verbrand moesten worden. Na twee uur sjouwen kon de fik erin. En een paar uur later was de schuur leeg en het hout verbrand. Opgeruimd staat netjes!!!

In de namiddag hadden Walter en ik een vergadering in de buurt. Vraag ons niet waar die over ging want we hebben maar ongeveer tien procent begrepen van wat er verteld werd. Wel is ons duidelijk geworden tijdens de vergadering dat Walter de nieuwe penningmeester van de buurtvereniging is geworden tot 2012 en ik voor het Paasdiner 50 stuks Hollandse broodjes moet bakken. Toen we terug kwamen van de vergadering hebben we heerlijk een pizza gegeten. De volgende ochtend is iedereen weer vertrokken richting Skavsta om vanaf daar te vliegen naar Nederland.

Dinsdag krijgen we op school de nationale C-proef dat wil zeggen dat we weer een stapje hoger zijn gekomen met de Zweedse taal. Aan het einde van dit schooljaar krijgen we ook nog de D-toets en als we die behalen, mogen we volgend schooljaar naar de SAS. Dit betekend Svenska som Andra Språk, of te wel Zweeds als tweede taal. Maar eerst de C-toets behalen. Lycka till zullen we maar zeggen. En dat betekend dan weer: Veel geluk!

Vi hors,
Vincent

Het dooit!

2010-03-14T22:21:00.021+01:00

Eerst maar even het grote nieuws... HET DOOIT!!!!! Sinds begin november is het niet meer boven nul geweest, maar sinds 2 dagen dooit het overdag... Wat een verandering na 4,5 maand vorst, sneeuw en ijs. Heerlijk! Wat ook heerlijk is, is dat onze keuken eindelijk onderweg is. A.s dinsdag komt ‘ie, dus dan kan ik weer lekker knutselen… Even 25 keukenkastjes in elkaar zetten, blad erboven, beetje apparatuur erin, kraantje erop... klaar!
En Vincent kan weer lekker koken… Jammie! :o)

Onze nieuwe bank is afgelopen week ook aangekomen, dus we hebben gisteren lekker languit op de bank gelegen en de finale van ”Melodifestivalen” gekeken. Maar helaas, mijn favoriet heeft niet gewonnen. Stom hè! De favoriet van Vincent ook al niet. Zweden stuurt dit liedje naar het Eurovisie Songfestival. Oordeel zelf…

Ondertussen zijn we boven (de nieuwe B&B) al weer aan het opbouwen. Het sloopwerk is gelukkig klaar. Diverse muren zijn weg en de oude badkamer en keuken zijn ook gesloopt. Afgelopen woensdag is de Byggmax weer langs geweest met een nieuwe voorraad bouwmateriaal, dus de nieuwe muren worden al weer op gebouwd en de nieuwe gastenbadkamer krijgt ook al een beetje vorm. Hieronder ff twee plattegrondjes. Links de nieuwe B&B en rechts de oude bovenwoning.

En wat hebben we nog meer uitgevreten (naast het verbouwen en de Zweedse lessen) deze week? Uhm… ja ‘k heb een sollicitatiebrief de deur uit gedaan, voor een financiële parttime job in Näset bij Furudal. Eens kijken of ik wordt uitgenodigd voor een gesprek. Nou ja, laten we eerst maar eens kijken of ze mijn Zweedse brief kunnen ontcijferen, hahahha. Who knowes… En ‘k wordt waarschijnlijk ook de nieuwe penningmeester van de dorpsvereniging. Ze vroegen of ik dat wou doen en waarom ook niet? En ’t is altijd goed voor je integratie hè!

Vincent is natuurlijk ook weer creatief bezig geweest, dus hier komt weer een mooi filmpje…

Ha det så bra!
Walter

Sportlov!

2010-03-06T18:15:00.013+01:00

In het zuiden van Nederland heb je Carnavalsvakantie, in het noorden van Nederland heb je Voorjaarsvakantie. Nou, in Zweden kennen ze geen Carnaval en voorjaar is het nog lang niet, dus hier hebben we Sportlov, of te wel Sportvakantie. Lekker een weekje vrij van school. Nou lekker? Ik vind het eigenlijk best wel leuk (en leerzaam) op school. Maar goed, we hebben/hadden dus een weekje vrij, en wat ga je dan doen? Sporten? Neeh joh! Pfff, ‘k wordt al moe als ik er aan denk, hahaha. Nee, deze week ben ik een beetje crea geweest, naast het eeuwig aanwezige klussen natuurlijk hè! Ik heb een hoek-lamp gemaakt voor boven onze (in bestelling zijnde nieuwe) hoek-bank. ‘k moet ‘m alleen nog ff ophangen. Een petjeswand/kapstok (oké, een kleine tik van me, I know) En een paar andere dingetjes, zie de foto’s.

Trouwens het klussen ligt momenteel een klein beetje stil. Al onze voorraad balken, gipsplaten, vloerdelen etc. etc. etc. is op. En a.s. woensdag komt pas de vrachtwagen met weer een berg spullen, net zoals de de oude, de vorige keer. Dat hadden we zo gepland, want deze week zou onze keuken (in heel veel kleine deeltjes) geleverd worden. Maar helaas, we kregen dit SMSje:

Hej,
Din leverans har blivit framflyttad pga stora snömassor som gjort att delar av taket till vårt lager har rasat in. Lyckligtvis är inga personer skadade. Vi jobbar för att kunna levera dina varor så snabbt som möjligt. Vi kontakter dig inom 2-5 dagar för bokning av din leverans.
Mvh…

Vrij vertaald: Het dak van het magazijn is ingestort door de grote hoeveelheden sneeuw. Niemand is gewond geraakt, maar jullie keuken laat even op zich wachten. Of te wel… Die’s wel gewond geraakt! Shit…

Zoow, meer nieuws heb ik nu even niet. Dus ik ga nu lekker ”Melodifestivalen” kijken. Dat is het Zweedse Songfestival. In Nederland moet je je haast schamen als je meedoet met het Songfestival en een “Vader Abraham liedje” moet zingen. Maar hier is het echt een hype. Iedere zaterdag om prime time waren de voorrondes. Niet in achteraf studiootjes, maar in bomvolle stadions. Vanavond is de halve finale en volgende week de finale. Dus ik ben er vandoor…

Hejdå,
Walter

Wat heerlijk!

2010-02-26T18:42:00.035+01:00

Wat is het toch heerlijk om lekker op de bank (de oude, de nieuwe is besteld) te zitten in onze nieuwe benedenverdieping. Na ruim drie maanden flink te hebben geklust in het nu toch eindelijk woonbaar. Tijd om met het slopen van de bovenverdieping (de nieuwe B&B) te beginnen. De rotzooi is nu alleen wat moeilijker te verplaatsen. Eerst de trap af naar beneden, dan een stuk door 1 meter hoge sneeuw lopen om het vervolgens in de schuur te gooien. Waar het dan uiteindelijk weer uit moet om verbrand te worden.

Hieronder een eerste indruk van de bovenverdieping en het slopen daarvan.
Wel even op "play" drukken, hè!

Kram,
Vincent

Weer verhuizen!

2010-02-20T20:24:00.016+01:00

Flytta till bottenvåningen!

Nu är det dags för att flytta ner till bottenvåningen. Vi har byggt om hela bottenvåningen. Så nu kan vi bygga om övervåningen. På övervåningen ska vi göra tre rum, ett badrum och ett kök. När vi byggt färdigt övervåningen skulle vi gärna hyra ut den till människor som har semester. Den här övervåningen kan vi också hyra ut som en stor lägenhet. Men först har vi ett jättestort jobb att bygga om den.

Weer verhuizen!!

De meeste zullen deze tekst niet begrijpen maar wij hebben gezien dat er steeds meer Zweden onze blog bekijken. Meestal vertalen zij de pagina. Ik vond het leuk om voor hen ook eens wat te schrijven. Nu volgt de Nederlandse vertaling. Natuurlijk meteen ook wat uitgebreider want zo goed is mijn Zweeds nog niet. Dit weekend is het zo ver: “Weer verhuizen”. Gelukkig hoeven we niet ver, de trap af en we zijn er al. Helaas is nog niet alles helemaal af maar we kunnen beneden wel al wonen. De nieuwe bank, de keuken en de badkamer moeten nog geleverd worden. Over ongeveer vier weken wordt het hele spul aan huis geleverd en kunnen we de handel in elkaar c.q. op de plaats gaan zetten.

Ook al hoeven we maar van boven naar beneden te verhuizen het blijft een verschrikkelijk heen en weer geloop. Wat hebben wij toch een spullen verzamelt. Nu pas worden alle dozen echt uitgepakt. In het huurhuis in Hörken waar we gewoond hebben, hebben we niet alles uitgepakt. In onze tijdelijke bovenwoning ook niet. Maar nu eindelijk wel… En vele dingen zijn ook weer opnieuw ingepakt. Waar we zeker van weten dat we ze voorlopig niet nodig hebben.

Nu we beneden op inruimen en schilderijen ophangen na voorlopig even niets meer kunnen doen gaan we boven aan de slag. Daar gaan we drie B&B kamers, een nieuwe badkamer en een klein keukentje maken. Deze verdieping gaan we zo indelen dat het geheel ook als appartement verhuurd kan worden voor vier tot zes personen. De B&B kamers zijn voor twee personen en eentje is er geschikt voor vier personen. Binnenkort zullen we de boven woning op film laten zien.

Vi ses!
Vincent

PS Hier volgen nog enkele foto's van een uurtje geleden...

Woonkamer en logeerkamer

Slaapkamer en tussenkamer met halletje

Bezoek!

2010-02-05T17:15:00.021+01:00

Vorige week waren Michel en Rémon gezellig een paar dagen in het witte Dalfors. Zij waren zo slim om een TomTom (Lees: DomDom) mee te nemen. Die zou hun wel even de kortste route van het vliegveld naar Dalfors wijzen. Nou, niet dus! Met normaal weer doe je er zo’n 4.5 uur over. Lekker makkelijk over de snelweg. De TomTom wees hun echter een hele mooie en toeristische route, wat resulteerde in een dikke 7 uur rijden over slingerweggetjes. Maar gelukkig, ’s avond rond 7 uur waren ze toch eindelijk in Dalfors beland. De paar dagen erna hebben wij ze ons object je laten zien, de omgeving , de Zweedse tradities en gebruiken etc. etc. Ook zijn we naar de Snowshoe-race in Rättvik wezen kijken. En om zelf ook maar eens ff sportief te doen hebben we ook een poging gedaan om te langlaufen. Pfff…. (zie het filmpje onderaan dit bericht)

Op maandagmiddag 1 februari moesten ze er helaas weer vandoor, en konden wij weer beginnen met onze "standaard" bezigheden (klussen en naar school gaan). Maar niet voor lang, want ‘s woens- dags zouden Antwan en Karin al weer langskomen. Wij hadden beloofd om hun op te halen van het vliegveld, want zo konden wij van te voren mooi ff naar de Ikea enzo.
Nou, wat was dat een ramp-dag, bah!
’s ochtends om 8 uur zaten we al in de auto en ’s nachts om 00.30 waren we weer thuis. Zonder buit! We wilden graag een keuken bestellen bij de Ikea, maar het was zo druk en de medewerkers werkten op het wel bekende Zweedse tempo (lees: super traag), dat een keuken bestellen er die dag helaas niet inzat. Nou ja, dan maar naar het vliegveld. Het weer werd alleen maar slechter er slechter. Eindelijk op het vliegveld aangekomen bleek de ene vlucht na de andere vlucht gecanceld te zijn en de vlucht van Eindhoven was met
XXX uur vertraagd. Shit! Even bellen met Antwan en Karin hoe dat precies zit. Nou niet dus, door het slechte weer deed ook ons mobieltje het ook niet en konden we achteraan aansluiten bij de rij bij de telefooncel. Kort samengevat: Antwan en Karin konden helaas door het slechte weer niet komen, en wij reden chagrijnig in een lege auto weer terug naar huis. Even 1000 Km rijden voor noppes…

Stockholm Skavta Airport 3 feb 2010 16.00 uur

Ja ja, het heeft lang geduurd maar hier komt dan eindelijk weer een filmpje. O.a. van de verbouwing en ons langlaufavontuur.

Kram,
Walter

Skolan

2010-01-27T20:48:00.012+01:00

Al sinds twee weken zitten wij op school om beter Zweeds te leren. De eerste dag werden we avonds van te voren gebeld met de mededeling dat de les niet door kon gaan. De lerares kon niet werken omdat haar dochter ziek was. De tweede dag kwamen we op school en kregen we een andere lerares dan gepland. Oorzaak, de lerares had zich verslapen. Ook is het vrijwel normaal dat iedereen sms’t of dat de lerares op haar mobiel gebeld wordt. Ik denk dat dit in Nederland zeker niet door de beugel kan. Toen we te horen kregen dat we les kregen van 08:30 uur t/m 14:00 uur dachten wij, dat is wel erg lang, maar het valt gelukkig best mee.

Voordat iedereen aanwezig is, is het alweer 08:50 uur en de eerste pauze is om 09:30 uur tot 10:00 uur. Je raadt het al voordat iedereen weer in de klas is staan de wijzers van de klok alweer op kwart over tien. Na flink studeren hebben we gelukkig al weer lunch om half twaalf tot half een. Het is in zweden gebruikelijk om tussen de middag warm te eten. Daar doen wij natuurlijk graag aan mee. Je koopt een bord voor vijf euro met dat bord loop je langs een buffet en kun je zo veel eten en drinken als je wilt. Na de heerlijke lunch zijn we allemaal weer terug in de klas om kwart voor één en hebben we nog les tot twee uur. Al met al leren we er toch wel veel van.

Deze week hebben we onze eerste proef gehad. Omdat we halverwege op C-niveau instromen moesten we een proef maken op B-niveau. Die proef was echt wel heeeeel erg makkelijk. Zie dit linkje. Dit is een voorbeeld test die je zelf ook kan invullen. Tevens hebben we hiernaast enkele nieuwe linkjes geplaatst. Zo kunnen jullie ook Zweeds oefenen. Als je wilt natuurlijk hè!

Natuurlijk zijn jullie ook nieuwsgierig naar de verbouwing. Door onze fanatieke studie hebben wij daar helaas nu wat minder tijd voor maar toch het schiet al aardig op. De hele vloer zit er al in en is ook al afgelakt. Zeer binnenkort komt er een overzichtsfilmpje. Zo wordt het duidelijk wat we allemaal tot nu toe verbouwd hebben.

Vi hors,
Vincent

Zweden duur?

2010-01-15T18:45:00.012+01:00

Afgelopen week zijn we voor het eerst naar de tandarts geweest. Nou jaaa, in Zweden dan hè! In NL gingen we ook netjes braaf hoor… Maar goed, wij zijn dus vrolijk naar de tandarts in Rättvik geweest. In NL was dat altijd haasten, haasten en nog eens haasten, want er staan nog 10 patiënten te wachten, maar hier was het super relaxed. Eerst even netjes al onze gegevens afgegeven en ook de foto’s e.d. die we uit NL mee hadden gekregen van de tandarts. Daarna ging zij (de tandarts) alles netjes schoonmaken, krabben, slijpen en weet ik veel wat, en daar trok ze wel 45 minuten p.p. voor uit. Een CDtje werd opgezet, ze ging vrolijk meezingen. Da’s wel ff wat anders dan in NL! Maar aan het eind waren we toch wel benieuwd. In Zweden is men namelijk niet verzekerd voor de tandarts. Vraag me niet waarom… Scholen, ziekenhuizen, doktoren, alles is gratis, maar tandartsen dus ff niet. Dus wij hadden al een goed gevulde pinpas meegenomen. Maar wat bleek, we moesten voor een bezoek van bijna 2 uur (1 uur p.p., enkele foto’s, 2 x 45 min krabben en slijpen) maar 45 euro p.p. betalen. Nou, dat viel dus ook wel weer mee….

Afgelopen dinsdag hadden we een intake gesprek op onze nieuwe school (Svenska Språk!). En gelukkig, de lerares vond ook dat we al aardig wat Zweeds kunnen lullen, dus nu komen we niet bij de echte analfabeten, lopende tafellakens en andere dombo's terecht. Gelukkig! Daar waren we stiekem wel een beetje bang voor. We stromen nu halverwege groep C binnen. Als ik het goed begrepen heb zijn er 4 stappen/groepen.

A= Voor mensen die het westerse ABC niet beheersen.
B = Voor mensen die (bijna) geen woord Zweeds kunnen.
C = Voor mensen die al aardig wat Zweeds kunnen (wij dus).
D = Voor mensen die de PUNTJES op de I willen zetten.

Vaak horen wij vooroordelen over Zweden. Dat het hier zo achter- lijk duur en zo koud is. Nou, koud is het soms wel, brr… Zie vorige berichtje. Maar duur? Agh… Gisteren was ik in een “nerd-achtige” bui en toen heb ik alle bonnetjes van sinds we in Dalfors wonen in de computer gezet. Gewoon even als check: wat we nou allemaal uitgeven enzo. En hieronder volgt ons gemiddelde overzicht per maand. Oordeel zelf of dat achterlijk duur is…

Afval: 250 SEK / 25 euro
Brandstof: 4300 SEK / 430 euro
(Literprijs is goedkoper dan in NL, afstanden alleen stukken langer)
Dokter: Gratis
Energie: 2800 SEK / 280 euro
Eten en drinken: 4100 SEK / 410 euro
Kleding e.d.: Geen normale winkel te vinden…
(Tijd voor een weekendje Stockholm!)
Overige uitgaven: 1290 SEK / 129 euro
School: Gratis
Telefoon, Internet, TV: 930 SEK / 93 euro (NL en SE TV)
Uiterlijke verzorging: 940 SEK / 94 euro
Verzekeringen (Alles AllRisk): 1460 SEK / 146 euro
Water: Eigen bron

Kijk ook eens op dit linkje!

Nou, dat wastie weer…

Vi ses,
Walter

Wat een watjes...

2010-01-09T18:58:00.005+01:00

Wat een watjes zijn jullie in Nederland zeg! Sneeuwt en vriest het eindelijk een beetje, is heel Nederland in rep en roer. Vliegvelden gaan dicht, bussen en treinen stoppen ermee, files nog langer dan normaal, geen zout (of toch wel) om de wegen te strooien... Pfff... Al die problemen met een paar graden onder nul. Da's toch helemaal nixxxxxx... Kijk maar eens op deze foto van vanochtend in onze auto. Min 30! Da's pas vorst!

Hejdå,
Walter

Weer een jaartje ouder...

2010-01-06T19:28:00.021+01:00

Ja, je zou het niet zeggen, maar het is toch echt waar. Ik ben alweer een jaartje ouder geworden… Bedankt voor je kaartjes, mailtjes, telefoontjes en cadeautjes!

Net voor Kerst hebben we met enkele buren een Kerstborrel gehad. We hadden er weinig zin in. Maar als je een aanbieding krijgt om langs te komen, doen we dat natuurlijk wel hè, anders raken we nooit geïntegreerd. En zoals het met de meeste feestjes is, waar je geen zin in hebt. Achteraf bleek het kei leuk te zijn. We hebben zelfs van enkele dorpsbewoners een Kerstcadeautje gekregen, als welkomstgeschenk. Leuk toch! :o) Tussen Kerst en O&N hebben we net als jullie in Nederland heerlijk van de sneeuw genoten…

Op oudejaarsavond kwamen mijn moeder en Wim in Zweden aan. En hebben we lekker O&N gevierd met vuurwerk en helaas geen oliebollen (shit). Het nieuwe jaar zijn we weer fris en fruitig begonnen met klussen enzo… Daar zal ik jullie niet te veel mee vervelen, maar hieronder zie je het resultaat tot nu toe. Links is de oude situatie en recht de huidige (Als je op de foto klinkt, wordt ‘ie groter en dus duidelijker).

Plattegrond

Woonkamer

Keuken

Slaapkamer

Receptie

Logeerkamer

Electra

CV

Oprijlaan

Vooraanzicht

Vanaf volgende week beginnen de scholen weer en dat betekent dat wij nu ook naar school “moeten”. Op 12 januari hebben wij een intake-gesprek en gaan ze testen op welk niveau wij kunnen instromen. Wij vinden dat we al aardig wat Zweeds spreken, lezen en schrijven. Hopelijk vinden de leraren op school dat ook, hahaha…
We wachten af! / Vi vaktar av!

Vi hors,
Walter

Happy 2010 Happy 2010 Happy 2010 Happy 2010

2009-12-31T15:20:00.012+01:00

Utifrån den kalla och vita Dalfors
önskar vi er
ett fint 2010!

Vanuit het koude en witte Dalfors
wensen wij jullie
een fijn 2010!

Puss och Kram,
Vincent och Walter

Wat een jaar!

2009-12-21T19:32:00.013+01:00

De winter is nu toch echt begonnen, veel sneeuw en temperaturen onder de min 18 zijn al redelijk normaal te noemen. Voor Zweedse begrippen dan! Afgelopen week waren Henk en Thea bij ons om het echte winterse weer eens te bekijken. We hebben ze van af het vliegveld opgehaald. Normaal gesproken doen we er 4 uur over om van ons huis naar het vliegveld te rijden. Helaas hebben we er nu ruim 5,5 uur over gedaan omdat we in een sneeuwstorm terecht kwamen. Toen we er uiteindelijk waren stonden mijn ouders al te wachten. Door de heftige sneeuwval konen zij ook niet meteen landen en werd er een extra rondje gevlogen zodat de landingsbaan sneeuwvrij gemaakt kon worden.

Na een reis van 5 uur kwamen we zo rond 21:00 uur in Dalfors aan. Op de thermometer in de auto stond al een temperatuur van 23 graden onder nul. Mijn ouders vonden dat toch wel erg koud. “Ach, dadelijk in huis is het lekker warm” zeiden we tegen mijn ouders. Toen we in huis waren en de lampen aan wilden doen was alle stroom uitgevallen en zonder stroom werkt ons bergwarmte systeem ook niet. Het was binnen dan ook erg koud geworden (12 graden). Na een aantal stoppen vervangen te hebben, hadden we weer stroom. Het duurde echter nog wel een nachtje voordat het weer lekker warm was in huis.

Op zondag wilden we met mijn ouders naar een waterval kijken hier dicht in de buurt. Omdat het nu overal wit is en alles flink bevroren is, moest het daar echt mooi zijn. Wij zijn er naartoe gereden en het weggetje er na toe liep een beetje af naar beneden. Omdat we toch spijkerbanden hebben, dachten we wel weer naar boven te kunnen rijden met de auto. Je raad het al. Na een leuke wandeling rond en over de waterval stapten we in de auto, maar naar boven kwamen we niet. We gleden steeds weer naar beneden. Tot op een ogenblik de achterkant van de auto in de berm terecht kwam. Toen zaten we toch echt vast! We hebben de auto op slot gedaan en zijn naar het dorp gelopen. Daar was gelukkig een supermarktje open en we hebben daar ons verhaal verteld. Bij toeval stond daar een man, die ons wel wilde helpen. Deze man had een tractor met sneeuw kettingen. Een goed uur later reden wij weer vrolijk op weg naar ons huis in Dalfors. Wat een geluk dat de Zweedse bevolking zo meegaand is. Deze man heeft ons meteen het volgende geleerd, rij nooit op kleine wegen met veel sneeuw waar weinig op gereden wordt. Zo leren wij niet alleen de taal maar ook enkele gebruiken van de Zweden. En een echte Zweed heeft tenminste één keer in de berm vast gezeten in de sneeuw. We zijn dus al aardig geïntegreerd!

Na 6 dagen in Zweden te zijn verbleven hebben we mijn ouders naar het vliegveld terug gebracht, waar ze helaas een vertraging hadden van drie uur. Dit omdat het overal in europa veel sneeuw is gevallen op diverse luchthavens. Voor een witte Kerst hoef je dit jaar waarschijnlijk niet naar Zweden, die is er ook in Nederland.

“Wat een jaar” is de titel van het filmpje waar wij het jaar mee afsluiten. Het is een compilatie van het afgelopen jaar. Toch hebben Walter en ik niet het gevoel dat het al het einde van het jaar is. Doorgaans waren wij verschrikkelijk druk met de voorbereidingen voor Kerst en natuurlijk met het bakken van oliebollen voor Oud & Nieuw. Ik wil niet zeggen dat ik het mis maar het waren wel super leuke tijden zo rond Kerst en Oud & Nieuw. Geniet van het filmpje!

Kramar,
Vincent

WARM!!!

2009-12-16T21:57:00.008+01:00

We zitten en douchen WARM!!!
Sinds vanochtend kunnen we heerlijk warm douchen, en momenteel is de nieuwe bergvärme flink aan het pompen om alle ruimtes weer lekker warm te krijgen. Volgens mij gaat dat ook wel lukken! Het is nu (16 dec. 22 uur) buiten MIN 10 graden en hier binnen is het gelukkig al weer bijna 20 graden…

Hier staan ze dan, gemoedelijk samen, de oude en nieuwe ketel...

Maar is alles goed gegaan met het aanleggen van de bergvärme?

Nou uhm... Heel veel wel hoor, want het systeem werkt op volle toeren. JOEPIE! Alleen tijdens het uitgraven en het boren van de 2 diepen gaten hebben ze enkele stroomkabels geraakt en nu zit de schuur en de school zonder stroom. En sinds gisteren zit ook onze (tijdelijke) woonkamer zonder... Maar agh, met wat verlengkabels hier en daar komt alles goed. Na de winter zullen we de boel eens opengraven en fatsoenlijk aansluiten. Want dat gaat nu niet echt lukken met dit weer...

Er ligt nu al een lekker pakje sneeuw en er gaat zeker nog veel bij komen in de aankomende weken/maanden. Kijk maar eens op dit plaatje (de temperaturen zijn de MAX temperaturen):

Nog wel ff iets grappigs...

De verwarmingsmonteur die de boel hier binnen heeft geïnstalleerd, konden we echt niet verstaan. Hij komt uit een paar dorpjes verderop, maar een dialect... Pff... Echt niet te verstaan! Maar met veel handen en voeten werk, kwam het uiteindelijk toch goed. Opeens vroeg hij aan ons waar we vandaan kwamen... Ja, uit Nederland! Zijn antwoord was: “Eeee aleee mannekes, ik heb 6 jaar in Vlaanderen gewoond, dus ik kan prima Vlaams” Pff, hadden we dat ff eerder geweten, hahahah. Dus maar even alles opnieuw doorgelopen, voor de zekerheid!

Kram,
Walter

Het kleine rode schuurtje…

2009-12-08T23:22:00.009+01:00

Er was eens een klein rood schuurtje. Een klein rood schuurtje in een land heel, heel ver weg. Het schuurtje stond vrolijk en vrij midden in de natuur. Tussen de bloempjes, de bomen en de meertjes. Vogels en vlinders konden er schuilen voor de zon, de sneeuw en de regen.
Maar toen…
Plotseling…
Plotseling kwamen daar twee reuzen aan, die het gemunt hadden op het kleine rode schuurtje…
En BOEM!
Het kleine rode schuurtje ging aan de grond.

Oow neeh, het waren Vincent en Walter, die hadden het koud hadden. De houtvoorraad was op, dus tja…

Het is nu 8 december en onze houtvoorraad was echt op. Het gehele houthok was leeg. Echt leeg en we hebben helaas nog geen bergvärme. Dus wat moet je dan? De schuur stond toch al op de nominatie om gesloopt te worden, dus dit was een mooie combi. De schuur weg en wij weer anderhalve week warmte. We hadden ook al van enkele buren hout aangeboden gekregen op het dorpsfeest, maar dit was voor nu even een betere optie. Misschien moeten we de buren volgende week alsnog aanspreken…

De twee gaten van 150 meter diep zijn ondertussen geboord. De buizen zijn tot in de kelder aangelegd (zie foto 3 in de rode cirkel). Vandaag heeft DHL de 2 grote CV installaties geleverd. Dus ondertussen is alles in huis, maar ja… Wanneer komen ze alles instaleren? Deze week? Volgende week? Laten we morgen maar weer eens even bellen…

Foto 1: Het kleine rode schuurtje
Foto 2: Schuurtje is weg
Foto 3: Daar is het schuurtje weer (in stukjes)
Foto 4: De eindbestemming van het schuurtje

Vi ses snart!
Walter

Het dorpsfeest

2009-11-26T23:19:00.029+01:00

Na al het klussen van de afgelopen weken, werd het eens tijd voor een relaxed weekendje...

Zaterdag, 21 november 2009:
Weken werd er al over gesproken en gespeculeerd en afgelopen weekend was het zo ver… Het Dorpsfeest! Vanuit de verre omgeving waren mensen naar Dalfors gekomen om mee te genieten. Echt een vette party, hahaha… Maar eerlijk is eerlijk, het viel best wel mee c.q. het was best wel leuk. Overdag was het traditioneel “Julauktion” (kerst veiling en loterij). Alle dorpsbewoners hadden iets gemaakt of gekocht, wat dan weer op deze zaterdagmiddag verkocht/verloot werd. Van de opbrengst van deze veiling wordt het dorpsgebouw onderhouden en andere festiviteiten gefinancierd. Uiteraard brachten wij hembakat bröd mee.

’s Avonds was het “Glöggafton”. Heel het dorp was uitgelopen om in het dorpsgebouw te feesten. Alle 60! Hahaha. Wij dachten dat er wel 75 man in Dalfors woonden, maar er wonen ’s winters maar slechts 60 man en in de zomer ongeveer 300. Op deze avond was er lekker eten, drinken, muziek etc. etc. Ook werden er nog diverse prijzen verloot. En ja… wij hadden ook prijs. Joepie! Wij hadden 4 kilo paardenbiefstuk (sorry, voor de paarden liefhebbers) gewonnen. In Dalfors zit een paardenslachterij, die wat paardenvlees had afgestaan voor het feest. 's Avonds hebben we echt veel nieuwe mensen leren kennen, veel telefoonnummers uitgewisseld etc. etc. Het begin van onze integratie in het dorp!

Onze buurtjes, een Duits stel dat 3 jaar geleden is geëmigreerd naar zweden, en waarvan we veel tips hebben gekregen en hopelijk nog veel meer van zullen krijgen, hadden een fles whisky gewonnen. Die heel spontaan dezelfde avond al op was… Pfff, we moesten wel even uitslapen de volgende ochtend… Auw…

Zondag, 22 november 2009:
Om 11.30 uur kregen we bezoek van Maja en Michel uit Ljusne. Zij hebben sinds enkele jaren een camping aan de Botnische golf. Slechts 150 km van ons vandaan. Twee jaar geleden hebben wij op een van onze vakanties bij Maja en Michel gelogeerd, en nu kwamen ze ff “keuren” of we wel een beetje opschieten met de verbouwing. Nadat we lekker geluncht hadden en zij weer op weg naar huis waren hebben wij de kerstversiering maar eens uit de kelder getrokken. Op de eerste advent moeten, volgens de Zweedse tradities, alle huizen feestelijk verlicht zijn aan de buitenzijde… En wij… wij doen daar graag aan mee… Jag gillar det! / I like it!

In onderstaand filmpje zie je ons weer lekker klussen. Tevens zie je hoe men begonnen is met het boren van 2 buizen van 150 meter diep voor ons nieuwe verwarmingssysteem (bergvärme).

Vi ses,
Walter

PS Na 2 maanden "gekloot" hebben we eindelijk weer normaal internet. We kunnen dus weer msn-en, cammen, downloaden, etc. etc. etc. Joepie!

Klusteam

2009-11-20T23:22:00.011+01:00

Verleden week hadden we hulp bij het klussen. Anny en Wim hebben ons een weekje geholpen. Vooraf hadden we natuurlijk een planning gemaakt wat er zoal gedaan moest worden. Dit waren vooral klusjes waar we wel wat extra hulp bij konden gebruiken. Zo moesten er vijf nieuwe deuren geplaatst worden inclusief kozijnen. Wim en ik hebben ons daar mee bemoeid en binnen twee dagen stonden alle nieuwe deuren op zijn plaats. Er moest ook nog een muurtje geplaatst worden voor de badkamer. We maken namelijk een geheel nieuwe badkamer. Dat betekent dus ook allemaal nieuwe water- leidingen en afvoeren. Walter heeft samen met zijn moeder 140 m2 plafondschroten geschilderd. En geloof mij, dat zijn er heel veel... Deze schroten hebben allemaal een lengte van ruim 4 meter, dus konden die dingen ook niet overal liggen. Maar uiteindelijk zijn toch alle schroten geschilderd. Toen er een flink aantal schroten droog waren hebben we ze meteen tegen het plafond aan gespijkerd. Dit gaf meteen een goed beeld van hoe het er straks uit gaat zien. Alleen moeten de plafondschroten waarschijnlijk nog 2 keer geschilderd worden. We hoeven ons voorlopig dus nog niet te vervelen…

We hebben natuurlijk niet alleen geklust. Er moet ook tijd zijn voor leuke dingen. Zo zijn we op zondag naar Orsa geweest. Daar is europa’s grootste berenpark en roofdierenpark. Het was echter erg mistig die dag dus we hebben niet veel beren kunnen zien. De beren die we wel gezien hebben waren verschillende bruine beren en ijsberen. Verder hebben we een aantal roofdieren gezien zoals lynxen en siberische tijgers.

Volgende week gaan ze beginnen met het boren van twee gaten van elk 150 meter diep. Dit ter voorbereiding van het bergwarmte systeem. De eerste of tweede week van december komen ze de complete bergwarmte installatie instaleren. Zo zitten wij met kerst er gelukkig warmpjes bij.

Volgende week gaan Walter en ik ook de kerstboom zetten en overal lichtjes buiten ophangen. Ik weet dat jullie dit allemaal erg vroeg vinden maar hier is dit heel normaal. De lichtjes zorgen voor gezelligheid en het geeft extra licht. Het wordt hier om half vier al flink donker dus extra licht geeft een mooi resultaat.

Vi hors!
Vincent

PS de film van alle vorderingen komt volgende week...

Kommun safari

2009-11-07T19:59:00.016+01:00

Vandaag hadden wij een “Kommun Safari” van de gemeente Rättvik. Dat is een bustour door de gemeente voor alle nieuwe inwoners. Wij stelden er ons eigenlijk niets bij voor, maar er was een lunch bij, dus dachten wij: “Agh, waarom ook niet”. Onze voorspelling was redelijk goed. Ik zal jullie daar verder niet te veel mee vermoeien. Twee dingen waren best leuk.

We reden naar een school waar geleerd werd hoe verschillende dieren moeten worden verzorgd, onderhouden, gefokt enz. enz. Op zich niet erg interessant, maar het ging niet alleen om paarden, koeien en varkens, maar ook om dieren zoals slangen, hagedissen, vissen, schilpadden en allerlei soorten insecten. Kijk, en dat was dan weer wel leuk.

Halverwege de safari kregen we van de plaatselijke kerk een lunch buffet aangeboden. Heerlijke zalm met groenten en aardappelen. En dat, midden op de dag, zijn wij in Nederland niet gewend. In Zweden is het heel normaal dat je tussen de middag je warme maaltijd nuttigt. Nadat de safari was afgelopen aan het einde van de dag zijn we naar huis gereden met een gevoel van: We zijn weer eens onder de mensen geweest, hahaha. Tevens is zo’n uitstapje goed voor de Zweedse taal. We hebben zoveel mogelijk geprobeerd in het Zweeds te communiceren en dat gaat toch steeds ietsjes beter.

Afgelopen week was Jorris (uit Arnhem) gezellig een paar dagen bij ons, dus kwam er van het klussen niet veel terecht. Maar normaal gesproken bestaat onze dagelijkse bezigheid uit klussen, klussen en nog eens klussen. Vandaar hierboven aflevering 2 van de serie:
“Dalfors één groot klusobject”.

Hejdå,
Vincent och Walter

VIJF graden binnen...

2009-10-30T00:28:00.006+01:00

Na een paar dagen relaxen in Nederland en België, kwamen we maan- dagavond laat weer terug in het gezellige Dalfors. Nou, zo gezellig vond ik dat niet! Omdat we een paar dagen niet in ons huis waren geweest, was er dus ook een paar dagen niet gestookt. Tja, we stoken nog steeds op hout, en als je de kachel niet bijvult, gaat deze natuurlijk vanzelf uit. En dat betekent…TERING KOUD!!!! Toen we ’s avonds laat aankwamen, was het binnen maar slechts VIJF GRADEN. Brrr… Dus snel de kachel maar weer vol gegooid en stoken maar. Lekker warm douchen kon ook al niet, want de kachel verwarmt ook het warme water. Leuk hè, zo landelijk en avontuurlijk wonen in Zweden! Gelukkig had ik mijn elektrische dekentje nog, dus ik sliep toch nog heerlijk na zo’n lange reis…

Maar nu weer terug naar de orde van de dag. Het is weer slopen, bouwen en klussen geblazen. Vanmiddag kwam de Byggmax (een soort Zweedse Gamma) een paar spullen brengen, dus we kunnen nu weer eventjes lekker vooruit (zie foto).

Na 4 uurtjes sjouwen en zweten, stond en lag alles binnen. Gelukkig nog net voordat het begon te miezeren. Yeps, de sneeuw van vorige week is verdwenen en heeft plaats gemaakt voor Hollandse miezer-regen, BAH! Maar als het goed is, komt er volgende week weer genoeg sneeuw, joepie! Voor het actuele weer in ons dorpje kan je op dit linkje klikken.

Vi ses,
Walter

PS Mocht iemand zich vervelen? We hebben nog genoeg werk, dus… :o)

De eerste sneeuw!

2009-10-16T22:45:00.024+02:00

Vandaag maandag 19 oktober werd ik wakker en buiten was alles wit. De eerste sneeuw is dus een feit. Wat een toeval trouwens, een dag eerder heb ik net de dubbdäck onder de auto gedaan. Dit zijn banden met kleine spijkertjes erin voor een betere grip. Meestal blijft de eerste gevallen sneeuw maar enkele dagen liggen. Bij de tweede of derde keer blijft de sneeuw meestal liggen tot Maart of zelfs half April. Voor ons is dit natuurlijk een pracht plaatje om te zien, alles wit, je krijgt er meteen een kerst gevoel van. Voor de Zweden is het gewoon rommel dat altijd in de weg ligt, in dit geval op de weg. Je kunt het ook positief zien, je kan skiën, schaatsen en met de sneeuwscooter scheuren. Dit laatste hopen wij deze winter ook te kunnen doen. We moeten nog wel een sneeuwscooter aanschaffen want als echte Zweed of het “platteland” hoor je er wel een of meerdere te hebben.

Leuk al die sneeuw maar toch maar even door met de verbouwing. Het gaat best goed! Walter heeft zich gestort op het elektra. Hij heeft de woonkamer, de hallen, de keuken en het kantoor al voorzien van nieuwe bedrading. Ik ben in de slaapkamer begonnen met het maken van een inloopkast. Al het regelwerk voor de kast is klaar. Alleen de gipsplaten er tegen aan en de kast ik klaar voor de afwerking. In onze woonkamer ben ik gisteren begonnen met het betimmeren van de schouw. Deze was zo ontzettend scheef dat ik hem nu recht heb gemaakt. In de woonkamer ga ik ook nog een grote boeken kast maken. Helaas kan ik daar nu niet mee verder want al het hout is op. Daarom dadelijk eerst even naar de houthandel voor een nieuwe voorraad. De houthandel is drie kwartier rijden dus dat doe je niet maar zo iedere dag. Voordat we naar de hout handel gaan, hebben we een afspraak bij de gemeente om te vermelden dat we een berg warmte installatie krijgen. De gemeente wil namelijk weten waar de gaten precies geboord gaan worden. Er worden twee gaten geboord van elk 150 meter diep. In December gaan ze beginnen met de installatie. Dit neemt ongeveer een week in beslag en dan hoeven we nooit meer hout te versjouwen om het warm te krijgen.

Volgende week gaan we enkele dagen naar Nederland. Dit om dat we uitgenodigd zijn voor de bruiloft van Erik en Marlon. Erik was een werknemer die al vanaf het begin bij Kruimeltje Stadsbakkerij heeft gewerkt. Natuurlijk gaan we in die paar dagen dat we in Nederland zijn ook de familie bezoeken.

Pa, nu wil ik wel graag je pasta salade proeven!!!

Kram,
Vincent

Oow ja, en natuurlijk ook weer een “klus filmpje”

Soms kan je uren lullen...

2009-10-09T10:42:00.040+02:00

Soms kan je uren lullen, maar foto's zeggen zo veel meer...

Hejdå,
Walter

De bovenwoning (ons tijdelijke woonhuis)

De benedenwoning (ons uiteindelijke woonhuis)

De kelder

De schuren

De oude school

Buiten

Bij de bakkerij!

2009-10-07T22:13:00.014+02:00

Zo, mijn eerste paar dagen bij de bakkerij zitten er al weer op. Aan- komende vrijdag ga ik zelfstandig aan het werk. De afgelopen dagen heb ik ook wel zelfstandig gewerkt maar toen ging het er meer om dat ik alles moest kunnen vinden. Het bakken van brood hoeven ze mij niet te leren. Dat ga ik hun op den duur wel leren. Vanaf vrijdag ga ik om de dag werken bij de bakkerij. Het zullen ongeveer vier uurtjes per dag zijn, dus moe zal ik er niet van worden. Dat hoeft ook niet, want ik moet natuurlijk nog wel energie over houden voor de verbouwing van ons eigen huis.

Bij de bakkerij zijden ze tegen mij “Je hebt vrije handen” met andere woorden, ik mag alles zelf bepalen. Zelfs welke broodsoorten ik mag maken. Omdat ik toch alles mag bepalen komen er aan het eind van het jaar natuurlijk de lekkere oliebollen, die ik in Nederland ook maakte. Hoe ik dat woord ga vertalen is een groot raadsel. Want het woord olie en bollen klinkt toch raar in de oren van een Zweed. Waarschijnlijk denken ze, olie met bollen of zoiets. Dus als jullie suggesties hebben reageer dan maar. Diegene met de leukste reactie mag in de december maand een zakje oliebollen komen halen in Furudal. Je krijgt ze dan geheel gratis, hahaha.

Het werken bij de bakkerij is erg leuk en je leert ook Zweedse mensen kennen. Dit is dan ook meteen weer goed voor de Zweedse taal. Zo heeft er een klant van de bakkerij, die we tevens al kende via de gemeente Rättvik, aangeboden om ons privéles Zweeds te geven. Dus nu kunnen we volgende week onze cursus Zweeds weer helemaal volledig oppakken. Misschien kunnen we over een tijdje ook de Zweedse grapjes begrijpen. Nu horen we mensen wel eens lachen, maar waarom dat is voor ons nog een raadsel. We hebben nu ook Zweedse televisie. Dus we kunnen daar ook naar kijken en luisteren om de taal beter te beheersen.

Hier komt trouwens ook nog even een filmpje van ons "klus object".

Vi hörs,
Vincent

Het eerste berichtje vanuit Dalfors!

2009-09-30T22:16:00.013+02:00

Er is in deze 2 weken weer super veel gebeurd. Henk is gelukkig weer thuis. Wij zijn gelukkig weer thuis. Thuis in ons nieuwe huis… Yes!

Afgelopen woensdag zijn wij weer terug gereden naar Zweden. We hadden er echt weer zin in na twee heel vreemde weken in NL. Lekker terug naar Zweden. Lekker de natuur in. Lekker de rust in. Heerlijk! Woensdag ochtend zijn we om 9.00 uur vertrokken vanuit Oss en ’s avonds om 23.00 uur, na 14 uur sjeeeeesen, waren we weer in Hörken. Lekker ff douchen en hup het bed in, want de volgende ochtend moesten we weer vroeg op. Om 10.00 uur werden we in Dalfors verwacht voor de overdracht van ons nieuwe huis. Eerst even het huis rond gekeken of de bewoners alles netjes hadden achtergelaten enzo, en om 11.00 uur zaten we met z'n allen bij de bank. Na anderhalf uur overschrijvingsformuliertjes in gevuld te hebben, was het huis eindelijk van ons… JIPPI! (Da’s JOEPIE op z’n Zweeds).

Het hele gebeuren bij de bank tezamen met de makelaar was wel ff veertig jaar terug in de tijd. In NL ga je met z’n allen naar de notaris. Je zet hier en daar een paar handtekeningen en klaar is Kees. Maar hier… Pfff… Je blijft maar ondertekenen, formuliertjes invullen, etc. etc. Daarna gaat de makelaar naar de mevrouw van de bank. Zij checkt alles, en gaat dan terplekke de overboekingen cq. betalingen doen. In NL zie je ook helemaal niets financieels van de tegenpartij, maar hier konden wij precies zien hoeveel hypotheek/ leningen de verkopers hadden etc. etc. En uiteindelijk dus ook hoeveel “winst” ze hadden gemaakt. Kijk de Zweedse taal ben ik nog niet helemaal machtig, maar getalletjes kan ik prima lezen… :o)

Afgelopen weekend was de grote verhuizing. We hadden een mini-truckje gehuurd en hebben alle spullen van Hörken naar Dalfors gebracht. Pfff… Dat duurde toch langer dan we gedacht hadden. Met zo’n truck kan je immers niet zo hard. Hörken – Dalfors is toch al gauw 2.5 uur rijden… Dus 2 keer op en neer op een dag is al 10 uur… Dan het laden en lossen erbij…. Of te wel, onze eerste nacht in Dalfors sliepen we als een roos…

En 's ochtendsvroeg zagen we dit uit ons slaapkamerraam...

Nu, 3 dagen later, hebben we de bovenwoning van het witte huis schoongemaakt en hebben dat al een beetje ingericht. Hier gaan we (wederom) tijdelijk wonen, zodat we de tijd en de ruimte hebben om de benedenwoning te kunnen verbouwen. Dat moet ons echte nieuwe huis worden. Tegelijkertijd gaan we ook de buitenkant van de panden aanpakken. Zijn we met dat alles helemaal klaar, dan wordt de bovenwoning verbouwd tot enkele B&B kamers. Daarna gaan we met het campinggedeelte beginnen en als laatste gaan we de oude school verbouwen tot x appartementen… Of te wel, we zijn nog wel ff zoet…

Hejdå,
Walter

Een wereld van verschil…

2009-09-17T22:53:00.027+02:00

Even “lekker” een paar dagen naar NL voordat de grote verhuizing begint. Donderdagochtend zijn we in alle vroegte vertrokken. Heerlijk een dagje rijden door Zweden en Denemarken. Hier en daar wat auto’s maar we konden lekker door rijden. Na 10 uurtjes tuffen kwamen we aan bij een leuk klein pensionnetje boven in Duitsland. Lekker knus, lekker kneuterig. Zoiets willen wij straks ook wel creëren! :o) De volgende ochtend weer vroeg eruit en hupsaké de auto weer in… En wat denk je? Na een uurtje rijden stonden we al in de file, en dat hield niet meer op totdat we in Oss (bij pa) aan kwamen. Dag één reden we zo lekker relaxt door, maar dag twee. Pfff, een en al frustratie en ergernis…
Een wereld van verschil!

Zoek de 10 verschillen: "Zweden -Duitsland"

We kwamen niet alleen naar NL voor de familiebezoekjes en zakelijke dingetjes, maar ook om ff lekker te shoppen. Zaterdag en zondag zijn we lekker naar Antwerpen geweest. Straten vol met winkels, kroegjes en restaurantjes. Of te wel, 4 handen vol met plastic tassen… :o) Als je dat vergelijkt met onze nieuwe woonplaats met maar slechts een klein winkeltje...
Een wereld van verschil!

Zoek de 10 verschillen: "Dalfors - Antwerpen"

Maandagmiddag, 14 september, rond half twee: We lopen de IC (Intensive Care) binnen. Er is iets mis met Henk (m’n schoonvader). Sht, gdvr, kt… Gejank, geschreeuw… Hij heeft een hartaanval gehad! De wereld staat even helemaal op z’n kop. Wat nu? Redt hij het? Hoe staat het ervoor? Wat gaat er gebeuren? Wat is er gebeurd? Niemand weet het nog… Henk wordt in slaap gehouden. We krijgen allerlei informatie, waarvan meer dan de helft niet doordringt.
Het worden slapeloze nachten…

Dinsdag en woensdag: Langzaam wordt alles een beetje duidelijk. Wat er gaat gebeuren. Wat er is gebeurd. Soms krijgen we weer wat hoop, soms zakt het ff helemaal weg. Soms is er vreugde, soms ff helemaal niet. We wachten af…

Donderdagmiddag, 17 september: Henk wordt heel langzaam wakker. Hij herkent Vincent en Thea. YES! YES! YES! :o) :o) :o) :o)
Laat hem nu maar weer rusten, het komt allemaal goed...

Afgelopen vrijdag zaten wij ons nog te irriteren, te vloeken en te tieren over het Nederlandse verkeer. Maar wat maakten we ons toch druk… Who cares! Een weekje Ziekenhuis Rijnstate zet je wel aan het denken. Wat is er belangrijk in je leven? Het doet er allemaal niet meer toe, zolang je maar samen met je familie en vrienden bent. En dat iedereen gezond en gelukkig is… Laten we hopen dat we over een tijdje weer MET Z’N ALLEN heerlijk in de file kunnen staan…
Een wereld van verschil!

Sköt om dig!
Walter

Surströmming

2009-09-08T17:54:00.007+02:00

Een echte Zweedse delicatesse!

Vandaag hadden we eens zin in een echte Zweedse lekkernij. Dus wij snel naar de Coop om daar een blikje Surströmming te halen. “Echt lekker!” volgens vele Zweden. Nou uhm… NOT!!!! GADVER DE GADVER. Echt mega ranzig… Het stinkt gewoon naar rotte vis, maar dan in overtreffende trap. We hadden al gehoord dat je het blikje buiten moest openmaken, omdat de stank erg “aanwezig” zou zijn. Nou, dat is ook echt helemaal waar! De stank was zo erg, dat we het ook echt niet in ons hoofd haalden om ook maar een klein hapje te proeven. Brrr, echt niet normaal…

Vanavond toch maar weer gewoon bloemkool en een “normaal” zalmpje…

Smaklig måltid,
Walter

Hieronder volgt even een tekstje en filmpje van internet:

Surströmming:
Surströmming (letterlijk: zure haring) is een traditioneel Zweeds gerecht dat uit gefermenteerde (gegiste)oostzee-haring bestaat.

Geschiedenis:
De methode om haring door middel van fermenteren te bewaren zou zijn ontstaan in de 16e eeuw. Door de oorlogen van Gustaaf Wasa had Zweden te maken met een zouttekort. Doordat bij het inmaken minder zout kon worden toegevoegd, begon de vis tijdens het inmaken te gisten. Dit gistingsproces kan worden verklaard door het hoge vetgehalte van de haring. Het gebruik om vis te fermenteren moet echter veel ouder zijn. In Noorwegen is deze manier van conserveren voor het eerst vermeld in 1348. De methode werd echter niet toegepast op haring, maar op zeeforel. Het gegiste eindproduct werd daar Rakfisk genoemd.

Gisting:
De oostzeeharingen worden, na in mei en juni in de Oostzee te zijn gevangen, gepekeld en vervolgens in vaten gelegd. Die worden in de zon gezet, zodat de vis gaat gisten. Op basis van de geur die bij de gasvorming ontstaat, wordt bepaald wanneer de vissen kunnen worden ingeblikt. In de blikken vindt een nagisting plaats, waardoor ze enigszins bol gaan staan. Omdat de inhoud onder druk staat, kan men een blik surströmming het beste openen in een emmer met water. Zo kunnen spatten op kleding worden vermeden. Wanneer het blik wordt geopend, ontsnapt een kenmerkende, sterk doordringende geur die de meeste mensen zeer onaangenaam vinden. Door de organische zwavelverbindingen die tijdens het gisten zijn ontstaan, lijkt de geur op die van rotte eieren of van een stinkbom. Het is dan ook aan te raden het blik buitenshuis te openen, de sterke geur kan anders lang in huis blijven hangen. Door de geur wordt een associatie gelegd met rotte vis. De haring is echter beslist niet bedorven, de vis heeft zijn vorm behouden en zit stevig om de graat. De haring dient eigenlijk direct uit het blik te worden opgediend, afspoelen met water vermindert weliswaar de geur, maar ook de smaak. Die is sterk zoutig, maar moet volgens kenners mild en aangenaam zijn. Voor veel mensen vormt de geur echter een te grote barrière om de vis daadwerkelijk te kunnen of zelfs maar te willen proeven.

Surstromming wordt door de website weird-food.com gekwalificeerd als 'het meest stinkende voedsel dat je kan bedenken'.

Nog 13 dagen...

2009-09-04T16:18:00.008+02:00

We zijn weer eens de boel aan het inpakken. De dozen waren nog niet eens allemaal uitgepakt en we kunnen alweer beginnen. Over anderhalve week gaan we verhuizen naar Dalfors. Slechts 2 uur
rijden vanaf hier…

17 september a.s. is de sleuteloverdracht en kan het klussen beginnen. Nou ja… klussen, laten we het maar gewoon verbouwen noemen. Nieuwe daken, nieuwe riolering, nieuwe façades, nieuwe CV, nieuwe badkamers, nieuwe keukens. Tja wat gaan we eigenlijk niet veranderen? Maar agh, je moet ook wat te doen hebben hè.

Maar goed, voordat we kunnen verhuizen moeten we de boel dus voor de zoveelste keer weer inpakken. Omdat het meeste nog in dozen zat, zijn we na 2 dagen zwoegen eigenlijk al klaar… 2 weken te vroeg… want de overdracht is pas over 13 dagen. Dus volgende week gaan we eerst maar eens ff lekker op vakantie. ff lekker uitrusten voordat het echte werk weer begint… En we gaan naar: Nederland. We gaan vrolijk naar de Keukenhof, het Anna-Frank-huis, de Efteling enzo. Heerlijk de foute toerist uithangen, hahaha. Nee hoor, we gaan wel naar Nederland, maar om allemaal semi-nuttige dingen te regelen. Bankrekeningen stopzetten, verzekeringsdingetjes stopzetten, etc. etc. Maar natuurlijk ook om familiebezoekjes af te leggen en lekker te shoppen, want dat kan je hier echt niet in Zweden (Stockholm uitgezonderd). ff lekker een dagje shoppen…

Trouwens, het is nu officieel, Vincent heeft een job bij de bakkerij in Furudal. Slechts 15 minuten rijden vanaf ons nieuwe huis. Per 1 oktober gaat hij bij onderstaande dame ongeveer 20 uur per week aan de slag. Lekker weer kneden en bakken…

Hmm… eens kijken of ze mij ook ergens willen hebben… :o)

Ha det så bra,
Walter

Dalfors

2009-08-27T17:01:00.023+02:00

Afgelopen zondag hadden we een afspraak met de huidige eigenaars van het pand in Dalfors. De eigenaresse had voor bij de koffie een hele grote rabarbertaart gebakken. Het is in Zweden een gewoonte om bij de koffie iets zelfgemaakts te nuttigen. Ik kan je vertellen die taart ging er wel in. Na de koffie hebben we een aantal zaken met de huidige eigenaars doorgenomen, zoals: hoe werkt de hout kachel, hoe is de elektra onderverdeeld etc. etc… Toen we daar mee klaar waren, vroeg de eigenaresse of we misschien nog wat spullen wilden overnemen. We hebben van alles overgenomen, stoelen, tafels, bedden, vloerkleden, bureaus, magnetrons, een houten tuinset, een grasmaaier, een aardvrees en een aantal kruiwagens. Waarschijnlijk nog wel meer maar dan weet ik het nu ff niet meer. Het ging niet over grote bedragen. De bedragen lagen zo rond de 3 a 5 euro. Omdat ze zelf genoeg spullen bezat, wilde ze deze spullen aan ons verkopen. Toen we daar rond liepen wilden we eigenlijk al niet meer terug naar waar we nu wonen. Het is voor ons nog even wachten tot 1 oktober, want dan kunnen we in ons nieuwe huis.

Jan en Annemarie (Walters vader en zijn vriendin) hebben Zweden ook bezocht. In het zeer korte verblijf dat ze in Zweden waren, hebben we ze toch veel kunnen laten zien. Het huis waar we straks in wonen vonden ze prachtig. Wel vond Jan dat er nog wel het een en ander geklust moest worden . “Ik word al moe als ik er aan denk” waren de woorden van Jan, maar wij zien dit als een hele leuke uitdaging.

Een paar weken geleden had ik geschreven over een proefdag bij de bakkerij in de buurt van waar we gaan wonen. Die proefdag is toen om vervelende redenen niet doorgegaan. Maar afgelopen nacht was het dan zo ver. Ik ben om 00.30 uur weggereden en om 03:00 uur kwam ik op mijn werk aan. Je kunt als het donker is niet meer echt lekker rijden in Zweden, want van lantaarnpalen hebben ze nog niet gehoord. Het is dus echt pikke donker op de weg. Gelukkig hebben we extra lampen op de auto laten monteren om meer zicht te krijgen. Tijdens het rijden hoopte ik dat ik wild zou tegenkomen. Maar helaas, het viel erg tegen… Het enige wat vlak voor mijn auto de weg over stak was een vosje. Bij de bakkerij aangekomen, was ik best nieuwsgierig hoe het daar in zijn werk ging. Helaas konden ze niet echt (lees: echt niet) bakken. De vorige bakker is er enige tijd geleden vandoor gegaan, dus proberen ze het nu zelf maar. Helaas voor hun vergt dit toch de nodige ervaring. Ik heb ze dus een korte uitleg gegeven van het broodbakken. Als het goed is kan ik per 1 oktober daar drie dagen per week werken. Wat zullen die Zweden straks weer genieten van echt lekker vers en mals brood.

Hier onder weer een filmpje van de afgelopen week (Jan, Annemarie en ons nieuwe objectje)

Kram,
Vincent

Gekocht!

2009-08-19T18:47:00.022+02:00

Afgelopen vrijdag was het dus zover. We hebben toen de koop- contracten getekend, en nu kunnen we niet meer terug. Per 1 oktober is de sleuteloverdracht, dus we hebben nu nog even 1,5 maand “rust” .

Maar wat hebben we nu uiteindelijk gekocht?
- Een (naar Zweedse begrippen) in redelijke staat verkerend huis.
- Een (naar Zweedse begrippen) in zeer slechte staat verkerend
- schoolgebouw. Of te wel: “rijp voor de sloop” .
- Een (naar Nederlandse begrippen) grote lap grond.
- Een tractor, een houtkloofmachine, div. koelkasten, vriezers, etc.

En waar?
Het hele gebeuren ligt in Dalfors (Skolvägen). Dalfors is een klein dorpje in de gemeente Rättvik. Het is echt een mega dorp hoor! Hahaha, het heeft 75 inwoners en dat worden er straks dus 77. Het heeft één benzinepomp annex supermarkt, annex kiosk, annex apotheek, annex zomercafé. En verder uhm… een paar huizen en uhm… uhm… ja heel veel natuur natuurlijk! Oneindige bossen en meren. Het dorpje ligt aan een meer van 35 km lang dus dat wordt snel een “Kameleon-bootje” aanschaffen en varen maar.. :o)

Klik hier maar eens op en dan weet je waar het dorpje ligt…

Meer info over ons nieuwe”hobby object":
Het witte huis wordt ons woonhuis. We moeten het nog wel helemaal verbouwen en “upgraden” maar dan wordt het wel wat. De buiten- kant gaan we opnieuw bekleden met falu-rode houten panelen (lekker Zweeds). Er komt een nieuw dak op, nieuwe riolering, nieuwe verwarming (Bergwarmte) etc. etc. Momenteel wordt er nog op hout gestookt. Da’s op zich prima, lekker goedkoop en hartstikke leuk…. Ja, hartstikke leuk voor de FUN. Maar als het MIN 20 ofzo wordt, dag in dag uit, dan gaat de FUN er snel af. En dan moet Walter continu het bos in om hout te hakken... Brr….

Het oude schoolgebouw willen we verbouwen (Lees: geheel opnieuw opbouwen) tot een X aantal appartementen, en op het stuk grond willen we een mini-camping maken. Maar laten we eerst maar eens even met het woonhuis beginnen….

Wat hebben we deze week nog meer allemaal gedaan? “Ons mam” en Wim zijn een paar dagen in Zweden geweest. Dus wij hebben hun deze week de hotspots van Dalarna laten zien, met vooral veel natuur, ruimte en rust. Zie dit onderstaande filmpje.

Hejdå,
Walter

PS In de bossen rondom Dalfors wonen heel veel beren en wolven, gezellig hè.

Even een kort berichtje…

2009-08-16T18:13:00.004+02:00

Even een kort maar wel belangrijk berichtje. Afgelopen vrijdag hebben we onze handtekeningen gezet onder het koopcontract. Joepie!!! Per 01-10-2009 zijn we de trotse eigenaars van een stukje land in Zweden…

Meer en uitgebreider nieuws volgt snel, want de kok (lees: Vincent) roept dat we gaan eten...

Hejdå,
Walter

Snelheidsduivel!

2009-08-11T17:56:00.011+02:00

Natuurlijk is iedereen benieuwd hoe ik het heb gehad bij de bakker. Zo’n eerste proefdag is natuurlijk heel erg spannend. Ware het niet dat ik de ochtend ervoor een telefoontje kreeg, dat het huis van de eigenaresse deels is afgebrand. Daardoor had zij veel dingen te regelen en wordt er nu een andere datum gepland voor mijn proefdag. Wordt vervolgd!

Vandaag zijn Walter en ik naar de sportschool gegaan voor een uurtje fitness. Het is al goed te zien hoor!!! Toen we terug naar huis reden, had ik de vaart er goed in. Volgens mij reden we 120 waar 70 toch echt de max is. Het was een goede doorgaande weg dus wat kon er mis gaan, dacht ik. Opeens zag ik in het achteruitkijkspiegeltje een idioot met groot licht op en allemaal kleine blauwe lampjes. Op een gegeven ogenblik begon, die nog te toeteren ook. Toen ik de auto aan de kant had gezet bleek het een undercover politieauto te zijn. De politieman vertelde dat ik zo hard had gereden dat ik mijn rijbewijs moest inleveren en een flinke boete kreeg. Da’s mooi k#t, dacht ik. Hij vroeg naar mijn rijbewijs en legitimatie. Toen ik hem dat gaf, zag hij dat ik een Nederlands rijbewijs had. Ik heb zo’n nieuw rijbewijs (model bankpasje). Volgens mij had de agent dat nog nooit eerder gezien. Ik vroeg of hij Engels kon spreken, maar dat bleek hij niet echt te kunnen. Nadat ik moest blazen bij zijn vrouwelijke collega, bleef hij stom verbaasd naar mijn rijbewijs kijken. Toen zei hij tegen mij: “Wilt u de volgende keer niet meer zo hard rijden”. Ik kreeg mijn rijbewijs terug en we mochten verder rijden. We dachten bij onszelf: “Wat hebben wij een mazzel gehad”.

Zo zie je maar weer, dat het ook wel eens een voordeel kan zijn dat je een buitenlander bent. Deze politieman vond het waarschijnlijk te veel moeite om het allemaal uit te zoeken met zo’n vreemd rijbewijs. Ik moet wel toegeven dat ik veel te hard heb gereden. Want waarom zouden we hier hard moeten rijden? We hoeven nergens op tijd te zijn en haast hebben we hier al helemaal niet. Vele Nederlanders die hier al een poosje wonen zegen tegen ons dat je vanzelf rustiger wordt in het verkeer. Het duurt ongeveer een half jaar zeggen ze…

Vincent

Noot van Walter:
Ikke niet versta Zweeds. Ikke borden niet snap. Ikke niet begrijp.
Hmm, hadden wij daar in NL niet zo’n hekel aan? Aan mensen die spontaan heel slecht Nederlands konden...

Maar goed, hieronder ook nog even een overzichtje van enkele boetes in Zweden (Prijspeil 2007, globaal SEK 10,00 = € 1,00):

Snelheidsovertreding indien max. 50 km geldt
01 - 10 km te snel - SEK 2.000
11 - 15 km te snel - SEK 2.400
16 - 20 km te snel - SEK 2.800
21 - 25 km te snel - SEK 3.200
26 - 30 km te snel - SEK 3.600
31 - 40 km te snel - SEK 4.000
Meer dan 40 km te snel, nog hogere boete en rapportage naar het OM

Snelheidsovertreding indien max. 70, 90 of 110 km geldt
01 - 10 km te snel - SEK 1.500
11 - 15 km te snel - SEK 2.000
16 - 20 km te snel - SEK 2.400
21 - 25 km te snel - SEK 2.800
26 - 30 km te snel - SEK 3.200
31 - 35 km te snel - SEK 3.600
36 - 50 km te snel - SEK 4.000
Meer dan 50 km te snel, nog hogere boete en rapportage naar het OM

Diverse overtredingen
Geen veiligheidsgordel om (per persoon) - SEK 1.500
Geen gebruik kinderstoel (per kind) - SEK 2.500
Geen verlichting aan - SEK 1.200
Achter- / voorlicht ontbreekt / is stuk - SEK 1.600
Reflektoren ontbreken / zijn stuk - SEK 1.000
Slechte banden - SEK 1.200
Geen winterbanden/zomerbanden/profiel - SEK 1.200
Inhalen op kruising - SEK 3.000
Te weinig afstand houden - SEK 1.200
Slecht bevestigde lading - SEK 1.500
Bij afslaan geen richting aangeven - SEK 2.500
Niet stilstaan voor stop signaal / bord - SEK 2.500
Niet stoppen voor voetgangersoversteekplaats - SEK 3.000
Rijbewijs kan op verzoek niet getoond worden - SEK 1.500
Kentekenplaat ontbreekt / Slecht zichtbaar - SEK 1.500
Door rood licht rijden - SEK 3.000

De ene week heb je helemaal geen nieuws...

2009-08-08T19:17:00.024+02:00

En een week later kei veel...

Nieuwtje 1:
Ons misschien wel toekomstige huis is afgelopen maandag gekeurd en er zijn gelukkig weinig schokkende ontdekkingen gedaan. Het pand is dit jaar 100 jaar geworden, dus er is wel achterstallig onderhoud, maar dat was voor ons niet echt verrassend. Let wel… dit gaat over het witte pand op de foto. Het roze achtige pand is echter een ander verhaal. Daarvan zijn slechts vier dingen goed. Namelijk de vier buitenmuren. Maar agh, je moet ook wat te klussen hebben hè! :o)

Momenteel zijn we druk bezig met de onderhandelingen. Op zich komen we daar vast wel uit, alleen de makelaar is zo’n slome XXXXX. Hij wordt al moe van een pen vast houden, laat staan van het een en ander regelen, maar ook dat gaat vast wel goed komen.
Niet goedschiks dan maar kwaadschiks…

Nieuwtje2:
Gisteren waren we samen met Gunilla (leuke dame van de gemeente Rättvik, waar ons toekomstige huis ligt) bij een bakkertje c.q. lunchroom in Furudal om enkele dingen door te nemen, zoals bouw- vergunningen, taalcursussen, etc. etc. Van het ene moment op het ander moment komt de eigenaresse van de bakkerij erbij zitten, en zit Vincent midden in een sollicitatie gesprek. Dat had Gunilla even “stiekem” geregeld. Zij wist dat de bakkerij een bakker zocht voor enkele uren per week en dat Vincent een plaats zocht om wat beter Zweeds te leren. Het verdiende geld is natuurlijk ook mooi meegenomen. Aanstaande dinsdagnacht gaat Vincent proefdraaien. Kijken of het wederzijds klikt enzo. Damn, ik ben best wel jaloers, want tijdens het werken gaat je Zweeds natuurlijk met sprongen vooruit. Dat wil ik ook!!! Ter info: Furudal ligt ongeveer een kwartiertje rijden van af ons (misschien wel) nieuwe huis. Vanaf ons huidige huis is het maar “slechts” 2 uur rijden…

Zo dit waren toch wel de twee belangrijkste nieuwtjes, maar wat hebben we zoal nog meer gedaan. Mijn schoonouders zijn afgelopen woensdag, na een vakantie van 10 dagen in Zweden, weer vertrok-
ken naar Nederland. Vincent en ik hebben ze in deze 10 dagen heel Dalarna laten zien. Nou ja, heel…. een groot gedeelte ervan. Ook zijn we in de kopermijnen van Falun geweest. Zie dit onderstaande filmpje.

Oow dit was ik nog vergeten te vertellen, maar we zijn ook nog een weekendje naar Stockholm geweest. Op dat moment was het de GayPride, dus ook daar hebben we ons prima vermaakt! :o)
Zie filmpje nummer 2…

Zo dat was het weer even voor nu.
Ik ga de makelaar maar weer eens mailen.

Hejdå,
Walter

Nederländerna (Holland)

2009-07-27T17:02:00.009+02:00

Tjena!

Momenteel is er weinig spannends te melden. Helaas… Het is wachten op a.s. maandag 3 augustus. Dan wordt ons “misschien toekomstige” huis gekeurd. Is de keuring positief? Dan kunnen de onderhandelingen beginnen, en daarna natuurlijk de verhuizing, de verbouwing etc. etc. JOEPIE!

Foto: Lekker fikkie stoken met de buurt.

Maar nu eerst even een stukje geschiedenis en algemene kennis. Dit onderstaande leren de kids hier op school over Nederland. Het is geschreven in het Zweeds, maar ik weer zeker dat iedereen het kan lezen en begrijpen.

Ha en bra sommar,
Walter

Nederländerna (Holland)

- Plats: Norra Europa, bredvid Belgien.
- Folkmängd: 16,5 miljoner
- Huvudstad: Amsterdam och Den Haag (politiska huvudstaden)
- Språk: Holländska och frisiska
- Statsskick: Monarki
- Religion: Flera olika men de flesta är antingen
- katoliker/protestanter
- Statschef: Drottning Beatrix
- Regeringschef: Premiärminister Jan Peter Balkenende

Landet heter egentligen Nederländerna. Men vi kallar det oftast för Holland. Holland är den största delen av Nederländerna. Landet ligger vid havet Nordsjön i norra Europa.

Havet är viktigt för Nederländerna. Nästan en tredjedel av landet var förut havsbotten eller sjöbotten. Folket har byggt vallar för att få bort vattnet. På så sätt har landet fått mera mark.

Nederländerna var i flera hundra år med om krig och bråk. Flera andra länder tog landet. Romare, tyskar, fransmän och spanjorer bestämde över Nederländerna. 1648 blev Nederländerna en egen republik. För ungefär tvåhundra år sedan blev landet monarki och fick en kung.

Nederländerna var också med i andra världskriget. Tysklands soldater gick in i landet och tog makten. Nederländerna blev fritt igen 1945 när tyskarna förlorade kriget.

Holländarna själva har tagit makten i andra länder. Nederländerna styrde länge över Indonesien och Surinam i Asien. Därför bor det i dag många indoneser och surinameser i Nederländerna.

Nederländerna var ett av länderna som startade Europaunionen EU. Landet är med i försvarsgruppen NATO.

Nederländerna är känt för många konstnärer, till exempel Vincent van Gogh. Ost, tulpaner och porslin är andra saker som landet är känt för.

Alla holländska barn går 12 år i skolan. De allra flesta småbarn går i förskola.

Holländarna är kända för att tillåta saker som är förbjudna i andra länder. Folk kan till exempel gå in på kaféer och röka hasch. Holländarna är inte lika hårda på att förbjuda narkotika som andra länder är. Det är också tillåtetatt sälja sex. Nederländerna har länge givit homosexuella par möjlighet att gifta sig.

År 2002 dödades den kända politikern Pim Fortuyn. Han var känd för att tycka illa om invandrare. Efter mordet blev Pim Fortuyns parti bland de största i Nederländerna.I valet 2003 gick det mycket dåligt för den mördade Fortuyns parti LPF. Flera andra partier hade börjat använda Fortuyns politiska frågor och ville ha hårda regler mot invandrare.

2004 mördades den kände filmaren Theo van Gogh av en 26-årig islamist. Theo van Gogh hade gjort en film som var kritisk mot religionen islam. Mördaren dömdes till livstids fängelse.

Efter mordet blev det spänt mellan muslimer och kristna. Både moskeer och kyrkor utsattes för hot och skadegörelse. Många politiker började tala om hårdare tag mot invandrare.

I dag är kristdemokraterna det största partiet. De har makten tillsammans med några andra mindre partier.

Brood gebakken

2009-07-19T18:44:00.011+02:00

Het weer in Zweden is vaak constant. Dus als het lekker droog weer is met een graad of 25, dan heb je dat ook een week lang. Maar het kan ook anders… We hebben nu ook al ruim een week lang in de regen gezeten. Op een gegeven ogenblik begint dat toch te vervelen. We kunnen namelijk niets doen omdat we hier nu tijdelijk in een huurhuisje zitten, dus heb ik maar weer mijn oude vak opgepakt. Ik heb wat bloem en gist gekocht en ben aan de slag gegaan. Het brood was nog lekker ook! En van het overige deeg heb ik een heerlijke pizza gemaakt. Je moet iets doen om de tijd te vullen…

Voor het object in Dalfors hebben we inmiddels een bezichtiging aangevraagd bij Anticimex. Zij zullen op 3 augustus een rapport maken van dat object en daarna kunnen we een bod uitbrengen.

Afgelopen woensdag 15 juli zijn Titus en Monique gearriveerd. Titus en Monique zijn de eigenaren van de huisjes de we nu huren. Op woensdag avond hebben we samen met Titus en zijn zwager een boom omver gezaagd. Zie het filmpje hieronder. Voor het kappen van bomen heb je in Zweden geen vergunning nodig, zoals in Nederland, maar alleen een goede kettingzaag. Handig toch!

Vrijdag hebben we Titus en Monique geholpen met het schilderen van de buitenkant. Het schilderen van de buitenkanten van de houten huisjes is super makkelijk. Het Falu röd, de rode verf, smeer je er zo op. De verf stinkt niet en krijg je ook zo van je handen en kleren af. Na een dag lekker klussen hebben we met zijn allen gebarbecued. In de avond hebben we als afsluiting van de dag het kampvoor aangestoken.

Vi hors,
Vincent

Waarom rijdt iedereen hier toch zo sloooom...?

2009-07-11T23:52:00.008+02:00

Dit is de reden!

Tja... daar gaat je nieuwe auto. Wel fijn dat je voor het eerste jaar weer genoeg te eten hebt. Iemand een stukje elandenbiefstuk? :-)

Vi ses,
Walter

PS Onzin natuurlijk! Deze foto stond bij ons in de krant. Helaas zijn er dit jaar al 97 elanden aangereden in Örebro (de provincie waar we nu wonen).

We zijn weer een weekje verder...

2009-07-07T17:42:00.013+02:00

En wat is er nu weer allemaal gebeurd “i Sverige”?

Natuurlijk hebben we weer super veel potentiële objecten bekeken. Vele vielen er helaas af door onze, misschien wel iets te, kritische blik, maar 2 panden sprongen er echt uit! Bij een object zijn we zelfs al binnen wezen kijken. Zie hier de foto’s van de panden. En het andere object….? Tja, dat staat eigenlijk nog niet officieel te koop (zie hier alvast een fotooowtje), dus binnen kijken wordt dan wel heel lastig c.q. strafbaar. Morgen hebben we een 2e bezichtiging bij het eerste object, en als dat nog steeds een goed gevoel geeft, dan gaan we de “Anticimex” inschakelen. Dat is een instantie die je huis van boven tot onder, van binnen en buiten geheel keurt op verborgen gebreken, toekomstige kosten, reparaties e.d. En da’s wel zo handig…

Afgelopen zaterdag zijn we met Gunilla, een super ambtenaar van de gemeente Rättvik, door verschillende dorpjes gereden. Zij heeft ons van alles verteld (in het Zweeds!). Wat er daar allemaal te doen is. Wat voor mogelijkheden er zijn. En natuurlijk ook wat er allemaal te koop is. Welke Nederlandse ambtenaar doet dat nog op zijn/haar vrije zaterdag???

Zojuist hebben we ook post gehad van de “Migrationsverket”, de emigratiedienst. En op deze brief staat met koeienletters: “Bevis om registrering för EU/EES-medborgare med uppehållsrätt”. Het bewijs dat we in Zweden mogen wonen, werken, leven is binnen. JOEPIE DE POEPIE!

Ondertussen is trouwens ook onze nieuwe burgerbak geleverd en kunnen we lekker “Zweeds” door Zweden scheuren...

Hejdå,
Walter

Ons huisje, the movie!

2009-06-29T18:18:00.037+02:00

Tjena!

Zoals afgesproken hierbij een filmpje van ons (tijdelijke) huisje.
Wederom veel kijk plezier!

Puss och kram,
Walter

28 graden...

2009-06-25T19:07:00.015+02:00

Zooow, wat is het hier heet zeg, 28 graden! Pfff, nu kunnen we alleen maar zwemmen en in de tuin liggen. Daarvoor zijn we toch niet naar Zweden gekomen… Hahaha. Wil je het weer volgen in het dorpje waar we nu wonen, dan kan je hier op klikken.

Het is nu donderdagavond 25 juni 2009, en we zijn al weer 15 dagen in Zweden. Ondertussen zijn we al helemaal gesetteld. De afgelopen dagen zijn we weer druk bezig geweest met het (aan de buitenkant) bezichtigen van allerlei mogelijk geschikte objecten. Morgen hebben we bij een object wat ons weer heel erg aansprak een afspraak met de makelaar om binnen te kijken. We zijn benieuwd… :o)

Tja, wat hebben we nog meer uitgevreten deze week?
Uhm… We zijn weer wezen sporten, tegen beter weten in toch maar weer een poging ondernomen tegen de vetrolletjes. Oow ja en we hebben ook een auto gekocht: een Citroën Picasso. Helaas konden we deze nog niet meteen meenemen, want we wilde er nog wat extra toeters en bellen op hebben (Extra lampen, trekhaak e.d.). Maar over 2 weken scheuren wij vrolijk rond in onze nieuwe (misschien iets wat burgerlijke) bolide…

Over burgerlijk en tuttig gesproken... De bergen, de bossen en de weiden staan hier zo vol met bloemen dat we gisteren maar eens even de schaar hadden mee genomen op een van onze tripjes, en dit is het resultaat!

På återhörande!
Walter

PS Vanochtend stond Vincent trouwens oog in oog met een eland, hier achter ons huisje in het bos. Rarara, wie rende er harder weg…?

Meedenkende en meewerkende ambtenaren…

2009-06-19T18:51:00.029+02:00

Ongeveer anderhalve maand geleden, op een van onze vakanties, hadden wij ons persoonsnummer al aangevraagd, dus wij hoopte dat dit bij onze aankomst in Hörken al netjes in de brievenbus lag. Maar helaas…. De Zweedse ambtenaren zijn al net zo snel als de Neder-landse. Even rond gebeld met enkele Nederlanders in Zweden, maar zo’n nummer moet normaal gesproken binnen 2 a 3 weken op je deurmat liggen. Shitter de shit, hebben wij dat weer… :o(
Klote ambtenaren ook altijd….

Vrijdag ochtend zijn we dus meteen naar Skatteverket (de belasting-
dienst) gereden, om die krullekop van de vorige keer even aan de tand te voelen, waar ons nummer nu weer is gebleven. Zonder per-
soonsnummer kan je en ben je niets in Zweden. En warempel, ze herkende ons nog (dat komt natuurlijk door onze suuuper goeiuh uitspraaaaak). Zij begreep ook niet waarom dat zo lang moest duren, vond het vreemd, en ging linea recta het hoofdkantoor bellen… En je raadt het nooit… Daar zat ook al een meedenkende ambtenaar. Op het hoofdkantoor wisten ze dat wij op 11 juni waren aangekomen en zij hadden daarom de persoonsnummers ook pas de 11e verzonden, zodat de oud bewoners niet per ongeluk onze post al ontvingen en kwijtraakten. Goed he! De volgende dag lagen de persoonsnummers ook netjes onze brievenbus… 1-0 voor de belastingdienst!

Ondertussen hadden we ook al van de emigratiedienst en de försäkringskassan (soort ziekenfonds) bericht ontvangen dat we “in behandeling zijn genomen”.

Met onze persoonsnummers zijn we meteen naar de bank en naar de verzekeringsmaatschappij gedaan. En ook bij deze 2 instanties werden we vriendelijk, goed en netjes ontvangen en behandeld. We horen van alle kanten slechte verhalen over de ambtenaren, banken, verzekeraars en zo. Maar wij hebben tot nu toe echt niets te klagen… Begin volgende week krijgen we als het goed is de bankpasjes en pincodes binnen, en eind volgende week de verzekeringspapieren. Dan zullen we eens kijken of we alles goed hebben doorgegeven, want de premie voor de “all in one” verzekering (huis, wa, reis, etc. etc.) was maar ongeveer 140 euro per jaar. Nu weten we dat de verzekeringen hier een stuk goedkoper zijn dan in NL, maar zo goedkoop…??? We wachten de post / voorwaarden dus wel even af…

Oow wacht…. We hebben trouwens wel met één totaal niet mee werkende ambtenaar te maken gehad. Zoals jullie misschien al gelezen hadden, hadden wij afgelopen maandag, tezamen met onze klusjesman en tolk Geert een afspraak met Anders Gottberg van de monumentenzorg (en möte med Anders Gottberg från Länsstyrelsen). In het pand wat wij op het oog HADDEN, wilde wij enkele verbouwingen plegen, om het pand (nu nog bouwval) op te knappen en te verbouwen tot 8 appartementjes. Maar echt helemaal niets mocht en kon. Anders (modelletje: oude biologieleraar) bepaalde zelfs de kleur en de soort verf die we mochten gebruiken, elke millimeter van de nieuwe raamkozijnen etc. etc. Er mocht zelfs geen nieuw dak op. Het huidige dak is nu zo lek als en zeef, maar de oude (lees: kapotte) dakpannen moesten gewoon terug c.q. blijven liggen. Er mochten geen nieuwe dakpannen op het dak. Behalve de dak- pannen van een Pools vriendje van hem, die mochten wel…
Jaah daag… In dat soort vage praktijken hebben wij dus geen zin en dus helaas... nu moeten we weer opzoek naar een mooi, leuk, apart, betaalbaar, uitdagend en geschikt object. Iemand nog enkele tips???

En zoals afgesproken komt hier dan eindelijk onze verhuis movie. Veel kijk plezier!

Vi ses snart!
Walter

Vi är i Sverige (we zijn in Zweden)

2009-06-15T11:50:00.008+02:00

Vorige week dinsdagochtend om zeven uur was het dan zover. Na eerst wat koffie, broodjes en flink wat gapen, zijn we om half negen begonnen met al onze spullen in de vrachtauto te plaatsen. We hadden de meeste van onze spullen op pallets gezet. Wij dachten dat het makkelijk zou zijn. Even de pompwagen onder de pallet en dan zo de vrachtwagen in, maar dat was te mooi voor woorden. Omdat er een flinke stoeprand tussen de laadklep en de weg zat maakte het er niet makkelijk op om gemakkelijk de vrachtauto in te rijden. Na vier uur laden en vele bezwete hulpkrachten zat de vrachtwagen vol. Tegen één uur reed de vrachtauto vanuit Oss weg richting Hörken. Drie kwartier later was het voor ons ook zo ver. Eerst ging Lupo in de auto, die geen idee had wat er allemaal ging gebeuren. Na afscheid met onze (schoon)ouders vertrokken ook wij richting Zweden.

Omdat het 17 uur rijden was, hebben wij overnacht in Denemarken. Helemaal achteraf op een heel klein eilandje was onze overnachtings- plaats, waar wij op dinsdagavond rond tien uur aankwamen. Toen we uit de auto stapte kwam er een man aangelopen, die ons maar het huisje bracht. Volgens mijn lag die man allang op bed en had hij snel wat aangetrokken, want zijn gulp stond nog wagenwijd open. Naar een heerlijke douche gingen we naar bed om lekker te slapen. Alleen het lekker slapen laat er maar af. Er stonden boxsprings op de kamer zonder een echt matras erop. Gelukkig waren we erg moe van de reis dus konden we wel slapen. Ware het niet dan onze hond (Lupo) de hele nacht heeft liggen snurken. Ik dacht echt even dat we geen hond hadden meegenomen maar een varken. De volgende ochtend hebben we lekker ontbeten en zijn om negen uur weer verder richting Hörken gegaan. Vanaf hier zou het nog zo’n 9 uur rijden zijn. Na ongeveer anderhalf uur gereden te hebben, kwamen we in Kopenhagen aan. Vanaf Kopenhagen ga je door een tunnel die uitkomt op een piep klein eilandje midden in de zee. Daarna reden we over een hele lange tolbrug die Denemarken met Zweden verbind. Vanaf het moment dat we in Zweden aankwamen tot en met dat ik dit verhaal zit te schrijven heeft het aan bijna aan een stuk door geregend, met een temperatuur van 8 graden. Brrrr… Welkom in Zweden!!!

Woensdagmiddag om zes uur zijn we in Hörken aangekomen, daar werden we zeer hartelijk ontvangen door Titus en Monique. Zij zijn de eigenaren waar we nu ons tijdelijke huisje van huren. Ter gelegenheid van ons aankomst in Zweden hadden ze een lekker stukje gebak voor ons allen gehaald, en dat ging er natuurlijk wel in. Omdat onze spullen pas een dag later arriveerden, was het niet erg gezellig in ons huisje. We zijn daarom maar vroeg naar bed gegaan.

Donderdagochtend zijn we eerst boodschappen gaan doen. We zijn naar de Lidl geweest en hebben daar een hele kar vol boodschappen ingeslagen. Toen we bij de kassa moesten afrekenen, deed het pin pasje niet. En daar sta je dan met een rood hoofd... Gelukkig schoot mij te binnen dat ik nog ergens een pin pasje moest hebben, en gelukkig…. Hiermee kon ik wel pinnen. Donderdagmiddag, zo tegen drie uur, begon het op te klaren en werd het redelijk weer. Titus en Monique zijn toen begonnen met het maaien van het gras. Dat stond inmiddels al ruim 30 cm hoog. Walter en ik hebben ze een handje geholpen. Na veel zweten was het gras tegen de avond gemaaid. De hele middag heeft Lupo lekker los gelopen en gerend. De dagen daarna heeft Lupo alleen maar geslapen. Echt een top conditie heeft onze hond! Donderdagavond om half negen kwam de verhuiswagen in Hörken aan. Joepie! We zijn meteen begonnen met het uitpakken van alle spullen. Het weer was goed dus waarom wachten tot vrijdag ochtend? Twee uur lang hebben met z’n 5-en de vrachtauto leeg gehaald. Met dank aan Titus en Monique met het helpen uitladen en versjouwen van onze spullen. Toen al onze spullen binnen stonden was het inmiddels al half twaalf. Tijd om er mee te stoppen. Als laatste die avond hebben we met z’n allen nog een drankje gedaan. Lekker buiten zitten terwijl Walter helemaal werd opgevreten door knotten. Een knot is een soort mug maar dan super klein. Zo klein dat ze ook heel gemakkelijk door een hor heen vliegen. Als je stil zit komen ze bij je en bijten ze. Dat deden ze dus ook bij Walter, met het gevolg dat hij de volgende dag helemaal onder de rode vlekjes zat. Welkom in Zweden!!! De knotten zijn er van mei t/m augustus. Als je jezelf inspuit met een of ander middeltje heb je er geen last meer van, maar dat wisten wij toen nog niet. Tijdens het uitladen hadden wij ook nog eens de deur open staan en de lampen aan. Hierdoor hadden wij die nacht ook nog eens het hele huis vol met muggen. En ja hoor, deze muggen hebben Walter ook ’s-nachts te pakken gehad. Dus vrijdag ochtend zat Walter helemaal onder de rode vlekjes van de knotten, en bultjes van de muggen. En ik had helemaal nergens geen last van, hehehe.

Vrijdagochtend hebben we bijna al onze spullen een leuke plaats kunnen geven. De TV aangesloten en avonds als vanouds naar “Goede tijden, slechte tijden” kunnen kijken. Vrijdag avond hebben we ook voor het eerst via de webcam contact gehad met onze ouders. Deze manier van bellen is gratis en we kunnen elkaar ook nog eens zien. Mits we de haren netjes hebben zitten of een pet op. Later op de avond hebben we afscheid genomen van Titus en Monique. Zij gingen weer terug naar Nederland. Een land met 16 miljoen inwoners en heel veel auto’s die allemaal achter elkaar op de snelweg stilstaan. Walter en ik genieten van de rust en de ruimte die we nu hebben.

Het filmpje van de verhuizing volgt zo spoedig mogelijk. Even afwachten nog!

Vi hors,
Vincent

(noot van Walter: Ondertussen hangt het hele huis vol met “knotten en muggen afschrikkers” en tot nu toe blijven ze weg….

Op ’t nippertje!

2009-06-05T10:23:00.004+02:00

Wij zijn er helemaal klaar voor. Al onze spullen (en vooral ook zooi) staan netjes op pallets in de garage van mijn schoonvader. De garage staat inmiddels zo vol dat het bijna niet meer mogelijk is om daar fatsoenlijk te lopen zonder dat je ergens je hoofd of voeten tegenaan stoot. De wasmachine van mijn schoonvader staat ook in de schuur en met een beetje acrobatiek lukt het nog best om een wasje te draaien. Hierbij wil ik Jan (schoonvader) even hartelijk bedanken dat we afgelopen tijd onze spullen er mochten opslaan.

Afgelopen donderdag had ik ineens erg last van mijn voortand. Ik vertrouwde dit niet en belde de tandarts. Hier waren we net een paar weken uitgeschreven. Onder het motto dat we er toch niet meer komen. Maar helaas! Bij de tandarts aangekomen was de diagnose meteen duidelijk. Een ontstoken zenuw in het wortel kanaal. Hup, meteen de verdovingsspuit erin, even wachten en toen volgde de wortelkanaalbehandeling om die afgestorven zenuw te verwijderen. Ondanks de verdoving is zo’n behandeling aardig pijnlijk. Toen alles klaar was kreeg ik meteen de rekening mee. Ze dachten natuurlijk, dadelijk zit hij in Zweden en kunnen wij naar ons geld fluiten.

Aankomende dinsdag is het dan zo ver. De verhuizing naar Zweden. Het volgende bericht op onze blog zal dus vanuit Zweden komen. Dan zullen wij uitgebreid vertellen hoe onze tweedaagse reis naar Zweden is verlopen.

Vi Hörs!

Vincent

Filmpje (deel 3)

2009-05-27T15:01:00.009+02:00

Hej hej,

Vincent is weer creatief geweest, dus volgens afspraak hierbij een klein filmpje van ons afscheidsfeestje van afgelopen zondag in Cafe Capella.

Hejdå,

Walter

Bedankt!

2009-05-25T16:07:00.004+02:00

Bedankt voor de kilo’s drop, stroopwafels, erwtensoep, hagelslag, pindakaas, kaas, diverse spellen, Delftsblauwe potjes en pannetjes, borden en bakjes, flessen drank, financiële bijdragen, prachtige schilderijen, vele boeken, diverse oer-Hollandse klompen (incl. zere poten), koekenpannen, waterkoker, vele kaarten, mailtjes en sms-jes en uhm… Hadden we al drop en stroopwafels gezegd…?

Maar vooral bedankt voor jullie aanwezigheid en gezelligheid!

Bedankt! / Tack!

Vincent och Walter

PS de film van het feestje komt z.s.m. online…

Filmpje (deel 2)

2009-05-11T19:45:00.008+02:00

Zoals afgesproken hierbij ons 2e filmpje van Zweden, waarin jullie ons tijdelijke huisje kunnen bewonderen en een object waar we erg in geïnteresseerd zijn…

Helaas is dit filmpje wederom erg klein en het geluid is ook niet optimaal. Dit komt omdat de film niet groter mocht zijn dan 100MB. Willen jullie onze thriller “groots” zien? Nou, dan kom je toch gewoon ff langs (in NL of SE)…

Vi ses!
Walter

Alles op een rijtje!

2009-05-03T21:22:00.005+02:00

De afgelopen maanden is er veel gebeurd. Hier volgt een kleine update. In december 2008 hebben wij onze bakkerij verkocht. Wij hebben toen aangegeven te gaan verhuizen naar Zweden. In Zweden willen wij een combinatie opzetten van een hotel, camping en B&B. Na vele zoektochten in Zweden zijn wij er nog niet in geslaagd een leuk plekje te vinden voor ons plan. Omdat we voor het einde van juni de bovenwoning (van de bakkerij) uitmoeten, lijkt het ons verstandig, maar alvast naar Zweden te verhuizen. In Zweden gaan we vanaf 09-06-2009 tijdelijk een huisje huren. Vanaf dat huisje gaan wij op zoek naar een geschikte plek voor onze droom. Wij zijn inmiddels al bezig met twee leuke objecten. Deze laten wij binnenkort zien d.m.v. een filmpje op onze blog. Voordat wij een van deze objecten kunnen kopen, moeten wij nog veel dingen weten van de div. gemeentes. Wij zijn ondertussen al met de gemeentes in overleg wat de mogelijkheden zijn. Het is van groot belang hetgeen wat wij willen ook daadwerkelijk goedgekeurd gaat worden door de gemeentes. Hierover later meer, als er nieuws is vanuit de gemeentes. Voor Walter en mij is het nu echt aftellen.

Nog 37 nachtjes slapen…

På återhörande,

Vincent

PS Hier volgt alvast even een linkje naar een van de objecten, die we erg leuk vinden...

Creatief met Knäckebröd

2009-05-02T23:49:00.008+02:00

In Nederland heb je Holland's Got Talent met Gerard Joling.
In Zweden doen ze het net ff anders...

Oké erg flauw, maar wel grappig!

Hejdå,
Walter

We hebben een huisje!

2009-04-24T14:46:00.009+02:00

Nog 46 nachtjes slapen...
Nog 16 dagen werken...

We zijn weer terug van onze “werkvakantie” in Zweden. Weer veel indrukken opgedaan, persoonsnummer (soort sofi-nummer) aangevraagd, enkele mogelijke objecten bekeken waar we ons hotel annex camping kunnen starten etc. etc.

Maar het belangrijkste van al: We hebben een huisje!

We hebben een (tijdelijk) huis gevonden waar we vanaf 09-06-09 gaan wonen. Joepiedepoepie, we hoeven niet onder een brug te slapen! We hebben een leuk huisje gevonden in het oude mijn- werkersdorpje “Hörken” op de grens van de provincies Dalarna en Örebro. Er zit een grote kelder (vochtvrij en vorstvrij) onder het huis waar we al onze (reeds gekochte hotel) spullen perfect kunnen opslaan. Het adres vind je hiernaast en een fotooowtje hieronder.

Dit was trouwens onze laatste vakantie in Zweden, want de volgende keer dat we er naar toe gaan, gaan we “definitief”. Vanaf dan gaan we op vakantie naar Nederland. Net even anders…

Vi ses snart! ( Tot snel!)

Walter

Oow ja, we hebben ook bericht gekregen van de dierenarts en Lupo heeft zijn "APK" doorstaan en mag legaal mee naar Zweden...

Wat verzamelen we toch een zooi…

2009-04-04T15:26:00.012+02:00

Troep = Strunt /// Rommel = Skräp /// Zooi = Röra

Vrijdagmiddag:
Onze Zweedse les is net afgelopen. Het is vrijdagmiddag 3 april 2009, de eerste echt zonnige dag in Arnhem. Ik zet de ramen open en hoor het geluid van vrolijk pratende mensen, rinkelende kopjes en glazen, in de verte een draaiorgel. De terrassen op ons plein (Jansplaats) zitten hartstikke vol…
Hmm, wat voor geluid zal ik horen over twee maanden als ik de ramen open zet?

Zaterdagochtend:
Het is nog 66 nachtjes slapen voordat de vrachtwagen vol met onze spullen naar Zweden vertrekt. Het wordt tijd dat we langzamerhand al een beetje gaan inpakken. Spullen die we toch bijna nooit gebruiken, kunnen we alvast in kratten doen, en een hele boel spullen kunnen ook gewoon weg of naar de kringloopwinkel.
Wat verzamelen we toch een heleboel zooi!
Wat moeten we met tig dozen met kerstballen? Daarmee kunnen we wel 5 kerstbomen mee versieren… Agh, altijd handig voor in ons “toekomstige” hotel. Een boom bij de receptie, een boom in de eetzaal, een boom buiten, en uhm... een beetje reserve kan ook geen kwaad. Goed! Alle kerstspullen mogen dus mee naar Zweden.

Maar wat moeten we in vredesnaam met…
- 3 weegschalen, terwijl we best wel weten dat we te zwaar zijn?
- 300 CD’s, die je toch nooit meer beluisterd? Welkom MP3!
- 10 geluidsboxen zonder stereo?
- Broeken waar we al 10 jaar niet meer inkomen?
- 8 nette kostuums, die je zonder schaamte niet maar aan durft?
- 40 paar schoenen? Terwijl je echt maar 2 voeten hebt…

Zaterdagmiddag:
We zijn al weer enkele uurtjes verder. Ondertussen hebben we al een stuk of 40 kratten gevuld met spullen die mee naar Zweden gaan, maar ook vele vuilniszakken vol met troep en vele zaken vol met spullen voor de kringloopwinkel. Wat verzamelen we toch een zooi…

Vi ses snart!
Walter